logo
 
Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj.

Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

Autor Wątek: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.  (Przeczytany 17920 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Leszek

  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 1788
    • Status GG
    • Zobacz profil
    • swietageometria.info
    • Email
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« dnia: Sierpień 31, 2010, 22:36:08 »
 "Ukryty wymiar - fraktale".
Fraktale są wszędzie. Ich nieregularne kształty można znaleźć w formacjach chmur i koronach drzew, w kwiatach brokuł, pofałdowanych pasmach górskich, a nawet w ludzkim sercu. Fraktale, inaczej obiekty samopodobne, to nie tylko ładne obrazki. Od stuleci były poza granicami matematycznego zrozumienia. Dziś naukowcy zaczynają dotykać tego zdumiewającego zjawiska. Ich odkrycia pozwalają głębiej zrozumieć naturę, stymulują nowe trendy w nauce, medycynie, sztukach artystycznych, ekologii, a nawet w modzie.

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=skLnKkUe7_U" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=skLnKkUe7_U</a>
Link alternatywny https://www.dailymotion.com/video/xlo7on
Zobacz też krótki wykład
Ron Eglash - Afrykańskie fraktale [PL]
http://www.swietageometria.info/filmy/152-ron-eglash-afrykaskie-fraktale-pl
lub tu na forum http://forum.swietageometria.info/index.php/topic,319.0.html

No i temat:  Podstawowe pojęcia - Fraktale
http://forum.swietageometria.info/index.php/topic,26.msg127.html#msg127
« Ostatnia zmiana: Październik 05, 2018, 09:54:46 wysłana przez Leszek »

Offline Leszek

  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 1788
    • Status GG
    • Zobacz profil
    • swietageometria.info
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #1 dnia: Sierpień 31, 2010, 22:41:25 »

darlut napisał:

Fraktale Fibonacciego
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=qUqtOtiIdhs" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=qUqtOtiIdhs</a>

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #2 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:24:19 »

brahman napisał:

Dla przykładu zamieszczam 2 fraktale wykonane osobiście.
http://img153.imageshack.us/img153/2623/fraktal1.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

http://img682.imageshack.us/img682/2788/fraktal2.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #3 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:25:12 »
tijavar napisała:

brahman, Twój pierwszy fraktal przypomina mi odbiór mnie samej podczas medytacji, gdzie doświadczyłam bardzo ciekawego połączenia ze swoimi "wewnętrznymi" czakrami - od 1 do 7 -z "zewnętrznymi" czakrami od 8 wzwyż. Próbowałam osiągnąć takie liniowe połączenie i zdaję się, że osiągnęłam, bo energia, która się wyzwoliła w tym momencie, była czymś niezwykłym. Wtedy zobaczyłam siebie właśnie jako taką kulę z kanałem łączącym oba jej bieguny. Nawet kolory temu towarzyszące były podobne, tylko intensywniejsze. Tak, czy owak, piękne są Twoje prace. Pozdrawiam :)

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #4 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:46:05 »

Leszek napisał:

(...)Wtedy zobaczyłam siebie właśnie jako taką kulę z kanałem łączącym oba jej bieguny. Nawet kolory temu towarzyszące były podobne, tylko intensywniejsze. (...)

tijavar,
to była kula czy bardziej jajo?

No bo chyba nie merkaba?

Jedna osoba pisała tu :)
"Osobiscie podrozuje niefizycznie pod postacia KULI i to daje mi poczucie najwiekszej wolnosci..
a polaczenie ze ZRODLEM i poczucie JEDNOSCI mozna takze osiagnac na wiele bardzo prostych sposobow, czasami po prostu patrzac na Slonce, albo sluchajac jak pada deszcz.."
http://forum.swietageometria.info/index.php/topic,327.msg1837.html#msg1837
+ podróż: http://forum.swietageometria.info/index.php/topic,327.msg1838.html#msg1838

http://img687.imageshack.us/img687/4967/20100111172208.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #5 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:47:35 »

Michał-Anioł napisał:

To dziwne jako dziecko miałem bardzo często powtarzający sie sen, mianowicie przestrzeń wypełniona kulami przeskakiwałem z jednej kuli na kolejną próbując się do którejś dostać lub zajrzeć ,tylko nie pamiętam po co ale było to z jakiegoś powodu bardzo ważne.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #6 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:48:10 »
tijavar napisała:

Kula, to kula i nie merkaba  ;) Kula to coś idealnego i rzeczywiście najłatwiej się w niej "zorganizować". Kiedyś przybrałam kształt Merkaby, i to wcale nie było zamierzone, po prostu, podczas medytacji pojawił mi się obraz mojej energii ukształtowanej w ten sposób. Z tego, co się orientuję to kształty zależą od "poziomu rozwoju duchowego" i "stanu energetycznego" naszych istot, ale równie dobrze może to być bzdura. Gdzieś nawet czytałam o kształtach krzyża...Merkaba jest określana jako najwyższa forma, koło to bodajże podstawa, ale niczego nie dam sobie za te informacje odciąć. A JAHWE to już w ogóle do tego bym nie mieszała  ;)

Co do moich odczuć, kula to pełnia, nigdy nie narzucam sobie form w jakich chcę performować, mam wrażenie, że to energia sama ją sobie wybiera. Filmik, do którego dałeś odnośnik jest porywający, a to drzewo to nieodłączne skojarzenie z Axis Mundi  :) i powiem, że ten kanał, o którym wspominałam wcześniej, odbieram jako Axis właśnie, jej korzenie i korona łączą bieguny. Podkreśliłabym tu jeszcze siłę energii, która wówczas wyzwolona dosłownie porywa Cię w przestrzeń i już nie wiesz, czy jesteś jednostką indywidualną czy galaktyczną, to jest coś, czego powinno się doświadczyć by móc odczuć siłę swojego ducha, moc energii, coś cudownego...

