logo
 
Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj.

Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

Autor Wątek: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.  (Przeczytany 17929 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #20 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:55:06 »

brahman napisał:

Witam 1

To co poniżej przedstawiam to też jest fraktalem. Pozdrawiam

http://img69.imageshack.us/img69/3716/fraktal5.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #21 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:55:34 »
MEM HEI SHIN napisał:

Witam 1

To co poniżej przedstawiam to też jest fraktalem. Pozdrawiam

http://img69.imageshack.us/img69/3716/fraktal5.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.


 W jaki sposób definiujesz fraktal ?
Moje pojęcie w tym temacie jest takie, że : jeżeli mamy przynajmniej dwie formy geometryczne i ze stosunku ich geometrii wynika ''złoty podział'' to mamy najprostrzy fraktal.
Nie wiem, czy można powiedzieć np. że mamy do czynienia z konstrukcją fraktalną, jeżeli nie ma ciągłości (wzajemnej współzależności) ?
Odnośnie tej współzależności  mam tu na uwadze to, że np : jeżeli podzielimy dowolny odcinek w/g ''złotego podziału'' to otrzymamy fraktal.
Ale, ..... jeżeli odzielimy ich od siebie i ustawimy w jakimś dowolnym  położeniu, to nie jest już fraktal, pomimo, że oba odcinki mogą posiadać wzajemne długości zgodne ze ''zlotym podziałem''.
W przypadku tej Twojej konstrukcji mamy dwie formy geometryczne położone obok siebie.
W jaki sposób wyliczyłeś, że ich wzajemna geometria jest fraktalem, czyli jest podzielona zgodnie z  F- 0, 618...   , czyli jest energetycznie synchroniczna ?

Takie pytanie przy okazji. Czy np.jabłko (jako całość) jest fraktalem ?
Bo człowiek jest. Jest z tego względu, że : posiada tzw. zerowy energetyczny  punkt charmonicznych znajdujący się nieco powyżej pępka..Czyli... cała energetyczna konstrukcja ( człowiek)  jest podzielona w/g złotego podziału.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #22 dnia: Wrzesień 01, 2010, 10:58:30 »

Michał-Anioł napisał:

<a href="http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;" target="_blank" class="new_win">http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowFullScreen&quot; value=&quot;true&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=&quot;allowscriptaccess&quot; value=&quot;always&quot;&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/hkzqkGJjkfM&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; allowscriptaccess=&quot;always&quot; allowfullscreen=&quot;true&quot; width=&quot;480&quot; height=&quot;385&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;</a>

Odkrycie kosmicznych fraktali

Pierwszym uczonym, który już w pierwszych latach XIX wieku zasugerował, że możliwy jest taki rozkład gwiazd, który wyjaśniałby zagadkę „ciemności nocnego nieba” był William Herschel. Pisał on: „...łatwo wyobrazić sobie strukturę Wszechświata dosłownie nieskończoną, która umożliwiałaby dowolną ilość kierunków, w których nie natrafilibyśmy na gwiazdę. Tak byłoby, gdyby składał się on z układów podzielonych zgodnie z prawem, że każda struktura wyższego rzędu jest znacznie bardziej odległa od środka struktury niższego rzędu...”.
Ponad sto lat później, starając się znaleźć odpowiedź na paradoks Olbersa i na Paradoks Grawitacyjny, wykładowca fizyki w Birmingham, Edmund Fournier D'Albe zaproponował model kosmosu, w którym gwiazdy rozmieszczone są w sposób hierarchiczny. Przykładowy model tego typu przedstawia poniższy rysunek:



