Choose fontsize:
Witamy, Go嗆. Zaloguj si lub zarejestruj.
 
  W tej chwili nie ma nikogo na czacie
Strony: 1   Do do逝
  Drukuj  
Autor
[EN] [PL] [ES] [PT] [IT] [DE] [FR] [NL] [TR] [SR] [AR] [RU]
W徠ek: Tarot - zwierciad這 安iat豉 i Mroku  (Przeczytany 4662 razy)
0 u篡tkownik闚 i 1 Go嗆 przegl康a ten w徠ek.
Micha-Anio
mi璠zy niebem a piek貫m
Moderator Globalny
Ekspert
*****
P貫: M篹czyzna
Wiadomo軼i: 1335


Nauka jest tworem mistycznym i irracjonalnym



Micha Anio
Zobacz profil WWW
« : Grudzie 09, 2010, 04:52:50 »


Tarot - zwierciad這 安iat豉 i Mroku cz. 1

Jan Witold Suliga

 

Z kim si naradza, aby nabra rozumu

i nauczy si w豉軼iwej drogi ?

Kto uczy go poznania i wskaza

mu drog rozumu ?

Izajasz 40.14

 

Tarot

 

Licz帷a 78 kart talia dzieli si na dwie cz窷ci: Wielkie Wtajemniczenia i Wtajemniczenia Ma貫 (Mniejsze). Cz窷 pierwsza sk豉da si z 22 kart nazywanych arkanami (od 豉ci雟kiego arcanum – wtajemniczenie) i numerowanych od 0 do 21. Ka盥y arkan, b璠帷 ideogramem obrazuj帷ym sytuacj, nosi tytu i posiada znaczenie wr騜ebno-ezoteryczne. Cz窷 druga to 56 kart podzielonych na cztery kolory, oznakowane symbolami bu豉w, kielich闚, mieczy i pentakli1. W sk豉d jednego koloru wchodzi 14 kart: as, dziewi耩 blotek (od dw鎩ki do dziesi徠ki) oraz cztery karty figuralne (kr鏊, kr鏊owa, rycerz, giermek). Podobnie jak Wtajemniczenia Wielkie s one nosicielami wr騜ebnych i ezoterycznych tre軼i pomocnych w przewidywaniu przysz造ch zdarze.

Pochodzenie tarota nie jest znane. W 鈔odowiskach okultystycznych panuje przekonanie, 瞠 wywodzi si on ze staro篡tnego Egiptu, sk康 dotar do Europy razem z Cyganami2. Historycy nie potwierdzaj tej hipotezy, doszukuj帷 si pierwowzoru tarotowych wizerunk闚 w ludus triumphorum – 鈔edniowiecznych malowid豉ch przedstawiaj帷ych tryumfalne pochody organizowane we w這skich miastach z okazji religijnych i 鈍ieckich 鈍i徠3. W formowaniu si ikonograficznego kanonu Wielkich Wtajemnicze, powiadaj inni badacze, du膨 rol mog豉 odegra ars memoriae (sztuka pami璚i), kt鏎ej zabiegi koncentrowa造 si na medytacji nad starannie dobran seri obraz闚 ukazuj帷ych r騜ne idee o religijnej i filozoficzno-gnostyckiej proweniencji. Mia豉 ona na celu odci郾i璚ie w umy郵e cz這wieka czego w rodzaju matrycy – okre郵onej struktury alegorycznych wyobra瞠 uwidoczniaj帷ych prawid豉 rz康z帷e 鈍iatem i pozwalaj帷ych je rozumie4.

Tarot pojawi si w Europie na prze這mie XIV i XV wieku. Grywano nim w hazardow gr zwan ronf, kt鏎a p騧niej otrzyma豉 nazw tarocco. Jak podaje jeden z pami皻nikarzy, w przerwach mi璠zy kolejnymi rozdaniami kart hazardzi軼i umilali sobie czas odgadywaniem znacze wyci庵anych na chybi trafi atut闚 i przepowiadaniem w oparciu o ich znaczenia przysz這軼i6.

W po這wie XVII wieku uleg istotnej zmianie ikonograficzny kanon Wielkich Wtajemnicze. Jego prawzorem sta si wydany w latach 1643-1664 tarot paryskiego producenta kart Jacquesa Vievilla. Z tarota tego wywodzi si najwa積iejsza, uznawana za archetypow odmiana tarotowych wizerunk闚 nazywana tarotem marsylskim.

Ikony tarota marsylskiego nosi造 w sobie pi皻no astrologicznej, alchemicznej i kabalistycznej symboliki. Zauroczony jej sekretno軼i francuski okultysta Antoine Court de Gebelin (1725-1784) uzna 瞠 symbole te wywodz si z egipskich hieroglif闚, sam za tarot jest „obrazkow ksi璕” u這穎n przez boga Totha7.

Court de Gebelin wywi鏚 nazw „tarot” z dw鏂h, staroegipskich jakoby s堯w: tar – kr鏊, oraz ro, ros, roq – droga. On pierwszy te skojarzy 22 arkana Wielkich Wtajemnicze z 22 literami hebrajskiego alfabetu. Analogia ta dowodzi豉, jak mniema, 瞠 prawzorem tarota by豉 Ksi璕a Bo篡ch Tajemnic, kt鏎 – wed逝g kabalistycznych legend – otrzyma Adam w raju z r彗 archanio豉 Raziela.

Idee te rozwin掖 i sprz庵 z arkanami magii operatywnej Eliphas Levi (1810-1875), autor wielu poczytnych ksi捫ek o okultystycznej kabale i hermetyzmie. Levi nie tylko zebra wszystko, co dot康 napisano w tarocie, ale i r闚nie uczyni ze podstaw swego magicznego systemu. Dzie這 to kontynuowali po jego 鄉ierci Stanislaus de Guaita (1861-1897), Oswald Wirth (1860-1943), Papus (1865-1916) i inni okulty軼i, upatruj帷y w Levim odnowiciela tradycji dawnych „nauk tajemnych”.

W drugiej po這wie XIX wieku do grona tego do陰czy angielski okultysta MacGregor Mathers (1854-1918), za這篡ciel bractwa o nazwie Hermetyczny Zakon Z這tego Brzasku. W kartach tarota Mathers widzia symbole etap闚, przez kt鏎e winien przej嗆 adept „wysokiej magii”8. Idea ta znalaz豉 praktyczne odbicie w inicjacyjnych rytach i wtajemniczeniach Zakonu. Jednym z najwa積iejszych element闚 tych rytua堯w by cykl medytacji nad kartami tarota, wizualizacji pojawiaj帷ych si w umy郵e obraz闚 i korelacji prze篡tych dozna z poszczeg鏊nymi fragmentami diagramu wyobra瘸j帷ego kabalistyczne Drzewo 砰cia9.

Ameryka雟kiemu odga喚zieniu Z這tego Brzasku przewodzi Artur Edward Waite (1857-1942), wybitny okultysta, kabalista i znawca dziej闚 magii, kt鏎y w 1910 roku opracowa wsp鏊nie z Pamel Colman Smith now wersj tarota nazywan „Tarotem Rider-Waite’a”. W tarocie tym miejsce VIII arkanu (Sprawiedliwo嗆) zaj掖 arkan XI (Moc), za geometryczne diagramy widniej帷e na blotkach Wtajemnicze Ma造ch zosta造 zast徙ione figuralnymi scenami. Jeszcze dalej w pr鏏ach przekszta販enia marsylskiego wzorca poszed inny cz這nek Zakonu Z這tego Blasku, Aleister Crowley (1875-1949). Namalowana w oparciu o jego rysunki talia „Tarota Totha” ca趾owicie zrywa豉 z panuj帷ym do tej pory obyczajem wzorowania si na dawnych tarotowych wizerunkach10. Crowley nadal swemu tarotowi niepowtarzalne pi皻no i t te drog poszli wszyscy niemal p騧niejsi okulty軼i i ich na郵adowcy spod znaku New Age11.