Mówię Wam, polegajcie na własnym wewnętrznym rytmie, a osiągnięcie ten stan ducha, który porwie was jak listek i uniesie do nieba. Nie trzeba sobie narzucać kształtów, nadawać symboli, aby go osiągnąć, po prostu: bicie serca, wiara, odrobina spokoju, natury, piękna i lecicie! :) Kochajcie Światło, które w Was płonie  :)

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #7 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:48:32 »

brahman napisał:

Witam....
Przedstawiam ładny fraktal powstały przy użyciu liczby 0,618
http://img511.imageshack.us/img511/2623/fraktal1.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #8 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:48:51 »
tijavar napisała:

brahman w jaki sposób wykonujesz prace? Na czym pracujesz? Bardzo mi się to podoba , miękkość i prowadzenie linii, kolor, głębia, czym się inspirujesz?

ad dodatku od Leszka, znam to zestawienie i się z nim identyfikuję  :)

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #9 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:49:19 »

Lucyfer napisał:

<a href="http://www.youtube.com/v/c64Aia4XE1Y&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;" target="_blank" class="new_win">http://www.youtube.com/v/c64Aia4XE1Y&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;</a>

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #10 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:49:41 »

brahman napisał:

brahman w jaki sposób wykonujesz prace? Na czym pracujesz? Bardzo mi się to podoba , miękkość i prowadzenie linii, kolor, głębia, czym się inspirujesz?

ad dodatku od Leszka, znam to zestawienie i się z nim identyfikuję  :)

Prace moje wykonuję w programie Apophysis. Kieruję się w nich intuicją. Właściwie to praca moja jest zabawą a efekt końcowy zapisuję wtedy gdy podoba mi się. Program ten pozwala na nieskończoną liczbę kombinacji i tworzenie fraktali jest graficzne...czyli zmieniać można wszystko w sposób graficzny.
Pozdrawiam...

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #11 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:50:17 »
tijavar napisała:

Dziękuję za nazwę programu, już znalazłam stronkę i zaraz go ściągnę, zobaczymy co wyjdzie mi z tej współpracy  ;D kiedyś bawiłam się grafiką , ale w tę stronę jeszcze się nie zapędziłam, pozdrawiam  ;)

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #12 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:50:39 »

brahman napisał:

Witam!
Przedstawiam jeden z ciekawszych fraktali

http://img687.imageshack.us/img687/1741/fraktal2h.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #13 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:50:59 »

Echnaton napisał:

Bardzo ładne te fraktale. Ten akurat jest bardzo podobny kształtem do galaktyki.

http://img532.imageshack.us/img532/4164/ngc12321.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #14 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:51:20 »

Leszek napisał:

Bardzo ładne te fraktale. Ten akurat jest bardzo podobny kształtem do galaktyki.
Dlatego fajnie byłoby Brahman, jakbyś dodawał do obrazków liczby, które leżą u podstaw kształtu - dla celów dydaktycznych i dla osób, które zechcą użyć tego programu będzie też łatwiej.
@Brahman - jak chcesz oczywiście.

Pozdrawiam!

P.S
Pomijam tu kwestię tego jak wygląda jedyny możliwy trójwymiarowy fraktal wg. Nassima vs Wintera.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #15 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:51:40 »

brahman napisał:

Witam!
Przedstawiam fraktal powstały przy użyciu liczb 0,618 i 1,618

http://img191.imageshack.us/img191/7569/fraktal3x.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #16 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:52:06 »
robertsonic napisał:

Ciekawe ,zwłaszcza teraz jak wszyscy wyrywają sobie "kartki z kalendarza"...

http://korotkov.tv/?p=71

__________ این نیز بگزرد ____________

trochę starego dobrego  fraktalnego relaksu i jak zwykle muzyczka ;-)

http://www.flurrious.com/


<a href="http://www.youtube.com/watch?v=e1xIaAYNc1k" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=e1xIaAYNc1k</a>



Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #17 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:52:29 »

brahman napisał:

Witam!

Przedstawiam nowy fraktal powstały z liczby 0,618. Może komuś sprawi trochę przyjemności popatrzenie na niego.
http://img18.imageshack.us/img18/8097/fraktal4.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #18 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:53:44 »

Michał-Anioł napisał:

