logo
 
Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj.

Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

Autor Wątek: Natura Historii Swiętej geometri  (Przeczytany 5744 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Michał-Anioł

  • między niebem a piekłem
  • Moderator Globalny
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 1338
  • Płeć: Mężczyzna
  • Nauka jest tworem mistycznym i irracjonalnym
    • Zobacz profil
    • Imaginarium
Natura Historii Swiętej geometri
« dnia: Wrzesień 01, 2010, 14:31:51 »
"Człowiek porusza się w przestrzeni, odbiera ją i interpretuje. Sami stajemy się częścią przestrzeni, nasze myślenie staje się przestrzenne. Istnieją różne typy i rodzaje przestrzeni. Inna jest przestrzeń kosmiczna, a inna ta, z którą żyjemy jako istoty ziemskie."

"Wszystko, co odbierają nasze zmysły, jest przestrzenią. To oczywiste stwierdzenie wymaga wyjaśnienia, że przestrzeń staje się wymierna, kiedy posiada punkty odniesienia. Przestrzeń w nieskończoności nie ma wymiaru, gdyż w niej nie ma punktów odniesienia, a co za tym idzie - nie jest w relacji do naszej percepcji."
"Człowiek porusza się w przestrzeni, odbiera ją i interpretuje. Sami stajemy się częścią przestrzeni, nasze myślenie staje się przestrzenne. Istnieją różne typy i rodzaje przestrzeni. Inna jest przestrzeń kosmiczna, a inna ta, z którą żyjemy jako istoty ziemskie. 'Przestrzeń ziemska' jest jakby dotykalna i ciągle zmienia swój wymiar. Inna jest przestrzeń miejska, a inna górska, pustynna, morska, inna leśna. Przestrzeń nie jest przypadkowa, posiada swoistą logikę, swój system, a nawet swoją matematykę. Piony lasu posiadają rytm, geometrię, postępy i funkcje. Nie ma złej przestrzeni, są tylko różne wymiary, które poprzez intuicję i emocje porównujemy i oceniamy, a zrozumienie i wiedza tworzą inne wartości."

Jerzy Grochocki


Świątynie zawsze były namacalnym uzewnętrznieniem wierzeń człowieka. W jaki sposób symbolizowały one harmonię z prawami kosmicznymi?

Ponad 2000 lat temu, za życia greckiego filozofa Platona (około 427-347 przed naszą erą), mieszkańców Delos dziesiątkowała straszliwa zaraza. Zrozpaczeni, zasięgnęli rady u wyroczni pytając, jak mogą odwrócić nieszczęście. Wyrocznia w odpowiedzi postawiła im zadanie - mieli podwoić objętość sześciennego ołtarza, nie zmieniając jednak jego kształtu.
Pchnięto posłańców do gaju Akademosa, błagając geometrów, by znaleźli rozwiązanie zagadki i uratowali miasto.Żeby dać prawidłową odpowiedź, trzeba znaleźć pierwiastek sześcienny z dwóch, co przy poziomie wiedzy matematycznej ówczesnych Greków nie było możliwe. Wydaje się zatem, że wyrocznia dając taką zagadkę była - eufemistycznie mówiąc - złośliwa;
historia ta Świadczy, jak wysoko w starożytnej Grecji ceniono geometrię (dosłowne znaczenie tego wyrazu to "mierzenie ziemi").Greccy geometrzy przejęli wiedzę od starożytnych Egipcjan, którzy w trzecim tysiącleciu przed naszą erą zapoczątkowali tę naukę, opracowując praktyczną metodę pomiarów ziemi. Coroczne życiodajne wylewy Nilu niszczyły wszystkie oznaczenia graniczne w całej dolinie; by uniknąć zatargów między właścicielami gruntów, urzędnicy państwowi musieli dbać o odnawianie granic.
Potrzebna była prosta i dokładna metoda przeprowadzania pomiarów, łatwy sposób mierzenia zarówno odległości, jak i powierzchni. Do tego zagadnienia niezbędna była umiejętność wyznaczania kąta prostego.


"Wraz ze świętą przestrzenią pojawiła się idea świętej geometrii. Egipcjanie czcili Wschód jako miejsce początków, gdzie bóg słońca Ra pojawiał się po swej nocnej podróży po świecie podziemnym, by żeglować po niebie w swej słonecznej barce"

Kąt prosty

Starożytni Egipcjanie, by rozwiązać ten problem, potrzebowali dwóch ludzi oraz kawałka sznurka z trzynastoma supłami, które wyznaczały dwanaście  jednakowych odcinków. Rozciągnięty sznur służył do mierzenia odległości, natomiast gdy ułożono z niego taki trójkąt, że trzy odcinki tworzyły jeden bok, cztery -drugi, piec zaś odcinków -trzeci, wówczas otrzymywano kąt prosty. Dzięki tej prostej metodzie równie łatwo było odtworzyć prostokąt oraz inne,bardziej skomplikowane, figury geometryczne. Te same metody wykorzystywano przy wytyczaniu fundamentów świątyni i innych budowli.W starożytnym państwie egipskim religia do takiego stopnia przenikała wszystkie dziedziny życia, iż niemal każde działanie było równocześnie rytuałem religijnym. Dlatego wyznaczanie planów grobowców i świątyń wiązało się z najbardziej uroczystymi ceremoniami. Wokół znaczeń, które miałyby się ukrywać. zakodowane w wymiarach antycznych budowli, zwłaszcza piramid, snuto wiele domysłów. Nie ma jednak żadnych wątpliwości co do tego, że każdy aspekt Świętych budowli egipskich był przeniknięty symboliką religijną.
W różnych kulturach wykorzystywano odmienne sposoby, by nadać budowlom znaczenie symboliczne.Na przykład Wieżę Babel, babilońską Etemenanki, zaprojektowano tak, by odwzorowała wszechświat.Każde z siedmiu pięter wieży odpowiadało jednemu z siedmiu niebios babilońskiej kosmologii. Nadto każdej kondygnacji przypisano planetę i pomalowano na właściwy jej kolor. Najniższa pomalowana na czarno, przedstawiała Jowisza, czerwona - Marsa, żółta - Słońce, zielona - Wenus, niebieska - Merkurego, biały szczyt zaś prawdopodobnie wyobrażał Księżyc.
Stary Testament zawiera wiele szczegółowych opisów budowli, które niewątpliwie wzniesiono po to, by nadać materialną formę starożytnej żydowskiej sztuce gematrii, czyli odczytywania symboli ukrytych w liczbach. Wierzono, że wymiary zostały w bezpośrednim objawieniu dane przez Boga i dlatego mają transcendentne znaczenie. Na przykład wskazówki dotyczące
budowy arki: "Ty zaś zbuduj sobie arkę z drzewa żywicznego, uczyń w arce przegrody i powlecz ją smołą wewnątrz i zewnątrz. A oto,jak masz ją wykonać: długość arki - trzysta łokci, pięćdziesiąt łokci jej szerokość i wysokość jej - trzydzieści łokci.
Nakrycie arki, przepuszczające Światło, sporządzisz na łokieć wysokie i zrobisz wejście do arki w jej bocznej Ścianie;
uczyń przegrody: dolną, drugą i trzecią"[Księga Rodzaju, 6, 14-16]*.
Arka Noego była zatem podzielona na trzy poziomy, każdy poziom zaś na 11 przedziałów, co w sumie daje uznawaną za Świętą liczbę 33. Wiadomo, że arka miała dwa otwory: główne wejście umieszczone na najniższym poziomie, przez które zwierzęta wkraczały na płaszczyznę życia fizycznego oraz małe jedno łokciowe okienko u góry, przez które duch, w postaci gołębicy wysłanej przez Noego na poszukiwanie suchego lądu pośród wód potopu, został uwolniony. W swojej książce The Canon [Kanon] William Stirling wysuwa nader Śmiałą hipotezę - utożsamia arkę Noego z ziemią.
Tego rodzaju schematy kosmologiczne, choć wydają się należeć do dziedziny wyobraźni, można jednak odnaleźć w starożytnej architekturze, zwłaszcza w Egipcie i Babilonii. Faktem jest, że historię arki pod wieloma względami można interpretować jako o powieść o prawym człowieku, który zostaje wyprowadzony ze starego złego Świata i włączony w nową, stworzoną przez Boga, rzeczywistość. Niektórzy zapewne stwierdziliby nawet, że ci, którzy włączą się w kosmiczny ład, przetrwają, ci zaś, którzy się doń nie dostosują, zginą.