„Herezja” ta nie by豉 wszelako „herezj”, lecz naturaln konsekwencj stosowania magiczno-wizualizacyjnych praktyk stanowi帷ych ko軼iec ezoterycznej doktryny Z這tego Brzasku, kt鏎 ten z kolei odziedziczy po osiemnasto- i dziewi皻nastowiecznych okultystach francuskich i ich duchowych antenatach: r騜okrzy穎wcach, alchemikach i hermetystach epoki 鈔edniowiecza. Doktryn t Crowley zrewolucjonizowa i nazwa „magij”12. A nast瘼nie, serio potraktowawszy odkryte przez Eliphasa Leviego prawo „magicznej analogii”13, po mistrzowsku zastosowa je w sztuce „obrazowania niewidzialnego” i ukrywania czego w czym pozornie odkrytym.

Karta tarota bowiem nie jest zwyczajnym karcianym obrazkiem. I nigdy najprawdopodobniej nim nie by豉. Nie jest r闚nie alegori, czy zbiorem symboli. Jest w pe軟ym tego s這wa znaczeniu ikon stworzon wedle okre郵onych regu i po鈔ednicz帷 pomi璠zy jej u篡tkownikiem a tym, czego istnienie mu unaocznia. W odr騜nieniu jednak od bizantyjskiej ikony, kt鏎a objawia Sacrum nie ukrywaj帷 Jego obecno軼i (skutkiem czego staje si cz窷ci przejawionego w niej 安iat豉), ikona tarotowa okrywa si mrokiem tajemnicy i tym sposobem kusi ludzi do podj璚ia wysi趾u jej rozszyfrowania14. „Raz pokaza to tyle, co sto razy powiedzie”, poucza nas Alan W. Watts i ma racj15. Sugerowana w tarocie sekretno嗆 jego ikon jest tego prawid豉 potwierdzeniem. Im g喚biej w ni wnikamy, tym szersze otwiera si jej rozumienia, tym wi璚ej rodzi si impresji, r騜norakich skojarze oraz b喚dnych i „ob喚dnych” interpretacji. Dopiero osadzona w konkretnej doktrynie ezoterycznej, tajemnica owa zdaje si wyja郾ia, ujawniaj帷 drug warstw sekretu, za kt鏎 kryj si dalsze. Akceptacj tego stanu rzeczy mo積a uzna za pocz徠ek prawdziwego wtajemniczenia w istot 篡wej magii, b璠帷ej wedle definicji Ramseya Dukesa „t technik, za pomoc kt鏎ej umys ludzki usi逝je oddzia造wa na sw鎩 鈍iat”16.

Zwa篡wszy, 瞠 tarot to magiczny rekwizyt i ju w pierwszej fazie „spotkania” z nim, bywa u篡wany do cel闚 wieszczbiarskich, fakt ten nie dziwi. Wr騜bita widzi w tarocie sprawn „maszyn do wr騜enia”, pomocn do opisu przysz造ch zdarze. Rzadko wie, sk康 tarot „czerpie wiedz” o przysz這軼i. Bram do wiedzy o „tej wiedzy” otwiera medytacyjna praktyka nad arkanami tarota. Tarot zaczyna „m闚i” do cz這wieka, „co” „oznajmia” i „przekazywa”. Ju nie jest „czym”, lecz „kim”, z „kim” mo積a prowadzi dyskurs, radzi si „go”, pyta i otrzymywa odpowiedzi. Uwidocznione na kartach wizerunki „odciskaja si” w ja幡i, „篡j w豉snym 篡ciem”. Przy okazji uaktywniaj si r闚nie paranormalne zdolno軼i cz這wieka zajmuj帷ego si tarotem. Wzrasta te odczuwanie fenomen闚 鈍iata astralnego17. Tu ju potrzebny jest „duchowy przewodnik”. W rol t znakomicie wciela si sam tarot. A poprzez niego „kto”, kogo obecno嗆 „w kartach” (i poza nimi) doznawana jest jako przejaw „ducha tarota”, g這s „wy窺zej ja幡i”18, a nawet Boga.

Z up造wem czasu owo swoiste communio tarotorum przybiera na sile. Po pierwsze: owocuje urealnieniem si „skrytego” za tarotem bytu (a w豉軼iwie byt闚, z kt鏎ymi okultysta obcuje i kt鏎e go wtajemniczaj, b璠帷 promotorami jego magicznej inicjacji). Po drugie: do鈍iadczenie to sk豉nia do wzbogacenia stosowanych do tej pory praktyk o nowe metody „samodoskonalenia” (mog to by zabiegi magii operatywnej, medytacje, modlitwy, techniki uzdrawiania itp.). Po trzecie: pojawia si konieczno嗆 zawi您ania 軼i郵ejszej wsp馧pracy z lud幟i reprezentuj帷ymi okre郵on tradycj okultystyczn. Dzi瘯i nim okultysta zdobywa umiej皻no嗆 „przywo造wania” r騜nego rodzaju duchowych istot i rozeznawania z jakiej hierarchii pochodz.

 

Hierarchia

 

W przypadku tarota tradycj wiod帷 jest tradycja Zakonu Z這tego Blasku, do kt鏎ej, mniej lub bardziej 鈍iadomie odwo逝j si wszyscy niemal autorzy ksi捫ek o tarocie (z wyj徠kiem tych, kt鏎zy pisz帷 o nim, wy瞠j ceni w豉sne – cz瘰to niewydarzone – intelektualizowanie). Dysponuje ona precyzyjnym i wewn皻rznie sp鎩nym systemem odniesie tarotowej symboliki do okultystycznej kaba造, kt鏎a w po陰czeniu z magi, astrologi i hermetyzmem stanowi zintegrowan, ca這軼iow wizj makro i mikrokosmosu

Kluczem do jej zrozumienia jest kabalistyczny diagram wyobra瘸j帷y Drzewo 砰cia (rys. 1).

Wed逝g kaba造 B鏬 stworzy 鈍iat ze 鈍iat這軼i wyemanowanej ze swego niepoznawalnego centrum. Kszta速uj帷 przestrze i czas, skupi豉 si ona w dziesi璚iu hipostazach Bo瞠j Istoty zwanych sefirotami19. Pocz患szy od najwy窺zej nosz one nazwy Korony, M康ro軼i, Rozumienia, Mi這sierdzia, Surowo軼i lub Mocy, Pi瘯na, Zwyci瘰twa, Chwa造, Podstawy i Kr鏊estwa20. Ka盥a z nich przejmuje 鈍iat這 wy窺zej emanacji Boga i posy豉 je ku ni瞠j po這穎nym sefirotom. Najni窺za sefira (Kr鏊estwo) odbija blask ca貫go Drzewa i posy豉 w g鏎. 安iat這嗆 sp造wa i powraca dwudziestoma dwoma „kana豉mi” (sefirotycznymi 軼ie磬ami) spinaj帷ymi Bo瞠 emanacje. Liczba „kana堯w” odpowiada ilo軼i arkan闚 Wielkich Wtajemnicze oraz liter hebrajskiego alfabetu. Poniewa litery uosabiaj duchow osnow ca貫go kosmosu i r騜ne aspekty pierwotnej 鈍iat這軼i, atutowe karty tarota uznaje si za alegorie tych mocy. (rys. 2)

Wertykaln struktur Drzewa formuj trzy kolumny, na kt鏎ych „spoczywaj” Boskie hipostazy. Lew kolumn identyfikuje si z „瞠雟ko軼i” i „bierno軼i”, praw – z „m瘰ko軼i” i „aktywno軼i”, centraln za z moc moderuj帷 tamte dwie. Moce te nazywane s „wod”, „ogniem”, „powietrzem”. Na poziomie makrokosmicznej objawiaj si one jako energie liter mem, szin, alef, w mikrokosmosie – jako cia這, dusza, duch. Ich tarotowymi odpowiednikami s: arkan XII (Wisielec), arkan XX (S康 Ostateczny), arkan zerowy (G逝piec).