Fraktalna rzeczywistość

Poznanie geometryczne dotyczy tego, co wieczne - stwierdził Platon ponad dwa tysiące lat temu. Świadomość tego towarzyszyła człowiekowi od zarania dziejów. Najpierw przez wieki próbowano określić geometryczny kształt Ziemi, potem kształt orbit ciał niebieskich, by w czasach nowożytnych - dzięki geniuszowi Einsteina - opisać kształt czasoprzestrzeni.
Wszystkie te wielkie akty poznania mogły nastąpić w wyniku rozwoju geometrii, która wyznaczała drogi opisu świata rzeczywistego, złożonego z nieogarniętej liczby obiektów o przeróżnych kształtach i formach przestrzennych. Jednak ani klasyczna geometria Euklidesa, ani geometria eliptyczna i hiperboliczna nie wystarczały do opisu całej złożoności Natury. Przede wszystkim dlatego, iż geometrie te badały własności figur wyidealizowanych, doskonałych w swym kształcie okręgów, elips, trójkątów, kul itp., w kontekście odwzorowań izometrycznych. Dopiero nowa geometria rozwijająca się od końca ubiegłego stulecia - topologia - stworzyła podstawy do rozważań nad holistycznymi własnościami obiektów, nad homomorfizmami (tj. bijekcjami w obie strony ciągłymi). Przedmiotem jej badań jest między innymi kształt i położenie, rozpatrywane w sensie własności figur, które zachowują się nawet wówczas, gdy zdeformowane figury tracą wszelkie własności metryczne i rzutowe. Stąd topologia rozumiana jest również jako geometria jakościowa, z której wywodzi się wszelkie inne poznanie geometryczne.
W ostatnich latach zanotowano niezwykłe osiągnięcia w dziedzinie topologii związane z tzw. geometrią fraktalną. Fraktale - niedawno odkryte figury geometryczne - otwierają nowe, nieosiągalne dotąd możliwości w zakresie badania struktury świata rzeczywistego, a także jego dynamiki. W dziedzinie modelowania złożoności Natury pojawił się więc nowy język geometrii eksperymentalnej. To nowe podejście zostało zapoczątkowane pod koniec lat siedemdziesiątych pracami matematyka Benoit'a Mandelbrota, a następnie zostało podjęte przez wielu badaczy.
"Chmury nie są kulami, góry stożkami, linie brzegowe kołami, kora nie jest płaska, ani też błyskawica nie porusza się po linii prostej" - napisał w The Fractal Geometry of Nature Mandelbrot (1982: 1). Wnikając głębiej w ten problem, dla uchwycenia nieregularności obiektów spotykanych w rzeczywistości, Mandelbrot odkrył nowe formy geometryczne, które od łacińskiego słowa fractus ("złamany") nazwał fraktalami. Wstępnie można stwierdzić, iż fraktale są obiektami geometrycznymi o łamanym lub nieregularnym kształcie, które wykazują samopodobną strukturę podczas zmierzającego do nieskończoności procesu redukcji ich rozmiarów.
Fraktale cechują następujące własności geometryczne i algebraiczne:
(1) nie posiadają unikalnej, charakterystycznej dla nich skali długości, gdyż powiększone lub pomniejszone nie zmieniają swych kształtów,
(2) są samopodobne na każdym poziomie obserwacji (pomiaru) w tym sensie, że po wycięciu z nich dowolnej małej części i jej powiększeniu powstanie obiekt wiernie naśladujący całość,
(3) przedstawione w sposób analityczny, opisywane są zależnościami rekurencyjnymi, a nie wzorami matematycznymi.
Tradycyjne figury geometryczne takie jak koła, trójkąty czy kwadraty, nie spełniają tych własności. Wycięty fragment kwadratu nie przypomina całego kwadratu. Jednocześnie jednak niektóre z tych figur, np. koło, poddają się procedurze renormalizacji opartej na pojęciu samopodobieństwa, czyli tendencji do wielopoziomowego powtarzania identycznych struktur geometrycznych. W czystej matematyce takie obiekty zostały zdefiniowane znacznie wcześniej (oczywiście nie nazywano ich fraktalami), były one traktowane jako swego rodzaju przypadki szczególne, "monstra", które w pewnym sensie potwierdzały ograniczoną zdolność poznania klasycznej geometrii. W dzisiejszej terminologii nazywane są one fraktalami deterministycznymi. Natomiast fraktale spotykane w rzeczywistości (nie sztuczne) określa się
jako losowe.
Mandelbrot (1982) stwierdził, że własnościami analogicznymi do fraktali deterministycznych cechują się obiekty spotykane w rzeczywistości. Znanym przykładem potwierdzającym jego tezę jest tzw. eksperyment W.F. Richardsona (1881-1953), który analizował długość wybrzeży Wielkiej Brytanii, Portugalii, Niemiec oraz Południowej Afryki. Richardson zauważył, że wyniki pomiaru długości linii wybrzeża zależą w dużym stopniu od skali mapy oraz odcinka pomiarowego. Im jednostka miary krótsza, tym linia wybrzeża dłuższa.
Eksperyment Richardsona potwierdził rzecz mało oczekiwaną: długość linii wybrzeża, podobnie jak krzywa von Kocha, zmierza do nieskończoności, jeśli długość odcinka miary zmierza w kierunku wartości infinitezymalnych (tj. nieskończenie małych), a prawdziwą długością wybrzeża jest nieskończoność, niezależnie od rozmiarów samego wybrzeża.
Czy jednak linia wybrzeża ma strukturę samopodobną, tzn. czy powiększenie fragmentu linii wybrzeża daje podobne efekty, jak powiększenie fragmentu linii von Kocha? Okazuje się, że w przybliżeniu zarówno fraktal matematyczny jak i fraktal naturalny mają we wszystkich skalach3 taką samą strukturę.
Ponieważ fraktale obrazują złożoność tak struktur matematycznych jak i świata rzeczywistego, powstaje pytanie, jak mierzyć stopień skomplikowania ich kształtu? Wiadomo, że długość linii brzegowych fraktali dąży do nieskończoności, przeto długość linii brzegowych nie jest dobrą miarą złożoności kształtu tych obiektów. Lepszą miarę zaproponował Mandelbrot w postaci pojęcia "wymiaru fraktalnego", który określa stopień meandrowania krzywej i jest w pewnym sensie miarą wypełnienia przestrzeni, w której ta krzywa jest zanurzona. W matematyce o takiej krzywej mówi się, że "czuje" przestrzeń (por. Schroeder 1991: 10). Pojęcie wymiaru fraktalnego prowadzi do zaskakujących spostrzeżeń i narusza powszechnie utrwalone w świadomości ludzkiej wyobrażenia o wymiarowaniu obiektów liniowych, powierzchniowych i objętościowych.
Mimo iż wydaje się zupełnie oczywiste, że punkt ma wymiar 0, linia wymiar 1, płaszczyzna wymiar 2, a przestrzeń jest trójwymiarowa, to jednak pojęcie wymiaru w matematyce ma długą i niezupełnie jeszcze zakończoną historię.
Na potrzebę głębszej analizy i bardziej precyzyjnego definiowania pojęcia wymiaru pierwszy zwrócił uwagę Poincaré w 1912 r. Stwierdził, że "prosta jest jednowymiarowa, ponieważ można rozdzielić dowolne dwa punkty na niej przecinając ją w jednym punkcie (który ma wymiar 0), natomiast płaszczyzna jest dwuwymiarowa, ponieważ dla rozdzielenia dowolnych dwóch punktów na płaszczyźnie musimy wyciąć całą krzywą zamkniętą (mającą wymiar 1). Nasuwa to myśl indukcyjnej natury wymiarowości: dana przestrzeń jest n-wymiarowa, jeżeli można rozdzielić dwa dowolne jej punkty usuwając podzbiór (n-1)-wymiarowy, i jeżeli podzbiór mniejszego wymiaru nie zawsze do tego wystarcza" (Courant, Robbins 1961: 323).
Powyższe stwierdzenia wykazują, że towarzyszące człowiekowi odczucie natury wymiarowości nawiązuje właśnie do topologicznego wymiaru obiektów, tak matematycznych jak i naturalnych.
Niektórzy matematycy, a wśród nich F. Hausdorff (1886-1942), L.E.J. Brouwer (1882-1966), A.S. Besicovich (1891-1970) i A.N. Kołmogorow (1903-1987), definiowali wymiar w inny sposób. Przy czym ich definicje charakteryzują tylko własności geometryczne obiektów, a naturę wymiarowości niekoniecznie opisują liczbami całkowitymi. Wymiar wyrażony liczbą
niecałkowitą - wydaje się to niemożliwe, ale taka właśnie sytuacja zachodzi w przypadku obiektów fraktalnych.
Wreszcie znane są takie obiekty fraktalne, których wymiar nie został dotąd określony, jak np. niektóre zbiory G. Julii (1893-1978). Natomiast wymiar Hausdorffa brzegu najsłynniejszego fraktala - zbioru Mandelbrota, którego fantazyjne kształty uchodzą za jedne z najbardziej skomplikowanych jakie wymyślono w matematyce (por. Peitgen, Richter 1986) - został określony dopiero w 1991 r. przez Shishikurę (1991) i wynosi 2,0. Urzekające piękno długo ukrywało tajemnicę swego wymiaru.