W pojęciu starożytnych Greków, a zwłaszcza Platona, kosmiczna harmonia wyrażała się w prawidłach geometrii. Wedle nich Światem władały proporcje wyrażone przez Pitagorasa w dwóch łańcuchach postępu geometrycznego: 1,2,3,8 oraz 1,3,9,27;w dialogu Timajos Platon stwierdził, że formami najtrafniej oddającymi tę harmonię są sześciany i kwadraty, których proporcje odpowiadają poszczególnym stosunkom liczbowym.

Cztery żywioły

Dla późnych platoników geometria stanowiła zasadę rządzącą wszystkimi znanymi stanami materii. Szczególne znaczenie miały platońskie figury, z których cztery reprezentowały cztery żywioły. Najprostsza regularna bryła geometryczna, czworościan, odpowiadała najlżejszemu żywiołowi, czyli ogniowi; ośmiościan zbudowany z ośmiu trójkątów równobocznych i uznawany za prawie tak lekki jak czworościan odpowiadał powietrzu. Sześcian, figura masywna i statyczna, wyrażała pierwiastek ziemski, dwudziestościan zaś, najcięższa z regularnych brył zbudowanych z trójkątów, była odpowiednikiem wody.
Ów symbolizm odbił się niezwykłym echem w Brytanii, gdzie znaleziono grupę sferycznych kamieni, którym najwcześniej tysiąc lat temu nadano formę platońskich brył. Usytuowanie i konstrukcja wielu starożytnych zespołów megalitycznych dowodzi, że ich budowniczowie dysponowali bogatą wiedzą astronomiczną i głęboką znajomością geometrii.
W kręgu innych cywilizacji odzwierciedlenie boskiej harmonii w proporcjach budowli przybierało mniej abstrakcyjną formę. Skoro Bóg stworzył człowieka, rozumowano, to proporcje ludzkiego ciała muszą odbijać harmonię boskiego zamierzenia. Indyjska sutra architektoniczna powiada, że "wszechświat jest obecny w Świątyni dzięki proporcjom".
W plan Świątyni indyjskiej można wpisać ciało purushy albo kosmicznego człowieka.
Tę samą ideę odnajdujemy w tradycji zachodniej, w dziele teoretyka architektury Marcusa Vitruviusa Pollio. Rzymianin ów,zazwyczaj zwany po prostu Witruwiuszem, żył w I wieku przed naszą erą. Zasady dobrego budowania zebrał w dziesięciu księgach traktatu De Architektura. Po upadku cesarstwa rzymskiego traktat ów na tysiąc lat popadł w zapomnienie, odnaleźli do dopiero włoscy architekci w dobie renesansu. Pragnęli oni odnowić architekturę w duchu klasycznym, toteż dzieło Witruwiusza przedstawiało dla nich ogromną wartość, daleko przewyższającą znaczenie, jakie miało ono dla starożytnych.
Witruwiusz powiada, że wartość architektury zależy od porządku, układu, eurytmii - na którą składa się piękno oraz odpowiednie proporcje części względem całości - symetrii, stosowności oraz ekonomii.
Eurytmię osiąga się według Witruwiusza dzięki zastosowaniu Ściśle określonych zasad proporcji. JeŚli idzie o Świątynie,proporcje należy wzorować na układzie ludzkiego ciała, które, jak pisał, "przyroda, w ten sposób stworzyła [...], że jego członki są proporcjonalne do całej postaci". Żadna budowla, zapewniał, "nie może mieć właściwego układu bez symetrii i dobrych proporcji, które powinny być oparte Ściśle na proporcjach ciała dobrze zbudowanego człowieka"*.

Podstawowe reguły

Architekci epoki renesansu ochoczo podjęli ideę wyprowadzenia proporcji architektonicznych z proporcji ludzkiego ciała.
Starannie ustalano wzajemne stosunki poszczególnych części zarówno w fasadach kościołów, fundamentach budowli, jak i w malowidłach.
Zwłaszcza w określeniu wymiarów posiłkowano się geometrycznymi i harmonijnymi proporcjami. W 1525 roku franciszkanin Francesco di Giorgio ogłosił traktat zatytułowany De Harmonia Mundi Totius [O harmonii Świata], w którym połączył elementy platońskiej geometrii, żydowskiej tradycji kabalistycznej oraz systemu Witruwiusza, opartego, jak wiemy, na budowie ludzkiego ciała.
Jakość zwana przez Witruwiusza "stosownością" była przezeń definiowana jako doskonałość stylu wynikająca z właściwej konstrukcji budowli.Zebrał on z reguły obowiązujące w tradycji klasycznej, między innymi szczegółowe wskazówki dotyczące komponowania kolumn we wszystkich porządkach architektonicznych, korynckim, jońskim i doryckim. Każdy z nich był odpowiedni dla Świątyń poświęconych innym bogom. W porządku doryckim wznoszono Świątynie Jowisza władającego niebem, piorunami, Słońcem i Księżycem, a także przybytki Minerwy, Marsa i Herkulesa. Styl koryncki przeznaczono Wenus, Prozerpinie, boginkom leśnych źródeł i nimfom, joński zaś Junonie, Dianie, Bachusowi i innym bogom.
Do osiągnięcia stosowności niezbędne było odpowiednie usytuowanie budowli, Świątynie, wznoszone w przyjaznym otoczeniu, w pobliżu źródeł czystej wody,orientowano względem stron Świata w taki sposób, by najpełniej wykorzystać Światło dzienne. Starożytna chińska sztuka geomancji, Feng Shui, jak przed tysiącami lat, tak i dziś zajmuje się tymi właśnie sprawami. Sztuka owa polega na tym, by w naturalnym otoczeniu stworzyć najbardziej sprzyjające i zapewniające pomyślność warunki dla wszelkiego rodzaju budowli.
Dla starożytnych jednak pomyślność budowli i jej gospodarzy nie była tylko kwestią uwzględnienia fizycznych cech najbliższego otoczenia i krajobrazu. Siedziby bogów i ludzi
bowiem tak budowano, by odzwierciedlały harmonijny związek człowieka i kosmosu.

http://forumzn.katalogi.pl/medeis__%C5%9Bwi%C4%99ta_geometria-t12907.html




http://www.vismaya-maitreya.pl/sacred-geometry-4.jpg
Natura Historii Swiętej geometri

Nie chcę robić naukowego wywodu tylko chcę w prosty sposób otworzyć zrozumienie kilku złotych reguł jakie rządzą naturą człowieka. Ciężko używać naukowego języka na ogólnie dostępnych stronach internetowych dotyczących kosmologii kiedy jeszcze w XXI wieku tak wielu ludzi nie rozumie świata energii, a w dodatku naśmiewają się z tych, którzy używają słów: wibracja, ewolucja, rozwój duchowy… a nawet Bóg.
Chciałabym tylko w tym miejscu im powiedzieć, że Bóg pozostawił nam WSZYSTKIM jedne drzwi – wielkiej tajemnicy i to człowiek powinien je znaleźć i wejść do środka sekretnej komnaty. Można spędzić życie śpiąc na tych drzwiach, śmiać się z innych, tym samym nigdy nie rozumiejąc podstawowych energii stworzenia.

Wieczna tajemnica, poszukiwanie naczynia Graala i furtek do nieba są bliżej człowieka niż myśli. Sztywne dogmaty, blokady umysłu zamykają największe sekrety, nie pozwalają uaktywnić prawdziwego wnętrza człowieka. Jak to ma ktoś zrobić jak sam blokuje własne zrozumienie, nie umie wykonać najmniejszego kroku w “nowe” a jeszcze swoją niewiedzą blokuje wstęp innym budując wokół nich energie strachu, zwątpienia. Idąc ścieżkami swojej niewiedzy najprościej jest powiedzieć, że to co jest za tajemniczymi drzwiami jest wymysłem samego szatana, tak najczęściej podsumowuje się osobę wyjawiającą sekrety tajemniczej komnaty.
http://www.vismaya-maitreya.pl/gdfhfhrthtrhrhr.JPG
Natura Historii Swiętej geometri

Wieczna tajemnica lub drzwi miłości są kwiatem naszego życia, doprowadzają do zrozumienia i aktywowania Merkaba. Trzeba tylko wiedzieć jak otworzyć te drzwi, które sami blokujemy. Musimy posiąść wiedzę, czym jest dla człowieka sekretna geometria. Zanim się dostaniemy do tej komnaty, zanim zrozumiemy jej moce musimy wprzódy odpowiednio ukształtować własną świadomość i otworzyć własne serce, upodobnić siebie do Świadomości Boga, która jest czysta jak kryształ. Wtedy przekroczymy próg tajemniczej komnaty. Człowiek przemieści się w nowe miejsce i zrozumie w jednym oka mgnieniu czym jest jego wyższy model ewolucji. Do tej komnaty jest droga prosto od serca, a najważniejszym kluczem do jej otwarcia jest spirala.