W kabalistycznym Drzewie 砰cia wyr騜ni mo積a cztery pi皻ra sferycznej czasoprzestrzeni okre郵ane mianem „鈍iat闚”: 鈍iat emanacji (kosmos przejawionej Bosko軼i), 鈍iat kreacji (kosmos duchowych archetyp闚 wszelkich form istnienia, w kt鏎ym bytuj archanio這wie), 鈍iat formowania (kosmos astralny, kr鏊estwo anio堯w, geniuszy i innych duchowych istot) oraz kosmos czynienia (鈍iat materialny)21. Drzewo 砰cia odzwierciedla si w ka盥ym z tych wszech鈍iat闚, ka盥y z nich jest Drzewem i nosi w sobie odbicia dziesi璚iu sefirot闚. Kontempluj帷 tedy wyobra瞠nie Drzewa 砰cia, kabalista widzi obrazy czterech Drzew w jednym Drzewie, i jedno Drzewo w czterech 鈍iatach. Ich symbolowym wizerunkiem s karty dziesi徠ek Ma造ch Wtajemnicze (rys. 3).

Drzewa te oraz 鈍iaty koreluj z czterema literami Niewymawialnego Imienia Bo瞠go – JHWH. Litery Tetragrammatonu22 lokalizuje si w sefirach Korona, Pi瘯no, Podstawa i Kr鏊estwo. W tarocie natomiast ich „nosicielami” s asy i karty figuralne23. W imieniu JHWH zawiera si ca豉 pot璕a przejawionego poprzez stw鏎czy akt Boga nazywaj帷ego siebie: „Jestem, kt鏎y jestem”24. 荑 niepoznawalny aspekt B鏀twa mo瞠 by jednak „rozpoznawany” i „przyci庵any”, o ile kto modl帷 si lub medytuj帷, wymawia we w豉軼iwy spos鏏 i we w豉軼iwej kolejno軼i dziesi耩 Imion Bo篡ch, kt鏎ymi B鏬 „opiecz皻owa” sefiroty Drzewa 鈍iata emanacji. W pewnym sensie Imiona te s hipostazami Stw鏎cy, Jego mocami i przejawami. Sfer t reprezentuje kolor Bu豉w.

 

Korelacja Imion Bo篡ch z sefirotami

Drzewa 砰cia 鈍iata emanacji

 

Nazwa sefiry            Imi Bo瞠

Korona                    Ehjeh

M康ro嗆                  Jah

Rozumienie              Elohim JHWH

Mi這sierdzie              El

Surowo嗆/ Moc       Elohim

Pi瘯no                     JHWH Elohim

Zwyci瘰two              JHWH Sabaoth

Chwa豉                    Elohim Sabaoth

Podstawa                 El Chaj Szaddaj

Kr鏊estwo                Adonaj

 

U wr鏒 sefirot闚 stoj stra積icy Imion, archanio這wie 鈍iata kreacji: Metatron, Raziel, Caphiel, Cadkiel, Kamael, Michael, Haniel, Raphael, Gabriel, Sandalphon. Chroni oni Imiona przed sprofanowaniem przez ludzi, kt鏎zy je niew豉軼iwie wymawiaj lub nadu篡waj ich mocy (np. w praktykach czarnoksi瘰kich). Opiek archanio堯w obj皻e s r闚nie 鈍i皻e litery hebrajskiego alfabetu oraz sefirotyczne 軼ie磬i Drzewa 砰cia 鈍iata kreacji. W tarocie Drzewo to sygnowane jest kartami koloru Kielich闚.

 

Imiona archanio堯w opiekuj帷ych si sefirotami Drzewa 砰cia 鈍iata kreacji.

 

Nazwa sefiry            Archanio

Korona                    Metatron

M康ro嗆                  Raziel

Rozumienie               Caphiel

Mi這sierdzie              Cadkiel

Surowo嗆/ Moc        Kamael *

Pi瘯no                     Raphael

Zwyci瘰two              Haniel

Chwa豉                    Michael

Podstawa                 Gabriel

Kr鏊estwo                Sandalphon

 

* Czasami w sefirze tej umieszcza si Samaela, zbuntowanego archanio豉, w豉dc piekie (patrz: przyp. 33)

 

Arkana koloru Mieczy odnosz si do Drzewa 鈍iata formowania. Jest to kr鏊estwo anio堯w i ni窺zych niebia雟kich byt闚. Dziel si one na kilka kategorii.

Najwy窺z pozycj (sefira Korona) zajmuj Chajot ha-Kodesz: cztery 安i皻e Stworzenia Bo瞠go Rydwanu (lew, cz這wiek, orze, byk). Kaba豉 identyfikuje je z archanio豉mi Michaelem, Gabrielem, Raphaelem, Urielem. Strzeg oni stron 鈍iata (po逝dnia, zachodu, wschodu, p馧nocy), rz康z 篡wio豉mi (ogniem, wod, powietrzem, ziemi ) oraz elementalami (duchami) 篡wio堯w (salamandrami, ondynami, sylfami, gnomami). Ka盥y archanio ma do pomocy trzy duchowe istoty – anio豉, w豉dc, kr鏊a25.

Wok馧 Rydwanu i 安i皻ych Stworze kr捫y dziewi耩 anielskich ch鏎闚. S to anio這wie zast瘼闚 Auphanim, Aralim, Hasmalim, Seraphim, Szinanim, Bene Elohim, Tarsziszim, Iszim, Cherubim. Ich kr鏊estwa lokalizuje si w 鈍ietlistych przestrzeniach okalaj帷ych sefiroty Drzewa kosmosu formowania.

Mocami sefirotycznych „kana堯w” wk豉daj archanio這wie planet i znak闚 zodiaku. Ci pierwsi korzystaj z us逝g anio堯w, inteligencji i duch闚 planetarnych. Towarzyszami tych drugich s stra積icy dom闚 astrologicznych, anio這wie zodiakalni oraz „stra積icy trzydziestu dni” i „stra積icy trzydziestu mocy”. Archanio堯w reprezentuj arkana Wielkich Wtajemnicze. Trzy ni窺ze grupy uosabiaj figuralne karty Wtajemnicze Mniejszych (giermkowie, rycerze, kr鏊owe) 26.

 

Ch鏎y anielskie Drzewa 砰cia 鈍iata formowania

 

Nazwa sefiry            Ch鏎 anio堯w

Korona                    Chajot ha Kodesz

M康ro嗆                  Auphanim

Rozumienie               Auralim

Mi這sierdzie              Hasmalim

Surowo嗆/ Moc       Seraphim

Pi瘯no                     Szinanim

Zwyci瘰two              Tarsziszim

Chwa豉                    Bene Elohim

Podstawa                 Iszim

Kr鏊estwo                Cherubim

 

Sygnowane arkanami koloru Pentakli Drzewo 鈍iata czynienia ukszta速owane jest z dziesi璚iu sfer. Najwy窺za z nich to sfera Primum Mobile (Pierwszego Poruszyciela) usytuowana w sefirze Korony. Ni瞠j znajduje si sfera gwiazd sta造ch (znak闚 zodiaku), a pod ni sfery Saturna, Jowisza, Marsa, S這鎍a, Wenus, Merkurego, Ksi篹yca i czasoprzestrzenne contiunuum czterech 篡wio堯w naturalnych. Podlegaj one rz康om anio堯w zodiakalnych i planetarnych 鈍iata formowania. Bezpo鈔edni w豉dz nad nimi sprawuj duchy 鈍iata czynienia zwane duchami dekanoi (miano to nosi造 egipsko-greckie b鏀twa dekanat闚 – dziesi璚iu dni ka盥ego zodiakalnego miesi帷a). Ka盥y z owych duch闚 (kaba豉 uznaje je za anio造) ma dw鏂h pomocnik闚 opiekuj帷ych si kolejnymi pi璚ioma dniami dekantu. Dekanoi i ich pomocnicy symbolizowani s przez blotki kolor闚 (z wy陰czeniem as闚, kt鏎e upostaciawiaj 篡wio造 naturalne) 27.






安iat這 i mrok

 

Imiona wszystkich tych anielskich byt闚 oraz istot ni窺zych kategorii s znane i rozpoznane. Umo磧iwia to zbi鏎 hebrajskich liter nazywany Szem ha-meforasz: Ukrytym Imieniem Bo篡m. Do jego uformowania 鈔edniowieczni kabali軼i u篡li fragmentu ksi璕i Wyj軼ia opisuj帷ego rozdzielenie w鏚 Morza Czerwonego28:

 

A ruszywszy si Anio Bo篡, kt鏎y szed przed obozem izraelskim, zaszed z ty逝 za nich, a z nim razem s逝p ob這ku, opu軼iwszy miejsce na przodzie, w tyle stan掖 mi璠zy obozem egipskim, a mi璠zy obozem izraelskim. A by ob這k ciemny i o鈍iecaj帷y noc, tak i jedni od drugich przez ca陰 noc przyst徙i nie mogli. A gdy Moj瞠sz wyci庵n掖 r瘯 nad morze, zni鏀 je Pan wiatrem gwa速ownym i parz帷ym, kt鏎y wia ca陰 noc i obr鏂i je w susz i rozst徙i豉 si woda29.