Pięć gwiazd (w trójwymiarowej przestrzeni siedem gwiazd), skupionych jest w pewnym obszarze, tworząc gromadę. Pięć takich gromad tworzy gromadę wyższego rzędu – odległości między gromadami wyższego rzędu są większe od rozmiarów gromad rzędu niższego. Gromady rzędu wyższego, tworzą w analogiczny sposób gromady jeszcze wyższego rzędu i tak dalej, aż do nieskończoności.
Idee Fourniera D'Albe rozwinął szwedzki uczony Carl Charlier. To on właśnie wyprowadził zależność, o której pisałem w poprzednim poscie – by rozwiązać ciemności nocnego nieba oraz paradoks grawitacyjny hierarchia musi spełniać nierówność Ri+1/Ri>=pierwiastek(N i+1). Oczywiście taka hierarchia, by spełniać swoje zadanie przy rozwiązywaniu paradoksów, rozciągać się musi aż do nieskończoności.
W roku 1922 austriacki uczony Franz Selety, pokazał, że hierarchia zaproponowana przez Charliera wcale nie wymaga istnienia środka – środków może być nieskończenie wiele. Przedstawił on następujące postulaty kosmologiczne, które jak pokazał, wcale nie muszą być ze sobą sprzeczne:
* nieskończona przestrzeń
* nieskończona łączna masa
* masa wypełniająca przestrzeń w taki sposób, że wszędzie ma skończoną gęstość
* uśredniona gęstość masy we Wszechświecie jest zerowa
* brak centralnego punktu lub obszaru we Wszechświecie

(Selety nosił wcześniej nazwisko Jeiteles i kto wie czy to nie on właśnie opisany został w jednym z opowiadań Franza Kafki jako mędrzec rozprawiający w praskich synagogach o dziwach Wszechświata.)

Oczywiście wszyscy ci uczeni zdawali sobie sprawę, że hierarchia kosmiczna nie będzie tworzyła regularnych geometrycznych wzorów i rozkład ciał niebieskich jest w znacznym stopniu przypadkowy, ale nie ma to większego znaczenia dla opisywanych praw. W czasach, gdy tworzyli oni swoje teorie obserwacje Wszechświata były jeszcze bardzo słabo rozwinięte, nic więc nie mogło tych hipotez potwierdzić.
Fakt, że gwiazdy grupują się w galaktykach, a Mleczna droga jest po prostu jedną z wielu takich galaktyk odkryty został dopiero w połowie lat dwudziestych. W latach trzydziestych zauważono, że galaktyki mają tendencje do skupiania się w gromady. Amerykański astronom Edwin Carpenter dokonał zastanawiającego odkrycia, że ilość gwiazd w gromadzie nie wzrasta wraz z trzecią potęgą rozmiarów gromad (czego należałoby oczekiwać), ale rośnie wolniej i wykładnik potęgi wynosi 1,5. Pod koniec lat sześćdziesiątych zaobserwowaną przez Carpentera prawidłowość badać zaczął Francuz Gérard Henri de Vaucouleurs. Potwierdził on obserwacje Carpentera, oraz zauważył dość dziwną prawidłowość, że wszyscy obserwatorzy, umieszczeni w dowolnym miejscu we wnętrzu hierarchii stwierdzą, że zwiększając zasięg obserwacji, średnia gęstość materii maleje. Prace de Vaucouleursa zostały źle przyjęte w środowisku kosmologów i on sam przestał na te tematy pisywać.
Przełom nastąpił, gdy w 1977 roku Benoit Mandelbrot przewidział, że galaktyki we Wszechświecie rozmieszczone są w sposób fraktalny i podał pierwszy matematyczny opis ich rozkładu. Zaproponował on dojrzały matematyczny model rozkładu materii, gdzie „nie ma środka, a jest hierarchia”.
Oczywiście kosmologiczne fraktale, są to fraktale rzeczywiste, które różnią się od ich matematycznych ideałów w analogiczny sposób, co kształt ziemskiego globu różni się od matematycznej kuli. Do tego są to fraktale stochastyczne, a więc takie, przy których tworzeniu decydującą rolę odgrywają procesy chaotyczne. Matematycznym przykładem fraktala stochastycznego może być zbiór Cantora, w którego konstrukcji losowo wybieraliśmy odrzucany odcinek. W kosmologii czynnikiem powodującym „przypadkowość” rozmieszczenia materii są niemożliwe do przewidzenia czynniki związane z ruchem i oddziaływaniami poszczególnych elementów.
Z pojęciem fraktali łączy się ważne pojęcie wymiaru fraktalnego. W kosmologii pojęcie to można traktować jako miarę zależności ilości galaktyk od odległości. Dla modelu Charliera wymiar fraktalny wynosi dwa, co oznacza, że ilość materii wzrasta z kwadratem, a nie z trzecią potęgą rozmiarów. Najbardziej nieoczekiwanym odkryciem, którego na początku lat osiemdziesiątych dokonała grupa włoskich astrofizyków pod kierownictwem Luciano Pietronero, było to, że (w skali do pięciu megaparseków) obserwowany rozkład galaktyk wykazywał strukturę fraktalną, o wymiarze niemal dokładnie równym 2. Obrońcy jednorodności rozkładu galaktyk nie poddali się i model fraktalny został gwałtownie zaatakowany. W 1996 roku doszło do słynnego zakładu między Pietronero, a broniącym jednorodności Davisem, o to czy skala fraktalności przekroczy 15 megaparseków (lokalna gromada galaktyk ma średnicę około jednego megaparseka). Fakt że konserwatywni kosmologowie nie chcieli się zgodzić na model fraktalny nie powinien nas dziwić. Przy fraktalnym rozkładzie materii Big-Bang przestanie już być potrzebny przy wyjaśnianiu paradoksów Olbersa i grawitacyjnego. Co ważniejsze jednak jednorodność jest podstawowym założeniem tłumaczącym ekspansję Wszechświata (dla kosmosu fraktalnego nie można by zastosować modeli Fridmana przewidujących jednorodną ekspansję Wszechświata), do tego gigantyczne fraktalne struktury wymagałyby do swego uformowania czasu znacznie większego niż przewidywany przez BB wiek Wszechświata. Fraktalność (wprawdzie dopiero przy istnieniu ogromnych ilości ciemnej materii skupionej w sposób analogiczny co materia świecąca) może również wytłumaczyć redshift jako efekt przesunięcia grawitacyjnego. Wracając do wspomnianego wyżej zakładu między dwoma uczonymi, najnowsze obserwacje wyłoniły już zwycięzcę - fraktalność potwierdzona została najpierw w skali 50 megaparseków, potem w skali 100 megaparseków, a obecnie, w sposób niemal całkowicie pewny w skali 500 megaparseków, zaś w sposób bardzo prawdopodobny w skali gigaparseka.