Spirala – kto posiada silniejsze wibracje wie o czym ja w tej chwili piszę, rozumie działanie wibrującego ciała, w którym tańczy w spiralnym ruchu każda komórka. Wystarczy troszkę mocniejszy dźwięk, czasami tylko maleńki szelest czy głębszy oddech a ciało zaczyna drżeć jak liść na wietrze, jak wprowadzona w ruch spirala.

Takie zjawisko przeżywam prawie w każdej chwili swojego życia, czuje intensywny taniec moich komórek aż do samego szpiku kości. Czasami mam wrażenie, że nie są już połączone razem, chociaż tańczą wspólnie jednym rytmem. Najciekawsze zjawisko zachodzi w mózgu, dotąd trwał w bezruchu, otaczał się ciemną nocą a teraz jest w ciągłym ruchu i promieniuje jasnym światłem, już za zamkniętymi oczami nie ma ciemnej zasłony.

Zjawisko to pojawiło się w moim ciele jesienią 2000 roku. Z początku był to dla mnie szok, nawet myślałam, że odczuwam trzęsienie ziemi, którego w tym czasie oczywiście nie było. Moje ciało nagle zaczęło się dziwnie zachowywać, nawet troszkę się bałam, później mnie to śmieszyło a teraz jest moją częścią życia niczym oddech. Po wielu konsultacjach u lekarzy, kiedy nie znalazłam wytłumaczenia na wibrujące ciało, muzykę w głowie, na dziwne błyski wokół mnie i w moim wnętrzu, przyszedł czas na osobiste dochodzenie. Wiedziałam, że musi być gdzieś na Ziemi jakieś wytłumaczenie tego procesu. Tym sposobem trafiłam na kwiat życia – Merkaba. W międzyczasie spotkałam również ludzi, w tym trzech lekarzy, którym nie był obcy ten proces.


   Ruch spiralny integruje lewą i prawą półkulę mózgu jak również otwiera serca, tworzy się święty trójkąt, który jest podstawą świętej geometrii.

Lewa półkula:
Logiczna, analityczna, obiektywna

Prawa półkula:
Intuicyjna, syntetyczna, subiektywna

Wszystkie religie proszą o przekazanie swojej woli Bogu jako sile wyższej. Nasze ego rozwija się w lewej półkuli szukając głębszej mądrości w prawej półkuli. Kiedy człowiek o tym pamięta poddaje się Woli Boga zaczynając wypełniać prawdę. Integracja dwóch półkul mózgowych wpuszcza zrozumienie z kosmosu a człowiek może doświadczyć większej wolności i możliwości. Lewa i prawa półkula budząc się na uniwersalne prawdy zaczynają wprowadzać w ten sam rytm serce, które wprowadza tą prawdę w czyn. Obie półkule mózgu zaczynają poruszać się w harmonii, która wnika w każdy zakamarek naszego bytu. Dzięki temu otwieramy nasz umysł, nasze serce, naszego ducha. Bez boskiej jedności wewnątrz nas te okna inspiracji są rzadko dostępne. W jedności otwieramy drzwi w nas i pozwalamy na przepływ zrównoważonych energii sił życiowych. Zaczyna się proces wewnętrznego uzdrowienia i odmładzania co wpływa korzystnie na nasze fizyczne, emocjonalne i duchowe ciało.
Miłość, pomoc, ofiara – to są drogi wchodzenia w stan głębokiego spokoju. Wtedy przejrzą oczy zawartość naszej świadomości. Wielu poczuje jakby patrzyli w otchłań nicości. Poczują w sobie niesmak, ból, własną nicość (podobnie było w moim przypadku). Wtedy będą zdolni utopić się w Jedności Boga, zrozumieją, że bez niego nic nie znaczą. Wszystko co było do tej pory nieodwracalne zostanie przekształcone. Nastąpi kapitulacja i nowe przyjęcie, wstąpienie w wiarę i moc miłości, dzięki którym można wszystko osiągnąć.

W chwili kiedy energia mocniej wniknie w lewą półkulę nastąpi proces samorealizacji, budowanie własnego ego, sukcesu, taka osoba będzie egoistyczna; mówi o Bogu lecz nie dba o bliźnich, zaspakaja tylko własne pragnienia. Brak tu kapitulacji, poddania się Woli Bożej.

Słowo kapitulacja, chociaż wyraża porażkę w tym przypadku oznacza głęboką realizację samego siebie i całkowitą otwartość na to: kim naprawdę jesteśmy?

Wkręca się w nas coraz mocniej złota spirala – sekretny wir realizując moc oceanu bez granic. Już wiesz, że twój własny ziemski interes to tylko moc zwierzęcia w tobie.

Obecnie jesteśmy w tym punkcie życia, w którym niektóre osoby zaledwie zaczynają docierać do granicy kapitulacji.



Święta geometria jest wykonana z lekkich świadomości. Odtąd można widzieć i czuć jak płynie przez ciało subtelna energia, jak się zachowuje, jak się przekształca, które punkty z sobą łączy, i w końcu się otwiera na przyjęcie jeszcze wyższych energii. W ciele zapalają się nowe kolorowe lampki, sekretne wiry. Człowiek jest już w 100% świadomy przepływu własnych energii. Nikt go już nie przekona, że takowych nie ma a wibracja, wewnętrzne światła, energetyczne wiry to wymysł szatana, czy choroba, którą trzeba leczyć, jak to wielu jeszcze dzisiaj utrzymuje.

Przekroczenie sekretnej komnaty wyższej ewolucji jest zdumiewającym procesem. Godzinami mogę siedzieć w ciszy by obserwować tą subtelną rzekę energii, na jej fali płyną emocje, nasza nowa świadomość, zmienia się tępo przepływu energii, czasami jest spokojna a czasami jak na wiosnę w rzece burzą się jej wody. To jest najpiękniejsze i najbardziej zdumiewające zjawisko w ludzkim ciele. Nie muszę narzucać energii tępa ani częstotliwości, jest niezwykle inteligentna, sama wie gdzie płynąć, sama wykonuje swoją pracę a mój rozum ciągle jest za mały aby zrozumieć do końca jej działanie. I czasami bardzo mnie śmieszy kiedy ktoś udziela mi instrukcji: zrób to, zrób tamto …. ten proces toczy się swoją drogą bez względu na moje chcenie. Nie mogę ani go zatrzymać ani pośpieszyć, z mojej strony już nastąpiła całkowita kapitulacja, oddałam się w ręce Boga i Jemu tylko ufam. Nie dbam o własne jutro, i powiem szczerze jest mi z tym bardzo dobrze, czuję się wolna a mój mózg pracuje na zwolnionych obrotach.



Nasze ciało – święta geometria i ten święty strumień energii, który łączy ze sobą wszystkie punkty ciała, wszystkie komórki, daje życie i prowadzi w wyższe wymiary. Nasze ciało nie jest jednowymiarowe, znajdują się w nim geometryczne wzory, wirujące mandale utworzone z różnych energii, są nie tylko w formie trwałej lecz także w stanie płynu i gazu. W tej kaskadzie kolorowych mandali nawet każda myśl ma swoją formę. Ci, którzy już weszli do tej komnaty czują się w niej jak w środku kalejdoskopu a wokół nich wiruje piękny świat zbudowany z różnorodnych świateł i kolorów. Nagle człowiek widzi nową rzeczywistość, której nawet nie podejrzewał we własnym wnętrzu będąc pod tajemniczymi drzwiami. Już nie ma końca tej kolorowej przygody, wystarczy tylko przymknąć oczy i już pędzi na cudownej spirali, widzi nowe światy. Powoli zaczyna rozumieć co to znaczy pojęcie “złoty człowiek”. Z tego stanu nie ma już powrotu.