 

Tekst ten sk豉da si z trzech zda (na tyle bowiem p豉szczyzn dziel si 鈍iaty formowania i czynienia o czym powiemy za chwil), liczy 56 s堯w (analogia do liczby kart Ma造ch Wtajemnicze nieprzypadkowa) i 216 liter ( co koresponduje z liczb mo磧iwo軼i ewokowania Niewymawialnego Imienia Bo瞠go JHWH)30. Zapisane w trzech kolumnach31 tworz one 72 kombinacje z這穎ne z trzech liter ka盥a. Po dodaniu do ka盥ego tr鎩literowego cz這nu sufixu el (hebr. B鏬) lub jah (pierwsze dwie litery Imienia JHWH) otrzymuje si imi (np: Mebehel, w zapisie MBH + AL, b康 Akajah, w zapisie AKA + AL). W zale積o軼i, czy operacj t kabalista zaczyna od g鏎y trzech kolumn formuj帷ych Szem ha-meforasz, czy od do逝, zestaw 72 imion odnosi si do byt闚 anielskich wzgl璠nie demonicznych.

Wysnuwanie imion anio堯w z Imienia Boga nie budzi 瘸dnych w徠pliwo軼i poza faktem, 瞠 mamy tu do czynienia z magi, co do kt鏎ej opinie rabin闚 by造 podzielone. Sk康 jednak wzi掖 si pomys, by 安i皻e Imi Bo瞠 s逝篡這 do okre郵ania imion demon闚? Wyja郾ia to podstawowy „dogmat” kaba造, wedle kt鏎ej wszystkie materialne i duchowe byty s r騜norakimi manifestami Boskiego 鈍iat豉, kt鏎e im dalej znajduje si od swego 廝鏚豉, tym bardziej „g瘰tnieje” i staje si ciemniejsze. Jego moc by豉 „na pocz徠ku”32 tak wielka, 瞠 jak opisuj to zdarzenie kabalistyczne legendy, rozsadzi豉 ni窺ze sefiroty Drzewa 砰cia i spowodowa豉 kosmiczn katastrof. Szcz徠ki zdruzgotanych sefirot闚 run窸y w d馧 i zape軟i造 otch豉 swymi „skorupami”. W otch豉ni tej zbuntowani przeciw Bogu anio這wie za這篡li p騧niej swoje kr鏊estwo33.

Z owego misterium tremendum 篡dowska kaba豉 i jej okultystyczna „siostrzyca” wyci庵aj diametralnie r騜ne wnioski. Je郵i bowiem dla 篡dowskiego mistyka Mrok jest takim cieniem 安iat豉, kt鏎y ulega rozproszeniu pod wp造wem 瘸ru mi這軼i 陰cz帷ej cz這wieka z Bogiem34, dla okultysty demon est deus inversus35, z przenikania tego za wynika, 瞠 Lucyfer – jak powiada Goethe – jest „cz窷ci tej si造, kt鏎a wiecznie z豉 pragn帷, wiecznie czyni dobro”36.

Jasno嗆 i Ciemno嗆 s tedy dwiema antagonistycznymi mocami, a przenikaj帷 si i wzajem wspieraj帷, wzajem si te dope軟iaj (niczym dw鏂h ludzi opartych o siebie plecami). Owa dialektyczna dychotomia objawia si zw豉szcza w 鈍iatach formowania i czynienia. 安iaty te dziel si na siedem nieb, siedem ziem i siedem piekie. Te ostatnie, zanurzone w otch豉ni okre郵anej mianem „kosmosu skorup” lub „siedzib mocarzy”37, s gleb, z kt鏎ej wyrasta mroczna replika 鈍ietlistego Drzewa 砰cia, b璠帷a jego ciemn, lew stron. Rezyduj帷e tu bezcielesne byty posiadaj – analogiczn do jasnych anio堯w – hierarchi ch鏎闚, zast瘼闚, kr璕闚, kr鏊estw oraz ksi瘰tw. Ka盥y niebia雟ki byt ma, je郵i tak mo積a powiedzie, sw鎩 demoniczny duplikat, swoj piekieln imitacj, ka盥a sefira Drzewa 砰cia – sw鎩 „cie” na Drzewie „kosmosu skorup”. Opozycja pomi璠zy nimi wyra瘸 si odmiennym „ukierunkowaniem ci捫enia” (安iat這嗆 „ci捫y” ku g鏎ze, Mrok – ku do這wi). Wsp馧zale積o嗆 rodzi si poprzez wzajemne przyci庵anie si (tam gdzie 安iat這, tam musi by Cie; tylko w Cieniu 安iat這 jawi si jako Blask).

Mrok i 安iat這嗆 s dla siebie „t貫m” i „zwierciad貫m”. W „鈍ietle 安iat這軼i” Mrok okazuje si by Mrokiem. Odr騜niaj帷 si od „mroczno軼i Mroku”, 安iat這 ja郾ieje swoim 鈍iat貫m. List wzajemnych odniesie 安iat豉 i Cienia mo積a wyd逝瘸 w niesko鎍zono嗆 (bo i te o niesko鎍zono軼iach tu m闚imy). Rzecz jednak nie w teoretycznych spekulacjach o conjunctio oppositorum obu pot璕, a w praktycznym u篡tkowaniu wiedzy o prawid豉ch rz康z帷ych ow koniunkcj. Okultystyczny system kaba造 nie po to mno篡 hierarchie 鈍ietlisto-mrocznych byt闚, by zadawala wybredne gusta „okultyzuj帷ych religioznawc闚”. Kaba豉 czyni to dla cel闚 stricte pragmatycznych, ofiarowuje bowiem okulty軼ie wiedz o sieci analogii i odpowiednio軼i, kt鏎e sprz璕aj wszystkie pi皻ra, wszystkie elementy, wszystkie byty ni窺zych sfer Drzewa 砰cia. Tarot za nie tylko znakomicie nadaje si do kodowania owej wiedzy, ale i r闚nie jest takim magicznym narz璠ziem, kt鏎ego umiej皻ne zastosowanie przeobra瘸 teori w praktyk i pozwala cz這wiekowi do鈍iadcza realnego obcowania z „anielsko-demonicznymi” duchami.

Karty tarota same w sobie zreszt s doskona造m przyk豉dem igraszek 安iat豉 i Cienia. Prawid這wo po這穎na karta oznacza „dobr wr騜b”, odwr鏂ona – „z陰”. Znaczenia te wzajem si dope軟iaj i uzupe軟iaj tre軼iowo. Poniewa ka盥 kart 陰czy z inn kart jakie „pokrewie雟two” wyra瘸j帷e si podobie雟twem wr騜ebnych interpretacji lub wsp鏊n symbolow klasyfikacj (np: astrologiczn b康 numerologiczn), pozwala to dowolnie poszerza zawarte w nich „przekazy”38. Wykorzystawszy te cechy tarota, dziewi皻nastowieczny okultyzm sprz庵 go dodatkowo z jasno-ciemnymi hierarchiami Drzewa 砰cia. Od tej pory ka盥y prawid這wo po這穎ny arkan musi by uznawany za sygnatur sobie przypisanych 鈍ietlistych istot. Po odwr鏂eniu ta sama karta symbolizuje jaki porz康ek hierarchii Ciemno軼i: archanio豉 b康 „kr鏊a Edomu”39, oraz plejad demonicznych byt闚, pocz患szy od rz康c闚 stron 鈍iata, 篡wio堯w, planet, zodiak闚, dekanat闚, nocy, dni, sko鎍zywszy na rzeszach „demon闚 goetii”40, podzielonych na „legiony”, „armie”, „kr鏊estwa”.