<a href="http://www.youtube.com/v/zSvgIyecoHE&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/zSvgIyecoHE&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;" target="_blank" class="new_win">http://www.youtube.com/v/zSvgIyecoHE&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/zSvgIyecoHE&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;</a>
Fragmenty zbioru Mandelbrota.
Film przedstawia dobrze znaną dekompozycję zbioru Mandelbrota. Przy kolejnych powiększeniach jego fragmentów pojawiają się coraz to nowe kompozycje kształtów. Uderzające jest również to, iż wewnątrz ukryte są identyczne struktury - coraz mniejsze zbiory Mandelbrota. Jego odkrywca - Mandelbrot - w pracy Peitgen i in. (1995: 471) wypowiedział się o tym zbiorze następująco: "Pod postacią zbioru Mandelbrota przyroda (a może matematyka?) daje nam wizualny odpowiednik tego, co w muzyce można by nazwać "tematem przewodnim i
jego wariacjami": wszędzie powtarzają się te same kształty, ale za każdym razem powtórzenie jest trochę inne. [...] zbiór ten stale oferuje nam nowości, nie jest on tak naprawdę fraktalem w myśl większości definicji: moglibyśmy nazwać go fraktalem brzegowym, granicznym fraktalem zawierającym wiele fraktali. W porównaniu z prawdziwymi fraktalami jego struktury są znacznie liczniejsze, jego harmonie bogatsze, a jego nieoczekiwaność jest bardziej nieoczekiwana" (Paitgen i in. 1995: 471).
Na ogół jednak nie ma problemów z określeniem wymiarów fraktali matematycznych. Natomiast rozróżnienie pomiędzy ich wymiarem topologicznym oraz wymiarem fraktalnym posłużyło do sformułowania następującej definicji fraktala: fraktal to figura, której wymiar fraktalny jest różny od topologicznego (por. Ciesielski, Pogoda 1995: 184). Powyższa definicja wraz z podanymi wcześniej własnościami fraktali pozwala na ścisły opis tych obiektów.