W roku 2000 na początku mojej nowej nieplanowanej podróży, któregoś dnia nieoczekiwanie zostałam wyrzucona ze swojego ciała w daleki wymiar. Goniłam przed siebie domyślając się, że jakimś cudem moja dusza opuściła ciało, nigdy wcześniej nie słyszałam o podróżach astralnych, to nie był mój świat. Wspominając moją pierwszą niesamowitą podróż poza ciałem (długo byłam pod wielkim jej wrażeniem) często powtarzałam, że pędziłam z prędkością większą niż światło. Tam czekała na mnie przepiękna niespodzianka – spotkanie z Istotą całą ze złota. Do dzisiaj nie jestem w stanie opisać piękna i tajemniczości tej postaci. Widziałam jak mocno wibruje niczym płynne złoto, postrzegałam wokół niej silne elektromagnetyczne pole i potężny blask, że nie sposób było odróżnić szczegółów sylwetki. Wszystko zlewało się w jedno złote jajo. Złota Istota wprowadziła mnie w inny wymiar, zobaczyłam tam więcej cudów o jakich nawet nie śniłam. Nawet nie podejrzewałam istnienia takich bajkowych rzeczy w dalekim kosmicznym wymiarze. Złota Istota pokazała mi również nieskończoność ludzkiej natury.
http://www.vismaya-maitreya.pl/3D-Concert-Image-Flat.jpg
Natura Historii Swiętej geometri


Ciężko ludziom z trzeciego wymiaru pojąć to zjawisko ale musicie wiedzieć, że to tutaj jest zakotwiczona złota spirala, która wibruje z prędkością większą niż światło. W trzecim wymiarze mamy inną prędkość i czas ale poza nimi są wyższe częstotliwości, kiedy je przekraczamy duch wyrywa się ze świata materii i wchodzi w coś co można przyrównać do gałązek winogrona. Jesteśmy tu i tam, we wszystkich wymiarach, nagle znajdujemy się w "kulistych pokojach", każdy jest inny, mistyczny, piękny ale tworzymy równoległe rzeczywistości a zarazem czujemy, że jesteśmy na linii nieskończoności. Nie ma początku ani końca, można naszą podróż kontynuować w nieskończoność. Nie brakuje nam też wiedzy, nadal posiadamy swoją nabytą na Ziemi i nagle wiemy dużo więcej ale jakoś inaczej niż to dotychczas postrzegaliśmy.
Aby zrozumieć naturę "złotego człowieka" musimy doświadczyć mądrości nie jednego wcielenia, sami musimy rozpocząć proces identyfikacji w naszą głębszą naturę. Tylko wtedy kiedy człowiek zbliża się do Boga może zrozumieć do jakich granic może dotrzeć żyjąc w ziemskiej materii. Reprezentując sztywne wzorce, wielokrotnie odczuwamy wzrost energii ale nie czujemy nic więcej. Kiedy człowiek wchodzi na drogę, która prowadzi go bliżej ducha zaczyna manifestować uporządkowane myśli, uczucia i pragnienia w celu doprowadzenia do swojej jasnej wewnętrznej świątyni. Wówczas ograniczają się wierzenia fizyczne, zwalniają się możliwości materialne, człowiek już nie należy do tego świata. Od tej pory rozważa jeszcze głębiej połączenie ze Wszechświatem.
http://www.vismaya-maitreya.pl/swiat_energii_sekretna_geometria_w_inny_sposob_cz1.html
Wierzę w sens eksploracji i poznawania życia, kolekcjonowania wrażeń, wiedzy i doświadczeń. Tylko otwarty i swobodny umysł jest w stanie zrozumieć świat!
www.imaginarium.org.pl

Offline Michał-Anioł

  • między niebem a piekłem
  • Moderator Globalny
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 1338
  • Płeć: Mężczyzna
  • Nauka jest tworem mistycznym i irracjonalnym
    • Zobacz profil
    • Imaginarium
GEOMETRIA PLATONOWSKA – BRYŁY „AMAZ”
« Odpowiedź #1 dnia: Styczeń 24, 2011, 14:16:31 »
GEOMETRIA PLATONOWSKA – BRYŁY „AMAZ”


Bryła ta to geometryczny wzór materii wszechświata. Ujmuje w swojej konstrukcji praktycznie wszystkie możliwe do zaistnienia formy materii i energii. Jest niezniszczalnym wzorcem pierwotnym wszelkich form życia i ewolucji wszech-świata. Wzór ten istniał już w przestrzeni przed atomowej. To według jego magnetycznej konstrukcji formowane były i są kształty dźwięku – materiału, z którego powstają między innymi atomy. Formy tej geometrii w pierwotnej postaci dźwiękowej istnieją również obecnie wokół nas. Dostęp do tych form ma każdy i każdy może z nich skorzystać. Chcąc przedstawić przestrzeń w postaci geometrycznej, Platon wyodrębnił pewne formy geometrii tu przedstawionych brył, które wynikają z wzorców wszech-świata. Również wielu innych filozofów i mistyków korzystało z różnych form geometrii przestrzennej. Utworzyli oni wiele znaków i form posiadających szczególne właściwości i symbolizujących środowisko życia człowieka. Konstrukcja geometryczna bryły „AMAZ” opisuje wszystkie tu przedstawione kształty i formy, jest, więc kwintesencją struktury wszechświata.

Etap pierwszy - SZEŚCIAN:
http://img80.imageshack.us/img80/9840/etap1fu3.gif
Natura Historii Swiętej geometri

Konstrukcja Bryły „AMAZ” w postaci geometrycznej powstała według prostej zasady. Zastosowano powielanie odcinka, będącego krawędzią sześcianu. Tworzyły się kolejne bryły ostrosłupów.

Długość odcinka pierwotnego sześcianu w Bryle „AMAZ” nie jest przypadkowa. Zastosowana została liczba 144 (144 mm).


http://img339.imageshack.us/img339/1889/etap2yd5.gif
Natura Historii Swiętej geometri


Pełne info tutaj
http://www.andrzejstruski.com/articles_34_Bryla-AMAZ.html

http://img171.imageshack.us/img171/7278/etap16dk0.gif
Natura Historii Swiętej geometri


Formy geometryczne składające się na Bryłę „AMAZ” to fizyczny model budowy materii wszechświata. Formy te występują w każdej skali budowy materii począwszy od dźwięku, poprzez budowę pierwiastków, na krystalicznej budowie cząsteczek chemicznych skończywszy. Podobnie zbudowane są galaktyki i cały wszechświat. Użyte tu pojęcie dźwięku, ma zupełnie inne znaczenie niż to, jakim posługuje się klasyczna fizyka. Dźwięk jest z jednej strony rzeczywistą masą, z której tworzy się materia a z drugiej uwalnia się z tej masy pod wpływem otoczenia.

Wielki filozof Platon zrozumiał istotę budowy wszechświata i wyodrębnił pewne formy geometrii, które przedstawiają opisywane poniżej bryły. Jego dorobek uzmysławia człowiekowi przestrzeń. Wzajemna konfiguracja tych brył jest opisana w rozdziale „Bryły platonowskie”.

Również wielu innych filozofów i mistyków korzystało z różnych form geometrii przestrzennej. Utworzyli oni wiele znaków i form posiadających szczególne właściwości i symbolizujących środowisko życia człowieka. W konstrukcji geometrycznej bryły „AMAZ” pokazane są wzorce wszystkich użytych przez tych myślicieli kształtów i form. Bryła „AMAZ” jest więc najbardziej skondensowanym zbiorem wzorców struktury wszechświata.

Bryła "AMAZ" ujmuje w swojej konstrukcji praktycznie wszystkie możliwe do zaistnienia formy materii i energii. Przedstawia niezniszczalny wzorzec zapisany w strukturze dźwięku wszechświata. Dźwięk wszechświata jest ułożony w pierwotne wzorce, które są podstawą budowy wszelkich form życia i ewolucji wszechświata. Kolejne coraz bardziej złożone postacie materii i energii, aż do istot inteligentnych włącznie zachowują w swojej konstrukcji takie wzorce. Jest to możliwe dzięki pamięci magnetycznej.

Materia wszechświata składa się z trzech rodzajów masy: magnetycznej, dźwiękowej i światła. Największą jest masa o charakterze magnetycznym, wielokrotnie mniejszą masą jest masa dźwięku a masa w postaci pędzących fotonów, czyli światło wchodzi w skład materii tylko wówczas, gdy znajdzie się w przestrzeni i czasie tworzenia materii.

Masa o charakterze magnetycznym, łącząc się w systemy magnetyczne, tworzy określone zbiory zawiadujące zachowaniem się masy dźwięku i światła w zakresie swojego działania. Wielkość cząstek masy dźwiękowej jest bardzo mała, ale cząstki te są bardzo zagęszczone. Metody znane człowiekowi nie pozwalają na bezpośrednie zaobserwowanie tej masy, ale umożliwiają zarejestrowanie jej wpływu na otoczenie. Podobnie dzieje się to w przypadku niektórych obiektów astronomicznych, których istnienie możemy stwierdzić jedynie poprzez ich wpływ na inne obiekty, dające się zaobserwować przez nasze przyrządy.