Imiona wszystkich tych pot璕 s znane, znaczeniowo rozpoznane41 i moc magicznego „prawa analogii” na這穎ne na karty tarota. Czyni to z ka盥ego arkanu sigillum – magiczny znak sporz康zony w my郵 okre郵onych regu i wyposa穎ny w zdolno嗆 przyci庵ania desygnowanych przez siebie duch闚. Zwa篡wszy, 瞠 wedle prawide magicznej sztuki, ju samo wymawianie ich imion ma znamiona ewokacji (wiara ta wyra瘸 si chocia瘺y w ludowym przes康zie zakazuj帷ym wymawiania „imienia Z貫go”), tarotowe arkana s jej zwielokrotnieniem, gdy ka盥a karta nosi sygnatury wielu anielskich i demonicznych istot. Co wi璚ej, poprzez znaczeniowo-symbolow korelacj z innymi kartami ewokacje t dodatkowo wzmacnia. Ewokowanie duch闚 dokonuje si niezale積ie od woli i 鈍iadomo軼i cz這wieka, cho udzia tych czynnik闚 w „magicznym dziele” wywiera niew徠pliwy wp造w na jego skuteczno嗆42. Efektywno嗆 wzrasta w miar ujawniania si medialnych w豉軼iwo軼i tarota, kt鏎ego ikony, bez wzgl璠u na swe po這瞠nie, „ewokuj” pot璕i dw鏂h sfer r闚nocze郾ie. Obcowanie z nimi nabiera realnych wymiar闚, cz這wiek dost瘼uje „zaszczytu wybrania” i wkracza na 軼ie磬 magicznej inicjacji.

 

Odnale潭 ukryty kamie

 

Jej cel okre郵a hermetyczna formu豉 VITRIOL, kt鏎ej nazwa wywodzi si z liter pocz徠kuj帷ych siedem 豉ci雟kich s堯w: visita interiora terrae rectificando invenies occultum lapidem (zast徙 do wn皻rza ziemi, oczyszczaj帷 odkryjesz ukryty kamie)43. Osiemnastowieczni hermety軼i zapisywali j na obwodzie okr璕u okalaj帷ego rycin przedstawiaj帷 symbole Wielkiego Dzie豉 alchemicznego. By豉 ona „graficznym komentarzem” tekstu Tablicy Szmaragdowej – klucza, jak utrzymuje hermetyczna tradycja, do rozwi您ania zagadki lapis philosophorum44.

Pami皻aj帷 o ikonograficznych zwi您kach marsylskiej wersji tarota z alchemiczn i hermetyczn symbolik (kt鏎ej tw鏎czym rozwini璚iem sta造 si spekulacje p騧niejszych okultyst闚), mo瞠my przyj望, 瞠 przez ostatnie trzysta lat tarot by symbolowym opisem owego „zst瘼owania do wn皻rza ziemi” i „odkrywania ukrytego kamienia”. Zwa篡wszy, 瞠 nie chodzi tu o „alchemi materialn”, lecz o „alchemi duchow”, opis ten dotyczy, jak by to okre郵i Jung, procesu indywiduacji45. I transformacji, dodajmy, poddanej inicjacyjnym rygorom osadzonym w magicznej wizji 鈍iata.

Opis 闚 zakodowany jest w ci庵u kart Wielkich Wtajemnicze (od arkanu I do XXI). Arkan zerowy zwany G逝pcem (lub „Szalonym”) uosabia cz這wieka pod捫aj帷ego inicjacyjn 軼ie磬. Inicjacja dzieli si, z grubsza rzecz bior帷, na trzy fazy (identyfikowane ze stopniami „ucznia”, „adepta”, „mistrza”) i 21 etap闚 (mniej wi璚ej po siedem ka盥ej fazie)46. Poniewa na tej drodze rozeznawanie duch闚 to umiej皻no嗆 podstawowa, trzeba w tym miejscu zada pytanie z jakimi w豉軼iwie duchami obcuje tarotowy G逝piec. Jest ono tym wa積iejsze, 瞠 ich znacz帷 rol w jego „inicjacyjnej przygodzie” sygnalizuje „strategiczne” usytuowanie pi璚iu kart, na kt鏎ych duchy te s wprost pokazane. Dotyczy to arkanu VI (ko鎍owe etapy pierwszej fazy inicjacji), arkan闚 XIV i XV (koniec drugiej fazy i pocz徠ek fazy trzeciej), arkanu XX (ostatni etap drogi) oraz arkanu XXI personifikuj帷ego ostateczny cel w璠r闚ki („ukryty kamie”)47.





Arkan VI (Kochankowie) ukazuje Amora w s這鎍u, kt鏎y godzi strza陰 w serce stoj帷ego mi璠zy dwiema kobietami m這dzie鎍a. M這dzieniec wyci庵a d這 ku m這dszej kobiecie, g這w odwraca w stron starszej bia這gowie. Domy郵amy si, 瞠 dokonuje wyboru – rozs康ek (a mo瞠 wyrachowanie) nakazuje mu obdarzy wzgl璠ami starsz niewiast, 膨dza popycha go w kierunku tej drugiej48.

Owo rozdro瞠49 interpretowane jest przez okultyst闚 jako wyb鏎 mi璠zy Cnot a Wyst瘼kiem, mi璠zy pragnieniem osi庵ni璚ia wy窺zego poznania (gnozy), a uleg這軼i wobec po膨dliwo軼i cia豉. Widoczne na karcie postaci uosabiaj trzy typy 鈍iadomo軼i, trzy elementy konstytuuj帷e cz這wieka: cia這, dusz, ducha. Sprawc ich rozdarcia, a jednocze郾ie kim, kto nam 闚 fakt uzmys豉wia jest 鈍ietlisty anio, Eros – personifikacja tej pierwotnej si造, kt鏎a wed逝g orfik闚, popchn窸a Noc i Chaos do po陰czenia si w mi這snych zapasach i by豉 praprzyczyn narodzin wszystkich materialnych byt闚. Blask emanuj帷y zza plec闚 Erosa to nic innego jak 鈍iat這 za郵epienia p皻aj帷e zmys造, wol i rozum wyzbyty daru prawdziwego ogl康u rzeczy. Eros roztacza przed oczami Kochanka wizj sporu tocz帷ego si o jego dusz poddanej presji „nisko軼i” i „wysoko軼i”. M這dzieniec zamiast jednej duchowej istoty widzi dw鏂h zwiastun闚 tej „dobrej nowiny”50, z kt鏎ych pierwszy ma cechy „demoniczne”, drugi – „anielskie”, „boskie”. S康zi wi璚, 瞠 to pomi璠zy nimi musi dokona wyboru. Ufaj帷 w dobro swego serca wybiera „anio豉”, a wybrawszy go – wybiera ich obu51.

S odt康 wiernymi, cho nie zawsze uwidaczniaj帷ymi si towarzyszami jego „inicjacyjnej podr騜y”. Wiedzie ona po wyboistej 軼ie盧e, a jej dominuj帷 cech jest narastaj帷y konflikt, kt鏎y przybiera r騜ne formy: raz rozpoznawany jest jako dychotomia „cielesno軼i” i „duchowo軼i”, to zn闚 jako opozycja „niewiedzy” i „poznania”. Na szcz窷cie „inicjacyjne wahad這” obraca si wok馧 centralnego punktu – wiary w mo磧iwo嗆 przezwyci篹enia tych sprzeczno軼i. Im wi瘯sza wiara, tym wi瘯sza wola walki, tym wi瘯sze pok豉dane nadzieje w pomoc „anielskiego wys豉nnika”. Zdaje si on by nie tylko sojusznikiem w tych zmaganiach, ale r闚nie gwarantem rych貫go przeistoczenia i pokonania z豉. Pewno嗆 ta zostaje poddana drastycznej pr鏏ie pod koniec drugiej i na pocz徠ku trzeciej fazy wtajemniczenia (arkana XIV i XV).