<a href="http://www.youtube.com/v/uas_HJNAzfw&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/uas_HJNAzfw&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;" target="_blank" class="new_win">http://www.youtube.com/v/uas_HJNAzfw&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/uas_HJNAzfw&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;</a>

http://www.zep.amu.edu.pl/pl/wp-content/Fraktale.pdf

Aby wyjść poza standard wszczepiony wyobraźni, porzucić przyswojoną raz na zawsze wizualizację, należy odwołać się do... nieskończoności. Brzmi groźnie, lecz jest proste: wystarczy, w nieskończoność, poszukiwać ukrytych dla oka analogii oraz, w nieskończoność, śledzić rozwijające się wątki, czyli nowe, coraz szersze konteksty, korzystając konsekwentnie z relacji zwrotnej pomiędzy nimi. I, jeśli w ten sposób spojrzeć na to samo drzewo, okaże się, że na jego temat napisać można powieść, co więcej – w miejsce drzewa podstawić da się właściwie dowolny obiekt, a sens powieści nie ulegnie zmianie.
Świat, który oglądamy na co dzień, świat, który wydaje się znany, może, bardzo łatwo, stać się zupełnie nie znanym terenem fascynujących odkryć. Wystarczy tylko odpowiednio zmienić (wzbogacić? rozszerzyć?) sposób jego postrzegania.
Nie wiemy, że efekty postrzegania są zawsze względne i zależą w znacznej mierze od układu odniesienia oraz pozycji obserwatora wobec tego układu. Że „pokawałkowane postrzeganie” generuje tylko niespójne mozaiki, zamiast kompletnego filmu. Że świat kreujemy poprzez interpretację. I jeśli  kreujemy go, interpretując całość poprzez pojedyncze, wyrwane z kontekstu fragmenty, to co warta jest nasza interpretacja?  Tak postrzegany świat wydaje się pozbawiony logiki, rządzony przez przypadek, nieprzewidywalny. Nie może być inaczej, bo brak nam klucza do jego rozumienia.

E = mc2. Wiadomo, kto to wymyślił i co znaczą symbole. Wyobraźnia podsuwa obraz Einsteina, może nawet ten z plakatów, z wysuniętym językiem. Jakieś skojarzenie ze szkołą, miłe lub nie. I na tym wizja się kończy. Czy coś nam to daje, czy wpływa na sposób analizowania zdarzeń, zmienia nasze rozumienie świata? Czy może mieć związek z czymś tak pozornie odległym, jak cykl rozwojowy roślin? Albo z erozją w dolinach rzecznych? A może ma, lecz o tym nie wiemy? A jeśli ma, to jak wpływa na powstający „w nas” obraz świata?
http://ciekawnik.pl/swiat-wokol-nas/315-fraktalny-swiat-czyli-filozofia-natury

Tutaj znajdziecie ciekawe fraktale jaki programy do ich tworzenia.
http://www.eugeniuszm.scholaris.pl/

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #19 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:54:38 »

Michał-Anioł napisał:

Linie rytmiczne Szpakowskiego

Małgorzata Mikołajczyk
W latach 1900-1954, czyli przez niemal całe swoje dorosłe życie, Szpakowski opracowywał serie rysunków, które nazwał "liniami rytmicznymi". W 1954 roku zajął się "liniami łamanymi", które wyprzedziły odkrycie fraktali we współczesnej matematyce (pojęcie to wprowadził w latach siedemdziesiątych XX wieku Benoit Mandelbrot, francuski informatyk i matematyk polskiego pochodzenia).

Linie rytmiczne są efektem eksperymentów Szpakowskiego z prostą, jej ciągłością i nieskończonością. To odręczne szkice w ołówku lub tuszu na siatce punktów kratowych. Przedstawiają figury jednobieżne (początek linii znajduje się zazwyczaj w lewym, a koniec w prawym rogu rysunku). Zamierzeniem autora było uzyskanie wizualnej harmonii, rytmu i bogactwa kształtów jedynie za pomocą najprostszej geometrycznej formy, jaką jest linia prosta. Kompozycje Szpakowskiego ewoluują od bardzo prostych do niezwykle skomplikowanych, przypominających labirynty i wzory meandryczne.

Czy patrząc na rysunki stworzone z meandrów jednej linii, potraficie odczytać i opisać zasadę, według której powstały?  Ciekawym zadaniem jest też napisanie programu (np. w Logo) generującego takie kształty.
http://www.matematyka.wroc.pl/system/files/u12/mur_szpakowski02.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

http://www.matematyka.wroc.pl/system/files/u12/mur_szpakowski03.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.


Natomiast fraktale Szpakowskiego stanowiły geometryczny zapis kształtu fal, drgań, chmur, dymu, łanów zbóż, pni i liści drzew itp. W złożonym świecie przyrody, sztuki i nauki artysta dostrzegał linearne, geometryczne, rytmicznie powtarzalne prawidłowości i struktury. Holenderski pisarz W. F. Hermans pisał, że w dziełach Szpakowskiego odkrył pierwotną pasję badaczy nieskończoności, eksploratorów budowy świata.
Choć Szpakowski od 1945 roku aż do śmierci w 1973 roku żył i tworzył we Wrocławiu, jest postacią bardziej znaną i docenianą poza granicami Polski niż w ojczyźnie (jeden z belgijskich krytyków i teoretyków sztuki nazwał go "geniuszem z Polski"), a we Wrocławiu nie ma nawet ulicy jego imienia.
http://www.matematyka.wroc.pl/matematykawsztuce/linie-rytmiczne-szpakowskiego
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=NEz9HFDMeGM" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=NEz9HFDMeGM</a>





Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #20 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:55:06 »

brahman napisał:

Witam 1

To co poniżej przedstawiam to też jest fraktalem. Pozdrawiam

http://img69.imageshack.us/img69/3716/fraktal5.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #21 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:55:34 »
MEM HEI SHIN napisał:

Witam 1

To co poniżej przedstawiam to też jest fraktalem. Pozdrawiam

http://img69.imageshack.us/img69/3716/fraktal5.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.