Wzorce geometrii przestrzennej, przedstawione przez Bryłę "AMAZ" obrazują zespół magnetyczny. Taka idealna krystaliczność, dzięki swoim proporcjom posiada silny zespół magnetyczny, bardzo odporny na działanie zewnętrznych pól magnetycznych. Powielanie tego układu krystalicznego jest formą pamięci magnetycznej, która powtarza ten wzorzec w całym środowisku dźwięku wszechświata, tworząc jego nienaruszalność i możliwość korzystania z niego w kształcie wzorcowym na dowolnym etapie tworzenia i życia.

Istnieje możliwość wykorzystania tych cech, przez zastosowanie cech krystalicznej geometrii na przykład w konstrukcjach budowlanych. Szerzej tematyka ta jest opisywana w dziale dotyczącym konstrukcji „AMADEOS”. Pozwala ona na budowanie bardzo lekkich obiektów przestrzennych o olbrzymiej wytrzymałości, przy zastosowaniu bardzo małej ilości materiału. Obiekty te są wyjątkowo odporne na zewnętrzne wpływy dynamiczne, takie jak na przykład trzęsienia ziemi, huragany czy celowe uderzenia terrorystyczne.

Formy tej geometrii w pierwotnej postaci dźwiękowej istnieją również obecnie wokół nas. Dostęp do tych form ma każdy i każdy może z nich skorzystać.

EZOTERYCZNE ODNIESIENIA DO GEOMETRII UJĘTEJ W BRYLE „AMAZ”

Ezoteryka zajmuje się środowiskiem działania mas rozrzedzonych tak dalece, że nauka do niedawna nie dysponowała przyrządami do ich rejestracji. Pierwszym znanym przyrządem do rejestracji tego środowiska jest aparat do zdjęć Kirljanowskich. Rejestruje on zagęszczone stany tego środowiska występujące wokół form biologicznych takich jak rośliny i zwierzęta a w szczególności wokół ciała człowieka.

Kluczową tezą przedstawianej tu teorii ewolucji biologii wszechświata, jest uznanie, że ta rozrzedzona masa to woda. Największe jej skupisko jest wokół obiektów biologii, żyjącej na bazie wody, ponieważ komórkowy proces oczyszczania wydala wodę poza organizm biologiczny. Woda ta posiada pamięć komórkową danego organizmu, dzięki czemu można za jej pośrednictwem określić niektóre stany jego zdrowia. Woda charakteryzuje się szczególnymi cechami, które opisane są w dziale „Życie w środowisku wodnym”. To te cechy umożliwiają przeniesienie życia z biologii w niematerialne sfery duchowe.

Istnienie form rozrzedzonych wywodzących się z biologii w szczególny sposób zachowuje pierwotny charakter krystaliczny. W trakcie procesu rozrzedzania biologicznego środowiska wodnego, w pierwszej kolejności destrukcji podlegają magnetyczne zespoły nieposiadające odpowiednich proporcji ich budowy geometrycznej (krystalicznej). Rozrzedzenie to polega na wzajemnym oddaleniu zespołów magnetycznych, co tworzy z materii formę „eteryczną”. Forma taka, jeżeli posiada prawidłową strukturę krystaliczną, istniejąc w pozamaterialnej przestrzeni wszechświata, bardzo korzystnie oddziaływuje na środowisko biologiczne. Takie oddziaływanie jest możliwe dzięki wspólnej – wodnej płaszczyźnie życia.

Dzięki specyficznemu charakterowi wody jakim jest różnorodność jej stanów, może ona w różnym czasie znajdować się w ciele człowieka lub w jego środowisku. W postaci mikrocząstek jest przenoszona przez wiatr lub środowiska wodne w dowolne miejsce na ziemi. Podczas kontaktu z ciałem biologicznym zostaje pobierana przez komórki, tam w jej krystaliczności zapisuje się informacja o stanie potrzeb i procesów życiowych komórki. W komórce woda ta służy do celów oczyszczania. Przy okazji zbiera informacje o stanie tej komórki i zachowuje je przez bardzo długi czas. Po wydaleniu z organizmu, woda powraca do stanu mikrocząstek pozostawiając zanieczyszczenia w pobliżu ciała biologicznego, które oczyściła i jest gotowa do ponownego wchłonięcia przez komórki innego osobnika. W nowym środowisku pozostawia część informacji, które niesie z poprzednich środowisk. Taka wymiana wody jest formą najbardziej dokładnej wymiany informacji pomiędzy różnymi istotami czy organizmami biologicznymi.

Woda ze źródeł głębokich (na przykład oligoceńska) nie zawiera w sobie zapisu uformowanego w środowiskach magnetycznych, które zarządzają życiem komórek różnych organizmów żyjących na ziemi. Woda ta po prostu nie była „używana” przez procesy biologiczne. Taka woda umożliwia człowiekowi zdecydowanie lepszą możliwość oczyszczenia. Obecnie człowiek żyjąc w swoim środowisku walki, rywalizacji i wielu negatywnych emocji zanieczyszcza tworzone eteryczne formy wodne, które w związku z tym posiadają zakłóconą krystaliczność i nie mogą właściwie korzystnie wpływać na biologię życia na ziemi. Jest to proces, który wiąże się z całym cyklem samozagłady, niewłaściwie rozwijającej się cywilizacji. Woda taka używana przez człowieka w kolejnych, następujących po sobie procesach oczyszczania posiada coraz bardziej zaburzoną strukturę krystaliczną, co może doprowadzić do śmierci pojedynczych organizmów biologicznych lub całych populacji gatunków. Każdy człowiek ma możliwość usunięcia nagromadzonych zaburzeń krystaliczności wody poprzez wewnętrzną zmianę swego zachowania w sferze psycho- emocjonalnej.

ODDZIAŁYWANIE ENERGII KSZTAŁTU

Znane jest oddziaływanie promieniowania kształtu na człowieka. Nie jest tajemnicą, że jedne kształty oddziaływują pozytywnie a inne negatywnie. Wiedzę tę posiadali już starożytni, tworząc przedmioty o określonym kształcie po to by się zabezpieczyć lub wzmocnić. Również w kształcie ukryta jest tajemnica działania talizmanów i amuletów. Większość kształtów, które ludzie zastosowali dla swoich potrzeb, ma swoje źródło w świętej geometrii.

Istnieją kształty szczególne, które zastosowane w formie przestrzennej lub płaskiej powodowały najwięcej pozytywnych efektów. Wszystkie bryły wywodzące się z ostrosłupa, szczególnie o podstawie kwadratu lub trójkąta cechuje bardzo silne promieniowanie, natomiast figury geometryczne w formie wieloboków (5, 6, 8, 12 boków) były i są w szczególny sposób doceniane przez ludzi. Figury te mają pozytywny wpływ na los. Dla przykładu: Gwiazda Dawida, pentagram, heksagram, dalekowschodnia Baguła w formie ośmioboku, gwiazda dwunastoramienna to te najbardziej znane z używanych figur geometrycznych. Szczególne uznanie wśród ludzi uzyskały przestrzenne bryły. Najbardziej znaną z nich jest Arka Przymierza, o proporcjach 2,5 łokcia długości, 1,5 łokcia szerokości i 1,5 łokcia wysokości. Daje to matematyczną proporcję: 5:3:3. Również bardzo znaną bryłą jest Święty Grall, określany już tysiące lat temu jako skała, która jak wiadomo jest formą krystaliczną. Taka skała była stosowana jako źródło mocy. Musiała, więc posiadać bardzo proporcjonalne formy przestrzenne. Najcenniejsze kamienie szlachetne takie jak diament, szlifowane są w ten sposób by uzyskać formy krystaliczne. Kryształ górski (kwarc krystaliczny, krzemian) posiada naturalne fasety o kształcie proporcjonalnych układów geometrycznych. Kryształ górski jest najbardziej rozpowszechnioną formą kamienia półszlachetnego używanego w ezoteryce. Szczególnie poszukiwane i cenione są bryły zbudowane proporcjonalnie i symetrycznie.

Bardzo ceniona w ezoteryce jest forma koła i kuli, jak również związana z nimi elipsa. Większość mandali swoje formy graficzne ma rozlokowane na obwodach i na powierzchni koła. Kule cennych minerałów stanowią szczególne amulety, do wręcz magicznych możliwości kulistych kryształów.

Wszystkie opisane wyżej figury i bryły geometryczne zawarte są w konstrukcji przestrzennej Bryły "AMAZ".