Arkan XIV (Umiarkowanie) wyobra瘸 odzianego w dwubarwna szat anio豉. Trzymaj帷 w d這niach dwa dzbany, anio przelewa wod z jednego do drugiego. Dzban usytuowany wy瞠j nosi miano „s這necznego”, drugi jest „ksi篹ycowym” Woda p造nie w dw鏂h kierunkach r闚nocze郾ie, co znaczy, 瞠 „wysoko嗆” (duch) staje si cz窷ci „nisko軼i” (cia豉)52. W alegorii tej dostrzegamy alchemiczny symbol puryfikacji i godzenia przeciwie雟tw. Dokonuje si to dzi瘯i integracji trzeciego, nadrz璠nego, unifikuj帷ego elementu (Merkuriusza – skrzydlatej androgynicznej istoty). W tarocie inicjatorem przemiany jest byt 鈍ietlisty, anio o cechach androgyna, reprezentuj帷y kobieco嗆, matczyno嗆, opieku鎍zo嗆, oczyszczenie, i co najwa積iejsze, pojednanie ze sob53.

Arkan XV (Diabe) przedstawia skrzydlat posta demonicznego w豉dcy piekie stoj帷ego na czym, co mo瞠 przypomina kowad這 lub niezdarnie narysowany tygiel. Chtoniczn symbolik ikony podkre郵a spos鏏 wrysowania w ni dw鏂h innych postaci: kobiety i m篹czyzny. Ich cia豉 s na po造 ludzkie, na po造 zwierz璚e, g這wy zdobi rogate, b豉ze雟kie czapki. Ludzie stoj przykuci 豉鎍uchem do tygla, kryj帷 za plecami d這nie skr瘼owane sznurem. Diabe jest figur androgyniczn (uwidoczniaj to jego obna穎ne genitalia i kobiece piersi). W lewej skierowanej ku do這wi r璚e trzyma z豉many miecz, praw r瘯 unosi w g鏎, imituj帷 gest b這gos豉wie雟twa. Od czas闚 Eliphasa Leviego przyjmuje si, 瞠 z gestami tymi wi捫 si dwa s這wa „wypowiadane” przez diab豉: solve et coagula (rozpu嗆 i z陰cz - wyk豉dane jako: zbawiam i mieszam).



Alegoria ta ma sw鎩 pierwowz鏎 w alchemicznych rycinach ukazuj帷ych Lucyferyczn Tr鎩c – symbol sublimacji pierwocin kamienia filozoficznego. Sublimacja nast瘼uje po puryfikacji, kt鏎a wie鎍zy wst瘼ny cykl operacji Wielkiego Dzie豉 i owocuje „iluzoryczn iluminacj” (w terminologii hermetycznej – Luna Albicinas)54. Innymi s這wy dar pojednania ze sob ma kr鏒kotrwa造 篡wot i okazuje si fa連zem. Na p豉szczy幡ie inicjacyjnej przej軼ie z fazy oczyszczenia do fazy krystalizacji jest tym bole郾iejsze, im bardziej zwierzyli鄉y 鈍ietlistemu anio這wi Umiarkowania. U鈍iadomienie sobie, 瞠 niwelacja opozycji to z逝da, sprz璕a si bowiem z przekonaniem, 瞠 jej sprawczym motorem by anio 安iat這軼i, a tak naprawd – 逝dziciel.

Jak na ironi objawicielem tej nieprzyjemnej prawdy staje si reprezentant Mroku, a dok豉dniej Lucyfer, czyli „Nosiciel 安iat豉”. W jego osobie Mrok jawi si jako 安iat這, bo rzecz ca陰 roz鈍ietla, u鈍iadamiaj帷 G逝pcowi, 瞠 wyzwolenie to po prostu nowa forma niewoli i trwania w iluzji. W wyniku tego, je郵i tak mo積a powiedzie, pomieszania wektorowych usytuowa Blasku i Ciemno軼i (Jasno嗆 winna by „na g鏎ze”, Ciemno嗆 – „w dole”, jest za tymczasem na odwr鏒), ca造 porz康ek 鈍iata ulega destrukcji, stare kanony wiary, wiedzy, poznania rozpadaj si niczym domek z kart, tajemne centrum labiryntu zieje obrzydliw pustk. G逝piec czuje si oszukany, odtr帷ony, pot瘼iony, wszelkie jego wysi趾i posz造 na marne, run掖 na „dno kosmosu”, szukaj帷 Boga, znalaz diab豉 i swoje w nim „duchowe korzenie”55. Z drugiej wszelako strony pod鈍iadomie wierzy, 瞠 skoro ju wszystko odrzuci, znajdzie „wszystko” tam, gdzie z wszystkiego zosta odarty. A 瞠 ni瞠j zej嗆 nie mo積a, dalsza droga musi wie嗆 w g鏎. Pustk rozbitych struktur wype軟ia blask wschodz帷ej nad horyzontem Jutrzenki56, zwiastuj帷ej ukojenie i spok鎩. G逝piec idzie za jej 鈍iat貫m, gdy s康zi, 瞠 owo 鈍iat這 ma inn ni tamte „鈍iat豉” natur. W kresie kt鏎y osi庵n掖, widzi nowy pocz徠ek. I tak te w pewnym sensie si dzieje, o czym m闚i XX arkan tarota.




Jego tytu (S康 Ostateczny) wprowadza nas w b陰d. Owszem, widzimy na karcie anio豉 w s這鎍u, anio dmie w tr帳, kt鏎 zdobi sztandar z narysowanym na krzy瞠m (znakiem Syna Cz這wieczego). Poni瞠j zauwa瘸my trzy ludzkie postaci (m篹czyzn, kobiet, starca) wynurzaj帷e si z grobu. Jest to wi璚 raczej Zmartwychwstanie, czy mo瞠 obwieszczenie Rezurekcji57 przez niebia雟k, 鈍ietlist istot.

Anio, kt鏎y obwieszcza ludziom t nowin nazywany by w Zakonie Z這tego Brzasku „Duchem Prapocz徠kowego Ognia”. W alchemii nosi on miano: ignis ardens – ognia wiecznego pa豉nia. Jego 瘸r przenika cztery pierwotne skupienia materii zwane 篡wio豉mi. Na wy窺zym (czy te bardziej pierwotnym) poziomie kosmicznym jawi si one jako cztery rodzaje ogni: ogie ziemski, wodny, powietrzny i „elementarny” („ognisty”). Formuj one poczw鏎n sferyczno嗆 uniwersum (analogiczn do czworpodzia逝 kabalistycznego Drzewa 砰cia).

 

Najni窺za sfera – pisze o nich Jung – odpowiada sferze Wulkana, tj. ziemskiego(?) ognia, druga – sferze Merkurego, tj. duchowi 篡cia wegetatywnego, trzecia – sferze ksi篹yca, 瞠雟kiej, psychicznej zasadzie, i w ko鎍u czwarta – S這鎍u, zasadzie m瘰kiej, duchowej58.

Je郵i czw鏎c rozpatrzymy z punktu widzenia tr鎩wymiarowo軼i przestrzeni [tj. szeroko軼i, d逝go軼i, i wysoko軼i – J.W.S.] – ci庵nie dalej autor Rebisa, czyli kamienia filozof闚 – to czas mo積a uzna na czwarty wymiar. Je郵i natomiast na czw鏎c spojrzymy z punktu widzenia trzech w豉sno軼i czasu (przesz這嗆, tera幡iejszo嗆, przysz這嗆), to statyczna przestrze, w kt鏎ej przebiegaj zmiany stanu, uzupe軟i j jako jedno嗆 i jako czwarty element. W obu wypadkach – konkluduje Jung – czwarty element jest niewsp馧miernym »innym«, kt鏎ego jednak potrzebujemy do wzajemnego okre郵enia »jednego« i »innego«59.