Jednorodność była intuicyjnym założeniem, które opanowało ludzkie umysły i spod którego władania uwolnić się było niesłychanie trudno. Podobnie było kiedyś z pojęciem środka Wszechświata. Wydawało się, że Wszechświat musi mieć środek i nawet tak wybitny umysł, jak Kopernik, zdołał ów środek zaledwie przesunąć z Ziemi ku Słońcu. Wieleset lat później, wierzono, że środek istnieje i znajduje się w sercu Drogi Mlecznej. Kolejne przesuwanie tego „środka Wszechświata”, ku coraz to dalszym obszarom, doprowadziło wreszcie uczonych do koncepcji, że środek w ogóle nie istnieje. Podobnie może być z koncepcją kosmologicznej jednorodności. Gdy fraktalność potwierdza się na coraz to większych skalach, dla nowych pokoleń uczonych może się stać czymś naturalnym, że granica, od której "zaczyna się już jednorodność" po prostu nie istnieje.
Warto tu przypomnieć słynne powiedzenie Maxa Plancka, że: "Nowe naukowe prawdy nie triumfują dzięki przekonaniu ich oponentów i ukazaniu im światła prawdy, lecz raczej dlatego, że ich oponenci umierają, a kolejne pokolenie łatwiej przyjmie to co nowe lecz już ‘oswojone’."
http://kaskaderzy-kosmologii.blogspot.com/2008/02/odkrycie-kosmicznych-fraktali.html





Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #23 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:00:03 »

brahman napisał:

Witam!
Odpowiedź dla  MHS

Posługuję się programem do tworzenia fraktali i wybieram w nim dowolne liczby. Na podglądzie patrzę co z nich powstaje oraz dodatkowo mogę graficznie manipulować trójkątem, który jest graficznym wyrażeniem jednej z wielu możliwości. Przy wyborze np 3 możliwości mam trzy trójkąty które mogę dowolnie przemieszczać i nadawać im dowolne wartości w kilkunastu możliwościach
Trochę może to zawiłe ale nie da się w paru słowach opisać działania programu.
Program ten ma w nieskończoną liczbę możliwości a kieruję się intuicją i tym czy dany fraktal podoba mi się czy nie.