Z konstrukcją Bryły „AMAZ” wiąże się szereg bardzo ważnych, uznawanych za święte liczb:

Liczba 72 określana w Starym Testamencie jako tzw. liczba „Drużyny Boga”, w konstrukcji bryły występuje sześciokrotnie. Liczba 72 jest bazą tworzenia się krystalicznego Gralla, w którym występuje pięciokrotnie. Określa elementy konstrukcyjne tej krystalicznej formy kryształu górskiego w taki sposób, że poza sześcianem i ostrosłupami o podstawie kwadratu na jego ścianach, wszystkie pozostałe krawędzie i ściany to zawsze ilość po 72. Taki proces tworzy formę bryły posiadającą 48 wierzchołków. Po połączeniu tych wierzchołków powstaje bryła o wizerunku kryształu górskiego, posiadająca 8 symetrycznie rozlokowanych grup składających się z 13 faset każda. Jeżeli połączymy całą konstrukcję tej bryły przestrzennymi krzyżami, które wynikają z położenia 24 ostrosłupów pierwszego rzędu i 6 przekątnych ścian sześcianu, to powstanie tzw. Biały Krzyż złożony z 13 przestrzennych krzyży wzajemnie ze sobą połączonych.

Krystaliczny Grall, tak jak cała Bryła "AMAZ", jak widać z opisu, oparty jest na wielu istotnych dla człowieka liczbach takich jak: 72, 6, 8, 12, 13, 14 i 48.

Liczba 21 jest szczególnie traktowana przez ludzi z punktu widzenia losowego szczęścia i materialnego dobrobytu. Potwierdzenie tego znajdujemy w informacjach przekazanych przez Templariuszy. Piszą oni, że tajemnica tej liczby jest ukryta w trzech formach geometrycznych: kwadracie, prostokącie i okręgu. Bryła "AMAZ" również w tym przypadku rozwiązuje tę kwestię geometryczną. Przede wszystkim 6 węzłów leżących na przecięciu płaszczyzn 3 okręgów posiada po 21 prętów konstrukcyjnych, tam się zbiegających. Poza tym, jeżeli przedstawimy rzut płaski bryły po uprzednim wyprowadzeniu promieni z jej centrum przez wierzchołki potrójnej Arki Przymierza, to rzut tych promieni pokazuje 20 punktów na okręgu poziomym ulokowanym w Bryle „AMAZ” - horyzoncie – będącym synonimem życia człowieka na ziemi. Żaden z tych 20 punktów nie pokrywa się z Białym Krzyżem. Biorąc pod uwagę, że liczba 21 opisana przez Templariuszy i znana w historii dotyczy losu człowieka, to na horyzoncie bryły należy przedstawić punkt istotny dla człowieka. Jest to punkt nr 1 umiejscowiony na jednym z ramion Krzyża, które dalej jest jego prostą drogą do celu życia. Ten punkt wraz z pozostałymi dwudziestoma określonymi przez rzut poziomy promieni daje liczbę 21. Wszystkie te punkty znajdują się na okręgu poziomym a więc na horyzoncie życia człowieka, a wynikając z promieni emanujących z centrum bryły przez istotne jej elementy konstrukcyjne, świadczą o powiązaniach z systemem układania losu dla człowieka.

- liczba 144 - jest to liczba szczególna, jako że zastosowana została w napisanym przez Św. Jana objawieniu, inaczej w Apokalipsie, które otrzymał od Boga. Zastosowana została wiele razy a użycie jej w konstrukcji Bryły "AMAZ" zaowocowało wynikiem liczbowym mówiącym o długości łokcia jako starożytnej miary długości. Jest to liczba 48.

W kulturach egipskiej, greckiej i żydowskiej przyjęto różne długości łokcia, które w systemie metrycznym odpowiadają długościom 53,5, 46 i 45 cm. Zastosowanie którejkolwiek z tych długości w proporcjach Arki Przymierza uniemożliwia uzyskanie liczby 72 zwanej w Starym Testamencie tzw. liczbą „Drużyny Boga”. Wykażemy poniżej, że rzeczywista długość łokcia wynosi 48 cm. Przyjęcie łokcia 48 cm daje nam wymiar wysokości i szerokości arki 72 cm (2,5 łokcia x 1,5 łokcia x 1,5 łokcia – czyli 120 x 72 x 72). Cała matematyka Potrójnej Arki Przymierza jest opisana w osobnym rozdziale i jej efektem jest liczba 144.000 przedstawiona w Apokalipsie Św. Jana.

Bryła "AMAZ" pokazuje liczbę 48 a więc rzeczywistą długość łokcia, przyjętego jako jednostka długości Arki Przymierza i jest to jeden z dwóch wymiarów potrójnej Arki Przymierza.

Andrzej Struski
http://www.andrzejstruski.com/articles_35_GEOMETRIA-PLATONOWSKA-%26%238211%3B-BRYLY-AMAZ.html




Bryła AMAZ

Bryła ta to geometryczny wzór materii wszechświata. Ujmuje w swojej konstrukcji praktycznie wszystkie możliwe do zaistnienia formy materii i energii. Jest niezniszczalnym wzorcem pierwotnym wszelkich form życia i ewolucji wszech-świata. Wzór ten istniał już w przestrzeni przed atomowej. To według jego magnetycznej konstrukcji formowane były i są kształty dźwięku – materiału, z którego powstają między innymi atomy. Formy tej geometrii w pierwotnej postaci dźwiękowej istnieją również obecnie wokół nas. Dostęp do tych form ma każdy i każdy może z nich skorzystać. Chcąc przedstawić przestrzeń w postaci geometrycznej, Platon wyodrębnił pewne formy geometrii tu przedstawionych brył, które wynikają z wzorców wszech-świata. Również wielu innych filozofów i mistyków korzystało z różnych form geometrii przestrzennej. Utworzyli oni wiele znaków i form posiadających szczególne właściwości i symbolizujących środowisko życia człowieka. Konstrukcja geometryczna bryły „AMAZ” opisuje wszystkie tu przedstawione kształty i formy, jest, więc kwintesencją struktury wszechświata.




  


WALORY UŻYTKOWE BRYŁY „AMAZ”

Konstrukcja przestrzenna Bryły "AMAZ" obrazująca swym kształtem geometryczne wzorce życia wszechświata posiada cechy istotne dla człowieka.

Najważniejszą jest jej promieniowanie kształtu, w którym zawarta jest informacja w postaci dźwięku. Charakter dźwięku jest uzależniony od ruchu Bryły i miejsca jej pobudzenia.

Kolejną cechą Bryły jest możliwość wzrokowego odbioru wzajemnego położenia brył geometrycznych w niej występujących. Studiowanie kształtów Bryły daje znakomity efekt w postaci odzyskania zatraconej wyobraźni przestrzennej lub jej rozwoju.

Bryła "AMAZ" znajdująca się w otoczeniu człowieka stojąc lub poruszając się oddziałuje na środowisko dźwiękowe, będące podstawą budowy otaczającej nas materii. Dodatkowo, pobudzanie Bryły przez jej uderzanie powoduje emisję słyszalnych dla ucha dźwięków o różnej sile i tonacji w zależności od siły i miejsca pobudzenia. Dźwięki te wpływają znakomicie na harmonię otoczenia i człowieka.

Nie mniej istotnym walorem tej Bryły jest przyjazny i harmonijny dla wzroku kształt, stanowiący ciekawy element dekoracyjny.

KOLORY:

Zastosowanie kolorów dla oznaczenia poszczególnych form geometrycznych pozwala na właściwe wykorzystanie walorów poznawczych i estetycznych Bryły.

cały text dot.budowy w/w bryły tutaj:
http://www.andrzejstruski.com/articles_34_Bryla-AMAZ.html
« Ostatnia zmiana: Luty 20, 2011, 21:23:31 wysłana przez Leszek »
Wierzę w sens eksploracji i poznawania życia, kolekcjonowania wrażeń, wiedzy i doświadczeń. Tylko otwarty i swobodny umysł jest w stanie zrozumieć świat!
www.imaginarium.org.pl

Offline Michał-Anioł

  • między niebem a piekłem
  • Moderator Globalny
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 1338
  • Płeć: Mężczyzna
  • Nauka jest tworem mistycznym i irracjonalnym
    • Zobacz profil
    • Imaginarium
Święta geometria a rola "Brył Platońskich"
« Odpowiedź #2 dnia: Styczeń 24, 2011, 14:18:06 »
Platon w mistrzowski sposób ukazuje tak ważne kwestie, jak odniesienie ciała stałego do figur geometrycznych, czy materii do całostek, form geometrycznych o idealnych proporcjach.

Cyt. „Platon uznawał bowiem, że materia zbudowana jest z całostek i nie jest podzielna, a całostki te mają charakter idealny. Nie są bowiem ciałami stałymi, lecz figurami geometrycznymi”.