 

Ten w豉郾ie sekret „unii czworga” objawia nam anio Zmartwychwstania, rozpo軼ieraj帷 nad g這wami trojga ludzi flag przekre郵on krzy瞠m: znakiem tej jedno軼i. Rzecz jednak nie w znaku, lecz w strukturalnej konfiguracji ikony, kt鏎a powtarza motywy wyst瘼uj帷e w karcie Kochank闚 („s這neczny” anio w g鏎ze, tr鎩ka ludzi w dole, tam strza豉, tu tr帳a skierowana ku 鈔odkowej postaci). Tak naprawd to nie trzy osoby wychodz z grobowca, ale jedna, zajmuj帷a centralne miejsce w dole obrazu. Dwie pozosta貫 (starzec i kobieta) asystuj m篹czy幡ie, sk豉daj帷 d這nie w modlitewnym ge軼ie. Rozpoznajemy w nich dw鏂h zwiastun闚 z VI, arkanu w pe軟ej zgodzie raduj帷ych si z dokonanego dzie豉 (karta S康 Ostateczny wie鎍zy trzeci faz inicjacji). Konflikt mi璠zy cia貫m, dusz i duchem zosta za瞠gnany, tr鎩ca 陰czy si w blasku bij帷ym z „czwartego”, gdy to on, anio Rezurekcji, posiada moc jednania przeciwie雟tw.

Je郵i wi璚 鈍iat這 Erosa by這 鈍iat貫m za郵epienia, 鈍iat這嗆 „Ducha Prapocz徠kowego Ognia” jest 鈍iat貫m przejrzenia. W jego o鈍iecaj帷ych umys p這mieniach conjunctio oppositorum staje si uni nie tyle istotow, co – je郵i tak mo積a powiedzie – funkcjonaln. Intuicja ta znajduje odbicie w gnostyckich doktrynach przekazuj帷ych nam wizj kosmicznej czw鏎cy: Ojca, Syna, Duch 安i皻ego i Diab豉60. Opiera si na przekonaniu, 瞠 troisto嗆 makro i mikrokosmosu, tak mocno akcentowana przez chrze軼ija雟kich teolog闚, jest obrazem niepe軟ym i nie wyja郾ia przyczyn istnienia kosmicznej zasady z豉, kt鏎 – bez przyj璚ia jej r闚nowa積o軼i wobec pozosta造ch cz這nk闚 Tr鎩cy – cz這wiek chc帷 nie chc帷, musi osadza w Bogu Ojcu. Albo wi璚 B鏬 Ojciec ma natur ambiwalentn i z przyczyn ca趾owicie niejasnych dopuszcza z這 i akceptuj帷 jego dzia豉nie jest w jakim stopniu za nie odpowiedzialny, albo b璠帷 absolutnym dobrem zezwala, by harmoni 鈍iata konstytuowa造 dwie si造: Chrystus oraz Jego bli幡iaczy brat Lucyfer61. Poniewa Duch 安i皻y jest w tej czw鏎cy syntez tego, co pierwotnie by這 Jedno軼i, po jej rozbiciu Jedno嗆 t aktualizuje czwarty, „zapomniany element”. Stad ju niedaleko do identyfikacji szatana z tym czynnikiem czw鏎cy, kt鏎y dope軟iaj帷 wszelkie rodzaje mikro i makrokosmicznych „tr鎩ec” przeobra瘸 je w zintegrowan, dynamiczn ca這嗆62.


http://www.gnosis.art.pl/numery/gn12_suliga_tarot.htm

 

Share this topic on FacebookShare this topic on MagnoliaShare this topic on TwitterShare this topic on Google buzz 

« Ostatnia zmiana: Sierpie 20, 2011, 00:47:50 wys豉ne przez Micha-Anio » Zapisane

Wierz w sens eksploracji i poznawania 篡cia, kolekcjonowania wra瞠, wiedzy i do鈍iadcze. Tylko otwarty i swobodny umys jest w stanie zrozumie 鈍iat!

www.imaginarium.org.pl
Micha-Anio
mi璠zy niebem a piek貫m
Moderator Globalny
Ekspert
*****
P貫: M篹czyzna
Wiadomo軼i: 1335


Nauka jest tworem mistycznym i irracjonalnym



Micha Anio
Zobacz profil WWW
« Odpowiedz #1 : Grudzie 09, 2010, 04:54:11 »


Tarot - zwierciad這 安iat豉 i Mroku cz. 2



G逝piec i Merkuriusz

 

Aczkolwiek 鈍iat這 anio豉 Rezurekcji przynosi pok鎩 tr鎩ce ludzi (a prosi si, by odczyta w starcu reprezentacj Ojca, w kobiecie – Ducha, w m篹czy幡ie – Syna), nie on jest owym czwartym elementem, lecz ten, w kt鏎ego imieniu anio豉 wyst瘼uje. Widzimy go na XXI karcie tarota (安iat). Arkan ten przedstawia nag kobiet okolon wie鎍em zwyci瘰twa. Niewiasta pl御a rado郾ie, trzymaj帷 w jednej d這ni b瑿enek, w drugiej – pa貫czk. Cztery rogi ikony zajmuj symbole 安i皻ych Stworze Rydwanu (anio, orze, byk, lew).

Uosabiaj帷a 安iat posta kobiety przesz豉 znamienn metamorfoz. Jacques Vievill, producent najstarszej talii tarota marsylskiego, ukaza 安iat jako zmartwychwsta貫go Chrystusa z niebem nad g這w. Na wydrukowanym w latach siedemdziesi徠ych XVII wieku tarocie Jeana Nobleta, Zbawiciel przemieni si w „jezuspodobnego” androgyna (utraci nimb, „dorobi si” natomiast kobiecych piersi). Dopiero datowany na 1718 rok tarot Fran蔞isa Heriego prezentuje 安iat „uciele郾iony” w nagiej tancerce (i ta forma do dzi uwa瘸na jest za ikonograficznie poprawn).

Pierwsza wersja 安iata nawi您uje do religijnej sztuki, kt鏎 siedemnastowieczni kabali軼i wykorzystywali do ilustrowania ro積ych aspekt闚 doktryny wywodz帷ej si z hermetyczno – teozoficznej nauki r騜okrzy穎wc闚. Podobne, aczkolwiek bardziej rozbudowane wizerunki odnajdujemy w wielu kabalistycznych traktatach63. Chrystus-Logos personifikuje w nich S這wo pojmowane jako stw鏎czy pierwiastek Boskiej energii, o, centrum oraz punkt odniesienia wszelkich cz御tek wszech鈍iata, kt鏎e ze wytryskuj i do niego powracaj. Androgyn z tarota Jeana Nobleta poszerza t wizj. Z jednej strony jest „jezusopodobnym” Adamem-Kadmonem – androgynicznym przedwiecznym cz這wiekiem stworzonym u pocz徠ku procesu emanacji, uformowanym z sze軼iu ni窺zych sefirot闚 Drzewa 砰cia, w kt鏎ym rozbite 鈍iaty odnajd u kresu czasu swe pe軟e odzwierciedlenie. Z drugiej – 闚 upodobniony do Jezusa androgyn jawi si jako Merkuriusz: duch „pierwszej materii” (pierwotnego tworzywa uniwersum).

Paralela Chrystus-Adam Kadmon-Merkuriusz wynika z prostego za這瞠nia, i materialn i duchow sfer kosmosu rz康zi jedna si豉, kt鏎a w zale積o軼i od punktu widzenia bywa „czym” lub „kim”, zawsze jednak objawia w sobie moc restytuowania pierwotnej harmonii. W Szmaragdowej Tablicy jest ona nazywana „t Jedn rzecz” przenikaj帷 niebo i ziemi, czerpi帷 moc z wy窺zych i ni窺zych sfer kosmosu, i dzi瘯i kt鏎ej we wszech鈍iecie panuje harmonizuj帷e opozycje prawo analogii (to samo w g鏎ze, co na dole, i na odwr鏒). Natomiast zamieszony jako motto do rozwa瘸 Junga o naturze Merkuriusza hermetyczny tekst z II w. po Chrystusie okre郵a go mianem W豉dcy 安iata mieszkaj帷ego w ludzkich sercach, wynalazcy s堯w oraz proroka przemawiaj帷ego do 鄉iertelnych64. Jest on wi璚 Moc, S這wem, i M康ro軼i przekazywan ludziom. „Dlatego – powiada o sobie w ostatnim wersie Szmaragdowej Tablicy – jestem nazywany Hermesem Potr鎩nie Wielkim (Hermes Trismegistos), posiadaj帷ym trzy cz窷ci filozofii ca貫go 鈍iata”65.