 W jaki sposób definiujesz fraktal ?
Moje pojęcie w tym temacie jest takie, że : jeżeli mamy przynajmniej dwie formy geometryczne i ze stosunku ich geometrii wynika ''złoty podział'' to mamy najprostrzy fraktal.
Nie wiem, czy można powiedzieć np. że mamy do czynienia z konstrukcją fraktalną, jeżeli nie ma ciągłości (wzajemnej współzależności) ?
Odnośnie tej współzależności  mam tu na uwadze to, że np : jeżeli podzielimy dowolny odcinek w/g ''złotego podziału'' to otrzymamy fraktal.
Ale, ..... jeżeli odzielimy ich od siebie i ustawimy w jakimś dowolnym  położeniu, to nie jest już fraktal, pomimo, że oba odcinki mogą posiadać wzajemne długości zgodne ze ''zlotym podziałem''.
W przypadku tej Twojej konstrukcji mamy dwie formy geometryczne położone obok siebie.
W jaki sposób wyliczyłeś, że ich wzajemna geometria jest fraktalem, czyli jest podzielona zgodnie z  F- 0, 618...   , czyli jest energetycznie synchroniczna ?

Takie pytanie przy okazji. Czy np.jabłko (jako całość) jest fraktalem ?
Bo człowiek jest. Jest z tego względu, że : posiada tzw. zerowy energetyczny  punkt charmonicznych znajdujący się nieco powyżej pępka..Czyli... cała energetyczna konstrukcja ( człowiek)  jest podzielona w/g złotego podziału.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #22 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:58:30 »

Michał-Anioł napisał:

<a href="http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;" target="_blank" class="new_win">http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;</a>

Odkrycie kosmicznych fraktali

Pierwszym uczonym, który już w pierwszych latach XIX wieku zasugerował, że możliwy jest taki rozkład gwiazd, który wyjaśniałby zagadkę „ciemności nocnego nieba” był William Herschel. Pisał on: „...łatwo wyobrazić sobie strukturę Wszechświata dosłownie nieskończoną, która umożliwiałaby dowolną ilość kierunków, w których nie natrafilibyśmy na gwiazdę. Tak byłoby, gdyby składał się on z układów podzielonych zgodnie z prawem, że każda struktura wyższego rzędu jest znacznie bardziej odległa od środka struktury niższego rzędu...”.
Ponad sto lat później, starając się znaleźć odpowiedź na paradoks Olbersa i na Paradoks Grawitacyjny, wykładowca fizyki w Birmingham, Edmund Fournier D'Albe zaproponował model kosmosu, w którym gwiazdy rozmieszczone są w sposób hierarchiczny. Przykładowy model tego typu przedstawia poniższy rysunek:



Pięć gwiazd (w trójwymiarowej przestrzeni siedem gwiazd), skupionych jest w pewnym obszarze, tworząc gromadę. Pięć takich gromad tworzy gromadę wyższego rzędu – odległości między gromadami wyższego rzędu są większe od rozmiarów gromad rzędu niższego. Gromady rzędu wyższego, tworzą w analogiczny sposób gromady jeszcze wyższego rzędu i tak dalej, aż do nieskończoności.
Idee Fourniera D'Albe rozwinął szwedzki uczony Carl Charlier. To on właśnie wyprowadził zależność, o której pisałem w poprzednim poscie – by rozwiązać ciemności nocnego nieba oraz paradoks grawitacyjny hierarchia musi spełniać nierówność Ri+1/Ri>=pierwiastek(N i+1). Oczywiście taka hierarchia, by spełniać swoje zadanie przy rozwiązywaniu paradoksów, rozciągać się musi aż do nieskończoności.
W roku 1922 austriacki uczony Franz Selety, pokazał, że hierarchia zaproponowana przez Charliera wcale nie wymaga istnienia środka – środków może być nieskończenie wiele. Przedstawił on następujące postulaty kosmologiczne, które jak pokazał, wcale nie muszą być ze sobą sprzeczne:
* nieskończona przestrzeń
* nieskończona łączna masa
* masa wypełniająca przestrzeń w taki sposób, że wszędzie ma skończoną gęstość
* uśredniona gęstość masy we Wszechświecie jest zerowa
* brak centralnego punktu lub obszaru we Wszechświecie

(Selety nosił wcześniej nazwisko Jeiteles i kto wie czy to nie on właśnie opisany został w jednym z opowiadań Franza Kafki jako mędrzec rozprawiający w praskich synagogach o dziwach Wszechświata.)