W treści tego cytatu, są ujęte wskazania, które mówią o całostkach, materii i ciałach stałych. Materia zbudowana z całostek o idealnym charakterze, jak również w takiej postaci, która jest niepodzielna, to źródło, z którego w procesie ewolucji, powstała materia i życie wszechświata.
Te całostki o idealnym charakterze, to nic innego jak czworościany, idealnego charakteru pierwociny materialnych form przestrzennych. Bryła czworościanu, jako jedyna z wszystkich brył posiada tyle samo wierzchołków ile ścian. Łącząc się wzajemnie wierzchołkami, tworzy przestrzeń geometryczną materii zbudowaną z całostek.
Materia jednorodna konstrukcyjnie, utworzona ze zbioru czworościanów nie jest jednorodna w kwestii zagęszczenia masy tej materii. Taka niejednorodnie rozłożona, masa materii w przestrzeni, daje możliwość do zmiany stanu fizycznego tego środowiska a co za tym idzie, przyczynia się do aktywacji procesów ewolucji.
Konstrukcja geometryczna materii, która powstaje z czworościanów połączonych wierzchołkami, posiada formę przestrzenna o szczególnym charakterze i kształcie. Objętość czworościanów w utworzonej przez nich przestrzeni, zajmuje jedynie 1/6 całej objętości tej przestrzeni. Jej kształt ukazuje naturalnie wygenerowane w trakcie powstawania przestrzeni, ośmiościany regularne, które w klasyfikacji brył platońskich, są na drugiej pozycji.
Te ośmiościany powstają jako formy wtórne, ich krawędzie i ściany, są krawędziami i ścianami czworościanów, brył, które tę przestrzeń tworzą. Istniejące po utworzeniu przestrzeni formy o kształcie ośmiościanów wypełniają swoją objętością, wolne miejsca w utworzonej przez czworościany przestrzeni.

Z wszystkich pięciu brył platońskich, tylko sześcian posiada cechy, które pozwalają mu wypełnić całą przestrzeń. Jednorodnej wielkości sześciany, połączone ścianami wypełnią przestrzeń, same z kolei nie będą powielać własnej przestrzeni.
Efekt powstawania bryły wtórnej w postaci ośmiościanów, podczas tworzenia przestrzeni złożonej z czworościanów, to swoistego rodzaju tworzenie się formy geometrycznej, która wypełni przestrzeń w taki sposób, jak sześcian.
Taka forma przestrzenna, jest zbiorem trzech brył, dwóch czworościanów i ośmiościanu, przy czy jeden z czworościanów jest obrócony wierzchołkiem do dołu.
Powstawanie materii w przestrzeni form geometrycznych o takiej konstrukcji, pozwala na szerokie możliwości twórcze w zakresie, życia ewolucyjnego wszechświata.

Jak istotna dla ewolucji i życia człowieka jest ta forma świadczy, pozycja siedzącego Buddy, która wskazuje na taka formę przestrzenną Gdy proporcjonalnie będziemy powiększali wskazywaną figurę, to w zakresie odpowiadającym parametrami człowiekowi, postać siedzącego Buddy, wypełni jej przestrzeń.

Gdyby konstrukcja geometryczna materii w przestrzeni była zbudowana z sześcianów, to jej predyspozycje do powstawania nowych form byłyby ograniczone. Ograniczenia wynikałyby z prostej i jednorodnej budowy sześcianu. Bryła, która powstaje w przestrzeni czworościanów, a którą nazwałem, jednostką przestrzeni wszechświata, jest w tym względzie bardzo obfitym zbiorem geometrycznym.
Występują w konstrukcji tej bryły, kąty proste, zwarte i rozwarte a dwie z jej dwunastu zewnętrznych ścian, posiadają kąt wewnętrzny rozwarty. Wszystkie jej ściany są trójkątami równobocznymi, niesymetrycznie usytuowanymi na powierzchni bryły, która spełnia cechy, powielarnej jednostki przestrzeni wszechświata.
Ta bryła posiada trzynastą ścianę w postaci trójkąta równobocznego, którą uzyskuje wraz z konstrukcją pierwotnego czworościanu. Drugi obrócony czworościan i ośmiościan, są formami wtórnymi powstającej przestrzeni geometrycznej materii.

Taką przestrzenną bryłę w formie czworościanu opisał Platon, wskazując na jej cechy jako całostki, która z kolei w postaci zbioru form geometrycznych tworzy niepodzielną materię.
Ta materia według Platona nie jest w postaci ciała stałego, tylko w postaci form geometrycznych.

Trafność sformułowania opisu przestrzeni i jej konstrukcji, jest u Platona bezwzględnie najwyższej miary. Precyzyjnie określił konstrukcję przestrzeni wszechświata na etapie, gdy jego środowisko fizyczne jest przygotowane, do zainicjowania procesu ewolucji.
Taką przestrzeń w zakresie jej tworzenia, zarówno, z jakiego materiału i w jakiej postaci, opisałem w postach dotyczących budowy wszechświata. Nadmienię, że z opisem brył platońskich zetknąłem się pierwszy raz, kilka tygodni temu.

Jeśli mamy do czynienia z materią, nawet w początkowym stadium jej tworzenia (ewolucji), to zapewne posiada ona jakąś masę. W jaki sposób program ewolucji działa poprzez powielanie się pierwocin materii w związku z oddziaływaniem masy?
Jaki związek może mieć tworzenie się podstawowych, pierwotnych struktur materii w odniesieniu do pięciu brył platońskich z masą tejże materii? czy bryły geometryczne jako pierwociny materii posiadają jakąś masę i w jaki sposób oddziałuje ona na inne elementy (bryły?)?

„Jeżeli mamy do czynienia z materią, nawet w początkowym stadium jej tworzenia (ewolucji), to zapewne posiada ona jakąś masę.”

Każda materia posiada masę własną, materia zbudowana z całostek wskazywanych przez Platona również. Platon nie opisuje procesu, w jakim powstają czworościany, również nie określa charakteru ośmiościanu jako formy wtórnej, wskazuje jedynie na istnienie takich form w budowie pierwotnej materii.
W procesie powstawania materii muszą zaistnieć warunki fizyczne, które zabezpieczą pożądaną formę, jej budowy krystalicznej. Każda istniejąca postać materialna, wyewoluowana we wszechświecie posiada konstrukcję krystaliczną. W jednych przypadkach dostrzegalną w innych nie. W tych nierozpoznanych, struktury krystaliczne są zbyt małe, stąd nie są widoczne.

Materia i jej budowa szczególnie ta, jaką wskazuje Platon, musi spełniać cechy form krystalicznych i dla niej właściwej masy własnej. W tym miejscu niezbędne jest usystematyzowanie informacji związanych z tworzeniem lub ewolucją materii, jak również jej masy.
Wszechświat posiada dwa rodzaje środowiska fizycznego; środowisko bierne i środowisko podlegające procesowi ewolucji.

Bierne środowisko fizyczne, przestrzeni wszechświata.

Rodzaj bierny jest środowiskiem, które posiada przestrzeń wypełnioną taką materią i w takiej formie jej budowy, jaką wskazuje Platon,

Cyt. „materia zbudowana jest z całostek i nie jest podzielna, a całostki te mają charakter idealny.”

Materia niepodzielna występuje w środowisku fizycznym, które nie zmienia swojego stanu. Forma budowy materii, której przestrzeń składa się z idealnych całostek, (mikro zbiorów) oznacza, że jest ona jednorodna.
Środowisko fizyczne, które posiada identyczne cechy z tymi wskazanymi przez Platona, opisałem w budowie wszechświata, gdy jeszcze nie znałem opisów brył Platońskich.
W stosunku do form geometrycznych, jakie opisał Platon i wskazania rodzaju materii, środowisko bierne, zgodne ze wskazaniami Platona w pełni odpowiada cechom, które tam wykazałem. Posiada ono, formę budowy materii w postaci czworościanów i ośmiościanów foremnych. Wskazany w mojej teorii stan fizyczny przestrzeni wszechświata, jest środowiskiem, które nie ulega degradacji lub zmianom w całym czasie ewolucji wszechświata.