Załączam ostatni mój fraktal. Pozdrawiam.
http://img51.imageshack.us/img51/7815/fraktal6a.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #24 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:01:02 »
tijavar napisała:

Piękny!!

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #25 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:01:32 »
MEM HEI SHIN napisał:


Program ten ma w nieskończoną liczbę możliwości a kieruję się intuicją i tym czy dany fraktal podoba mi się czy nie.



  Tak też myślałem.
Chodziło mi w sumie oto, aby nie zapomnieć, że
fraktal istnieje wtedy, gdy mamy do czynienia z choćby z jedną geometrią kaształtu, w której występuje współzależność F- 0.618.
Im większy odstęp od  0,618 tym ''mniejszy fraktal''.
Jeżeli coś jest piękne ( nasze subiektywne odczucie) nie znaczy to tym samym, że jest fraktalne, prawda ?

Ponieważ energie wszechświata biegną coraz szybciej i mamy coraz większą wymianę informacji  z tzw.''polem powszechnym'' doszło do mnie, że  energia to przecież nic innego tylko skompresowana fraktalnie informacja.
Kształty i formy geometryczne w istocie stanowią tylko nośnik informacji.
Jednak w dalszym ciągu nie mogę pojąć gdzie istnieje zapis świadomości ( czyli zbioru informacji).
Jak to Leszek chciał mi wyjaśnić, w którymś z postów, ze świadomość wynika z formy.

Ok.
Przecież człowiek ''umiera''.Forma i wszystko co z nią się wiąże ulega rozkładowi. Cała energia tej formy zgodnie  z prawem entropi zostaje wrzucona do otoczenia.
Ale świadomość i wszystkie jej doświadczenia nie giną !
Pamięć jest wieczna ! I nie zależy ona od tego, czy ktoś żyje czy nie ? ! Stąd było moje pytanie, gdzie jest zrobiony zapis wszystkich (informacji) - doświadczeń  jednostki skoro ta forma ( geometryczny kształt) ulega  destrukcji ?




 

Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #26 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:03:04 »

Michał-Anioł napisał:

Trochę podstaw dotyczących fraktali

DOMINIK SZCZERBA: FRAKTALNE OBLICZE NATURY
Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia"nr 10/1996

http://forum.swietageometria.info/index.php/topic,17.msg1869.html#msg1869


Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #27 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:04:24 »

brahman napisał:

witam 1

Odpowiedź dla MHS.
Wg mojej wiedzy zapis wszystkich informacji znajduje się we wszechświecie przyczynowym. Zobrazuję to rysunkiem. Oczywiście to jest moje widzenie i nikomu nie chcę tego narzucać.
http://img714.imageshack.us/img714/6664/prezentacja2.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.



EDIT:

MHS napisałeś, że ;
fraktal istnieje wtedy, gdy mamy do czynienia z choćby z jedną geometrią kaształtu, w której występuje współzależność F- 0.618.
Im większy odstęp od  0,618 tym ''mniejszy fraktal''.

No i powstał problem, może też go nie ma  bo chcę przedstawić fraktal
http://img687.imageshack.us/img687/6569/fraktal7.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.


który powstał z następujących ciągów liczb:
Transform 1 - o,419573 ; 0,437207 ; 0,14322
Transform 2 - 0,419573 ; 0,207207 ; 0,23 ; 0,14322
Transform 3 - 0,207207 ; 0,419573 ; 0,23 ; 0,14322
Transform 4 - 1


Offline ..

  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 588
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: [filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.
« Odpowiedź #28 dnia: Wrzesień 01, 2010, 11:05:39 »

brahman napisał:

Witam !

Zamieszczam fraktal który powstał z liczby 1,618. Może komuś sprawi troszkę przyjemności popatrzenie na niego.
Pozdrawiam.

http://img402.imageshack.us/img402/180/fraktal8.jpg
[filmPL]: Ukryty wymiar - fraktale.