Oczywiście wszyscy ci uczeni zdawali sobie sprawę, że hierarchia kosmiczna nie będzie tworzyła regularnych geometrycznych wzorów i rozkład ciał niebieskich jest w znacznym stopniu przypadkowy, ale nie ma to większego znaczenia dla opisywanych praw. W czasach, gdy tworzyli oni swoje teorie obserwacje Wszechświata były jeszcze bardzo słabo rozwinięte, nic więc nie mogło tych hipotez potwierdzić.
Fakt, że gwiazdy grupują się w galaktykach, a Mleczna droga jest po prostu jedną z wielu takich galaktyk odkryty został dopiero w połowie lat dwudziestych. W latach trzydziestych zauważono, że galaktyki mają tendencje do skupiania się w gromady. Amerykański astronom Edwin Carpenter dokonał zastanawiającego odkrycia, że ilość gwiazd w gromadzie nie wzrasta wraz z trzecią potęgą rozmiarów gromad (czego należałoby oczekiwać), ale rośnie wolniej i wykładnik potęgi wynosi 1,5. Pod koniec lat sześćdziesiątych zaobserwowaną przez Carpentera prawidłowość badać zaczął Francuz Gérard Henri de Vaucouleurs. Potwierdził on obserwacje Carpentera, oraz zauważył dość dziwną prawidłowość, że wszyscy obserwatorzy, umieszczeni w dowolnym miejscu we wnętrzu hierarchii stwierdzą, że zwiększając zasięg obserwacji, średnia gęstość materii maleje. Prace de Vaucouleursa zostały źle przyjęte w środowisku kosmologów i on sam przestał na te tematy pisywać.
Przełom nastąpił, gdy w 1977 roku Benoit Mandelbrot przewidział, że galaktyki we Wszechświecie rozmieszczone są w sposób fraktalny i podał pierwszy matematyczny opis ich rozkładu. Zaproponował on dojrzały matematyczny model rozkładu materii, gdzie „nie ma środka, a jest hierarchia”.
Oczywiście kosmologiczne fraktale, są to fraktale rzeczywiste, które różnią się od ich matematycznych ideałów w analogiczny sposób, co kształt ziemskiego globu różni się od matematycznej kuli. Do tego są to fraktale stochastyczne, a więc takie, przy których tworzeniu decydującą rolę odgrywają procesy chaotyczne. Matematycznym przykładem fraktala stochastycznego może być zbiór Cantora, w którego konstrukcji losowo wybieraliśmy odrzucany odcinek. W kosmologii czynnikiem powodującym „przypadkowość” rozmieszczenia materii są niemożliwe do przewidzenia czynniki związane z ruchem i oddziaływaniami poszczególnych elementów.
Z pojęciem fraktali łączy się ważne pojęcie wymiaru fraktalnego. W kosmologii pojęcie to można traktować jako miarę zależności ilości galaktyk od odległości. Dla modelu Charliera wymiar fraktalny wynosi dwa, co oznacza, że ilość materii wzrasta z kwadratem, a nie z trzecią potęgą rozmiarów. Najbardziej nieoczekiwanym odkryciem, którego na początku lat osiemdziesiątych dokonała grupa włoskich astrofizyków pod kierownictwem Luciano Pietronero, było to, że (w skali do pięciu megaparseków) obserwowany rozkład galaktyk wykazywał strukturę fraktalną, o wymiarze niemal dokładnie równym 2. Obrońcy jednorodności rozkładu galaktyk nie poddali się i model fraktalny został gwałtownie zaatakowany. W 1996 roku doszło do słynnego zakładu między Pietronero, a broniącym jednorodności Davisem, o to czy skala fraktalności przekroczy 15 megaparseków (lokalna gromada galaktyk ma średnicę około jednego megaparseka). Fakt że konserwatywni kosmologowie nie chcieli się zgodzić na model fraktalny nie powinien nas dziwić. Przy fraktalnym rozkładzie materii Big-Bang przestanie już być potrzebny przy wyjaśnianiu paradoksów Olbersa i grawitacyjnego. Co ważniejsze jednak jednorodność jest podstawowym założeniem tłumaczącym ekspansję Wszechświata (dla kosmosu fraktalnego nie można by zastosować modeli Fridmana przewidujących jednorodną ekspansję Wszechświata), do tego gigantyczne fraktalne struktury wymagałyby do swego uformowania czasu znacznie większego niż przewidywany przez BB wiek Wszechświata. Fraktalność (wprawdzie dopiero przy istnieniu ogromnych ilości ciemnej materii skupionej w sposób analogiczny co materia świecąca) może również wytłumaczyć redshift jako efekt przesunięcia grawitacyjnego. Wracając do wspomnianego wyżej zakładu między dwoma uczonymi, najnowsze obserwacje wyłoniły już zwycięzcę - fraktalność potwierdzona została najpierw w skali 50 megaparseków, potem w skali 100 megaparseków, a obecnie, w sposób niemal całkowicie pewny w skali 500 megaparseków, zaś w sposób bardzo prawdopodobny w skali gigaparseka.