Idealny charakter całostek – czworościanów może być zapewniony, tylko, gdy formacja jest zbudowana z identycznych składowych. Takie identyczne elementy składowe materii, tworzą materię jednorodną w całej przestrzeni wszechświata. Masa tych składowych tworzy masę całej materii środowiska biernego. W dalszej kolejności zdarzeń, podczas procesu ewolucji wszechświata, niewielki procent masy środowiska biernego, wystarczy do powstania całej materii ewolucyjnej wszechświata.
Czworościan jako całostka wskazywana przez Platona posiada masę wynikającą z masy cząstek składowych, które są rozlokowane na jego wierzchołkach. Odpowiednio rozmieszczone w przestrzeni cząstki składowe, służą jako budulec. Ten budulec musi posiadać odpowiednią postać. Ta postać, powinna być kulista a masa poszczególnej kulki taka, by pole magnetyczne, które ona wytworzy, ustaliło odległość między wszystkimi kulkami w przestrzeni. Kulki są wierzchołkami form geometrycznych, jednorodna wielkość kulek, utworzy identyczną postać wszystkich brył.
Bryłą, jaka powstanie jest czworościan foremny, jest on połączony z sąsiadującymi z nim czworościanami wierzchołkami. Bryły czworościanów nie wypełniają swoją objętością całej przestrzeni, jaka powstanie. Objętość czworościanów, to ułamek objętości całej przestrzeni a pozostałą wolną przestrzeń, wypełniają ośmiościany i odwrócone czworościany.
Platon ukazuje bierne środowisko fizyczne, które jest obszarem odpowiednio wyposażonym. Na tym polu w odpowiednich miejscach będzie inicjowany proces ewolucji wszechświata Takie środowisko jest źródłem materii i wzorcem geometrycznym, dla wszelkich objawów życia, jakie powstaną w procesie ewolucji.

Środowisko fizyczne podlegające procesowi ewolucji.

Środowisko fizyczne, które określiłem jako, podlegające procesowi ewolucji, powstanie w momencie wprowadzenia w przestrzeń środowiska biernego, czynnika aktywującego. Miejsca we wszechświecie, gdzie przebiegają procesy ewolucji, posiadają szczególny charakter, „podwójnego środowiska fizycznego”. Istnieje tu nigdy nie zmieniająca, swej formy geometrycznej, materia zbudowana z całostek określonych przez Platona i materia, z której ewoluują się wszelkie formy życia wszechświata. W tych formach odnajdziemy kształty budowy geometrycznej, zgodne z bryłami platońskimi.
Jak z tego wynika, życie może zaistnieć tylko w tym miejscu wszechświata, gdzie do środowiska biernego, dodany zostanie czynnik powodujący jego zmianę.

“Jaką rolę, pełnią bryły platońskie w całokształcie Świętej Geometrii”?.

Bryły platońskie wskazują nam podstawowe formy geometryczne, które w dalszej ewolucji materii, będą wnosiły wzorzec jej krystalicznej budowy. Zakres form, którym człowiek przydał miano „świętej geometrii”, zależy od tego, czy materia lub forma, która oddziałuje na człowieka posiada korzystny wpływ na jego samopoczucie, lub jego potrzeby.
Określanych mianem „świętej geometrii”, jest wiele różnych rzeczy. Wszystkie posiadają wspólny mianownik; jest nim kształt geometryczny zbliżony do formy, jaką posiadają bryły platońskie. W materii ten kształt, objawia się w jej krystalicznej budowie w innych przypadkach, będzie to forma, która powstała z przyczyn naturalnych lub została wykonana przez człowieka.
Wniosek nasuwa się sam, wszystko, co zachowuje w swojej budowie formy zbliżone do tych, jakie opisał Platon, posiada cechy własne, korzystnie wpływające na człowieka.
W tym miejscu należy wskazać istotna kwestię, rodzaj „materiału”, z jakiego powstają takie, korzystnie oddziaływające rzeczy. Istnieją cztery podstawowe materiały; dźwięk, światło, skała, lub materia ożywiona. Każda z tych rzeczy, musi w swej budowie zawierać formy geometryczne, zbliżone lub identyczne, ze wskazywanymi przez Platona. Od nasycenia materiału odpowiednią ilością, wzorcowych form, będzie uzależniona jakość wpływu.

„Święta Geometria jak zdążyłem zauważyć jest podstawą budowy struktury materii, jaką rolę pełnią w tym temacie tzw. "bryły platońskie"?

Poza już opisanymi, wzorcowymi formami budowy materii, które zdominowały bierne środowisko fizyczne wszechświata, to w otaczającej nas naturze, generalnie występują formy bardziej złożone a co za tym idzie, mniej odpowiadające w swej budowie świętej geometrii. By wzorcowe kształty, zachowały swój wpływ w procesie ewolucji materii, muszą istnieć naturalne mechanizmy powielające.

Magnetyczny klej.

Cała materia wszechświata jest wzajemnie połączona przestrzennymi polami magnetycznymi. Ten magnetyczny mechanizm, odpowiada za precyzyjne położenie zbiorów materii względem siebie. Jego oddziaływanie objawia się, zarówno na planie biernego środowiska fizycznego wszechświata, jak również w zakresie wzajemnego położenia galaktyk.
Niezmiernie istotną cechą fizyczną magnetyzmu, jest absolutna precyzja. Pozwala ona, dokładnie ustawić względem siebie, wszystkie wierzchołki brył w krystalicznej budowie materii i wyregulować kosmiczny zegar. Całostki wskazywane przez Platona, również są zespolone magnetycznie.
Forma czworościanu regularnego, jest przestrzenią idealną geometrycznie. Jej powielanie, jest powielaniem wzorca a proporcjonalne powiększanie, ewolucją zachowującą wzorzec. Taki mechanizm pozwala zachować pierwotne cechy materii, we wszystkich formach życia, jakie wyewoluują się w procesie ewolucji wszechświata. Na ziemi, czworościan jest podstawową formą krystalicznej budowy krzemianów. Te z kolei dominują w skorupie ziemi i z tej przyczyny, na ziemi została zainicjowana ewolucja biologii. W postaci „prochu”, drobin krzemianowych, forma czworościanu, przenosi się do środowiska fizycznego gliny. Z tego środowiska, jest już prosta droga do ciała biologicznego.
W środowisku życia biologicznego, czworościany krzemianowe stabilizują ewolucję biologii w oparciu o podstawowe wzorce geometryczne.

Jaka bryła platońska pojawiła się jako pierwsza w procesie "organizowania" wszechświata?

Proces organizowania przestrzeni wszechświata, należy odróżnić od procesu ewolucji materii wszechświata. W pierwszej kolejności była zbudowana przestrzeń wszechświata. Konstrukcja tej przestrzeni, jest oparta na formach geometrycznych. Bryła czworościanu foremnego, Platon tę bryłę nazwał „tetraedr”, jest podstawową bryłą konstrukcyjną tej przestrzeni. Przestrzeń wypełniona czworościanami, które łączą się wzajemnie tylko swymi wierzchołkami w naturalny sposób, generuje inne formy przestrzenne. W postaci pierwszej, czyli bez łączenia się dwóch lub większej ilości brył występuje ośmiościan foremny, Platon nazywa tę bryłę „oktaedr”. Te dwie bryły są we wskazaniu Platona numerami 1 i 2, trafność jego oceny w kwestii budowy materii, była precyzyjna.
Platon twierdził, że materia zbudowana jest z brył foremnych. Twierdził również, że ta foremna jej struktura nie jest ciałem stałym, tylko samymi figurami geometrycznymi.
Przestrzeń, którą tu opisuję, to zbiór takich figur foremnych, o jakich mówił Platon. Bryły te posiadają tak małe zagęszczenie materii i są, tak małej wielkości, że nie mogą być postrzegane jako stała materia.
Szczególną cechą takiej konstrukcji przestrzennej, jest różnorodność. Lustrzane odbicie czterech trójkątów równobocznych, które wspólnie, tworzą większy w kolejności trójkąt równoboczny, jest symetryczne. Lustrzane odbicie, brył przestrzennych, których podstawami są te trójkąty, nie jest symetryczne.
Taka niesymetryczna przestrzeń geometryczna, posiadająca symetryczną podstawę, daje możliwość do rozwoju wielorakich form przestrzennych a z drugiej strony zabezpiecza powtarzalność rodzaju.
Przestrzeń geometryczna wszechświata w postaci takiej budowy, jest optymalnym miejscem do ewolucji materii. W kolejnych etapach proporcjonalnego powiększania brył geometrycznych, będzie ona uzyskiwała coraz większą gęstość, aż osiągnie stan ciała stałego. W kolejnych etapach ewolucji z takiego ciała stałego w procesie ewolucji biologii, powstanie przyroda. Ostatnim procesem ewolucji jest powstawanie form o coraz mniejszym zagęszczeniu. Tak ewoluuje materia eteryczna, ciała duchowe.

Andrzej Struski
http://www.andrzejstruski.com/articles_8_Swieta-geometria-a-rola-.html
Wierzę w sens eksploracji i poznawania życia, kolekcjonowania wrażeń, wiedzy i doświadczeń. Tylko otwarty i swobodny umysł jest w stanie zrozumieć świat!
www.imaginarium.org.pl