Jednorodność była intuicyjnym założeniem, które opanowało ludzkie umysły i spod którego władania uwolnić się było niesłychanie trudno. Podobnie było kiedyś z pojęciem środka Wszechświata. Wydawało się, że Wszechświat musi mieć środek i nawet tak wybitny umysł, jak Kopernik, zdołał ów środek zaledwie przesunąć z Ziemi ku Słońcu. Wieleset lat później, wierzono, że środek istnieje i znajduje się w sercu Drogi Mlecznej. Kolejne przesuwanie tego „środka Wszechświata”, ku coraz to dalszym obszarom, doprowadziło wreszcie uczonych do koncepcji, że środek w ogóle nie istnieje. Podobnie może być z koncepcją kosmologicznej jednorodności. Gdy fraktalność potwierdza się na coraz to większych skalach, dla nowych pokoleń uczonych może się stać czymś naturalnym, że granica, od której "zaczyna się już jednorodność" po prostu nie istnieje.
Warto tu przypomnieć słynne powiedzenie Maxa Plancka, że: "Nowe naukowe prawdy nie triumfują dzięki przekonaniu ich oponentów i ukazaniu im światła prawdy, lecz raczej dlatego, że ich oponenci umierają, a kolejne pokolenie łatwiej przyjmie to co nowe lecz już ‘oswojone’."
http://kaskaderzy-kosmologii.blogspot.com/2008/02/odkrycie-kosmicznych-fraktali.html





Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #23 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:00:03 »

brahman napisał:

Witam!
Odpowiedź dla  MHS

Posługuję się programem do tworzenia fraktali i wybieram w nim dowolne liczby. Na podglądzie patrzę co z nich powstaje oraz dodatkowo mogę graficznie manipulować trójkątem, który jest graficznym wyrażeniem jednej z wielu możliwości. Przy wyborze np 3 możliwości mam trzy trójkąty które mogę dowolnie przemieszczać i nadawać im dowolne wartości w kilkunastu możliwościach
Trochę może to zawiłe ale nie da się w paru słowach opisać działania programu.
Program ten ma w nieskończoną liczbę możliwości a kieruję się intuicją i tym czy dany fraktal podoba mi się czy nie.

Załączam ostatni mój fraktal. Pozdrawiam.
http://img51.imageshack.us/img51/7815/fraktal6a.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #24 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:01:02 »
tijavar napisała:

Piękny!!

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #25 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:01:32 »
MEM HEI SHIN napisał:


Program ten ma w nieskończoną liczbę możliwości a kieruję się intuicją i tym czy dany fraktal podoba mi się czy nie.



  Tak też myślałem.
Chodziło mi w sumie oto, aby nie zapomnieć, że
fraktal istnieje wtedy, gdy mamy do czynienia z choćby z jedną geometrią kaształtu, w której występuje współzależność F- 0.618.
Im większy odstęp od  0,618 tym ''mniejszy fraktal''.
Jeżeli coś jest piękne ( nasze subiektywne odczucie) nie znaczy to tym samym, że jest fraktalne, prawda ?

Ponieważ energie wszechświata biegną coraz szybciej i mamy coraz większą wymianę informacji  z tzw.''polem powszechnym'' doszło do mnie, że  energia to przecież nic innego tylko skompresowana fraktalnie informacja.
Kształty i formy geometryczne w istocie stanowią tylko nośnik informacji.
Jednak w dalszym ciągu nie mogę pojąć gdzie istnieje zapis świadomości ( czyli zbioru informacji).
Jak to Leszek chciał mi wyjaśnić, w którymś z postów, ze świadomość wynika z formy.

Ok.
Przecież człowiek ''umiera''.Forma i wszystko co z nią się wiąże ulega rozkładowi. Cała energia tej formy zgodnie  z prawem entropi zostaje wrzucona do otoczenia.
Ale świadomość i wszystkie jej doświadczenia nie giną !
Pamięć jest wieczna ! I nie zależy ona od tego, czy ktoś żyje czy nie ? ! Stąd było moje pytanie, gdzie jest zrobiony zapis wszystkich (informacji) - doświadczeń  jednostki skoro ta forma ( geometryczny kształt) ulega  destrukcji ?




 

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #26 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:03:04 »

Michał-Anioł napisał:

Trochę podstaw dotyczących fraktali

DOMINIK SZCZERBA: FRAKTALNE OBLICZE NATURY
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia"nr 10/1996

http://forum.swietageometria.info/index.php/topic,17.msg1869.html#msg1869


Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #27 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:04:24 »

brahman napisał:

witam 1

Odpowiedź dla MHS.
Wg mojej wiedzy zapis wszystkich informacji znajduje się we wszechświecie przyczynowym. Zobrazuję to rysunkiem. Oczywiście to jest moje widzenie i nikomu nie chcę tego narzucać.
http://img714.imageshack.us/img714/6664/prezentacja2.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.



EDIT:

MHS napisałeś, że ;
fraktal istnieje wtedy, gdy mamy do czynienia z choćby z jedną geometrią kaształtu, w której występuje współzależność F- 0.618.
Im większy odstęp od  0,618 tym ''mniejszy fraktal''.

No i powstał problem, może też go nie ma  bo chcę przedstawić fraktal
http://img687.imageshack.us/img687/6569/fraktal7.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.


który powstał z następujących ciągów liczb:
Transform 1 - o,419573 ; 0,437207 ; 0,14322
Transform 2 - 0,419573 ; 0,207207 ; 0,23 ; 0,14322
Transform 3 - 0,207207 ; 0,419573 ; 0,23 ; 0,14322
Transform 4 - 1


Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #28 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:05:39 »

brahman napisał:

Witam !

Zamieszczam fraktal który powstał z liczby 1,618. Może komuś sprawi troszkę przyjemności popatrzenie na niego.
Pozdrawiam.

http://img402.imageshack.us/img402/180/fraktal8.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.