Odczytuj帷 ten akapit Szmaragdowej Tablicy kabalista doda豚y ironicznie, 瞠 owo „posiadanie trzech cz窷ci 鈍iata” ogranicza si do trzech pi皻er kosmos闚 formowania i czynienia (siedmiu nieb, ziem i piekie). Merkuriusz „kr捫y” pomi璠zy nimi niczym d磨n zamkni皻y w butelce, kt鏎ego uwolnienie (tj. wysublimowanie z „pierwszej materii”) stanowi finaln faz Wielkiego Dzie豉 alchemicznego. Lapis philosophorum to po prostu inna posta Merkuriusza przeobra瘸j帷ego „wszystko we wszystko”, wszystko podlega bowiem prawom analogii i magicznym zasadom odpowiednio軼i. Jedno嗆 dwoisto軼i jego natury ma niesko鎍zone wr璚z wymiary66. Dokonawszy jej gruntownej analizy Jung powiada o nim, i Merkuriusz to istota sk豉daj帷a si „ze wszystkich daj帷ych si pomy郵e przeciwie雟tw”. Jest on – ci庵nie dalej – „wyra幡 dw鎩ni, kt鏎a jednak zawsze nazywa si jedni [...]. Jest on istot fizyczn i duchow. Jest procesem przemiany tego, co niskie, fizyczne, w to, co wy窺ze, duchowe i vice versa. Jest diab貫m [czyli poszukiwanym przez nas „czwartym elementem” – uwaga J.W.S], wskazuj帷ym drog Zbawicielem, ulotnym tricksterem oraz B鏀twem, w tej postaci, w jakiej odbija si ono w macierzy雟kiej naturze”67.

Odbi這 si ono w trzeciej, ostatecznej wersji 安iata, kt鏎 pojmuje si jako obraz wyobra瘸j帷y Dusz Wszech鈍iata (Anima Mundi) – 瞠雟ki archetyp Boga po鈔ednicz帷y mi璠zy 鈍iatem stworzonym a Stw鏎c. Naga posta Animy pojawia si na licznych rycinach i diagramach zdobi帷ych dzie豉 Roberta Fludda (1574-1637)68. Jej tarotowym pierwowzorem by造 najprawdopodobniej alegorie 安iata obrazowane w szesnastowiecznych tarotach niderlandzkich. Wykazuje r闚nie podobie雟two do karty 安iat z wydanego w 1610 roku tarota paryskiego69.

Do陰czenie do niej wyobra瞠 lwa, byka, or豉 i anio豉 mo瞠 by interpretowane dwojako. Je郵i symbolizuj one cztery 篡wio造, XXI arkan jest „komentarzem” czwartego wersu Szmaragdowej Tablicy informuj帷ego nas, 瞠 „Ojcem jego (Merkuriusza) jest S這鎍e (ogie), matk Ksi篹yc (woda), wiatr nosi go w swym 這nie (powietrze), karmicielk jego jest ziemia”70. Je瞠li uznamy wszelako, i s to 安i皻e Stworzenia Rydwanu, dostrze瞠my w pl御aj帷ej nudystce jej „kabalistyczn siostr” – Szechin (Bo膨 Obecno嗆 w 鈍iecie) reprezentuj帷 瞠雟ki aspekt B鏀twa71.

Kimkolwiek pragnie jawi si niewiasta z karty 安iat, nie jest tym, kto za ni si ukrywa. Wiemy, 瞠 po鈔edniczy mi璠zy nim a 鈍iatem, 瞠 skupia w sobie ca陰 osnow uniwersum, a przenosz帷 j na wy窺zy poziom pozwala mu ni manipulowa. Jej rola po鈔edniczki zdaje si predestynowa j do rz璠u innych „po鈔edniczek”: Maryi oraz Matki Bo瞠j M康ro軼i, czyli 安i皻ej Sofii ukazywanej na bizantyjskich ikonach pod postaci uskrzydlonej niewiasty, o kt鏎ej W這dzimierz So這wiow pisa, i jest „najprawdziwszym, najczystszym i najdoskonalszym cz這wiecze雟twem, najwy窺z form spo貫czn, 篡w dusz przyrody i wszech鈍iata, od pocz徠ku z陰czon z Bogiem i 陰cz帷 z Nim wszystko, co 篡je”72, a w kt鏎ej rozpoznajemy M康ro嗆 Bo膨, kt鏎a od zarania dziej闚 towarzyszy ludziom, „a przez pokolenia zst瘼uj帷 w dusze 鈍i皻ych, wzbudza przyjaci馧 Bo篡ch i prorok闚”73. Odepchnijmy jednak pokus ustawienia w jednym szeregu wszystkich tych po鈔edniczek. Wbrew temu, co niekt鏎zy s康z nie s one przejawami tego samego archetypu Matki, Niewiasty, Bogini. Kim innym jest Matka Bo瘸, kim innym tarotowa Anima Mundi. Dwie odmienne pot璕i wynosz je do godno軼i w豉dczy nieba i ziemi. Dwaj r騜ni Ojcowie powo豉li je do istnienia.

I oto le篡 przed nami XXI arkan tarota: okultystyczny koan otwieraj帷y bramy nico軼i74. Wymieszano w nim, tak jak zreszt w ca造m tarocie, wszelkie mo磧iwe symbole, sensy, znaczenia, alegorie, odbieraj帷 im sakraln tre嗆, a przede wszystkim moc ukierunkowania na Sacrum. Mo瞠my wmawia sobie, i Anima Mundi pl御a niczym swawolne dziecko, 瞠 odkrywa przed nami „sens bezsensu”, 瞠 za absurdem, kt鏎y w niej wyczuwamy skrywa si wy窺zy porz康ek rzeczy umykaj帷y s這wom w jakie pr鏏ujemy je odzia. Wolno nam 篡wi z逝dzenia, 瞠 tak w豉郾ie jest. Lecz nie jest. I nigdy nie by這. Ten, kto kreuje owe mira瞠 pod捫a dalej niesiony szalonym pl御em unicestwienia 鈍i皻o軼i i obracania na nice pe軟i, kt鏎 安i皻o嗆 ofiarowuje cz這wiekowi. By uton望 w odm皻ach lub pogr捫y si w 鄉ietnisku „skorup” najrozmaitszych skojarze, podobie雟tw, analogii.

Z tego Chaosu wydobywa si ON – wieloimienny mocarz 鈍at這cienia. W Zakonie Z這tego Brzasku obdarzono go tytu貫m „Wielkiego Po鈔鏚 Nocy Czasu”75. Metod upiornych por闚na imi to wywo逝je wspomnienie pobytu w Indiach i w Tybecie. Gdzie w odleg造ch pok豉dach pami璚i majacz obrazy przedstawiaj帷e rz康c Kalaczakry demona Mahakal, wizerunki ukazuj帷e posta Mahadewy – 夷w Natarad輳 tak niepokoj帷o podobnego do tancerki z XXI arkanu76. Nasz wzrok zatrzymuje si na symbolu planety Saturn, kt鏎ym arkan 闚 jest sygnowany. I ju widzimy pos瘼nego Kronosa, str帷onego do Tartaru w豉dc nocnego nieba, przyw鏚c tytan闚, kt鏎zy – wed逝g orfik闚 – uosabiali demoniczn si喚 piekie makro- i mikrokosmosu oraz byli prarodzicami „wszystkiego co 鄉ierci podlega [...], istot ziemnych, morskich i opierzonych”77. Identyfikujemy go z Chronosem-Czasem – rodzicielem i po瞠raczem byt闚. „Czas to 鄉ier”, my郵imy zerkaj帷 na hebrajsk liter taw, kt鏎ej karta 安iat jest podporz康kowana, a kt鏎a wyznacza jej najwy窺ze i najni窺ze miejsce na Drzewie 砰cia oraz czyni z „Wielkiego Po鈔鏚 Nocy Czasu” alf i omeg wszystkich pi皻er uniwersum78. I ogarnia nas coraz wi瘯szy niepok鎩, albowiem wed逝g kabalistycznych legend, litera ta spocznie kiedy na czo豉ch sprawiedliwych raduj帷ych si wiecznym 篡ciem, ale te pos逝篡豉 ona Bogu jako znak pi皻na wypalony na czole Kaina...

Wystarczy. G逝piec znalaz sw鎩 „ukryty kamie”, kubiczny kamie system闚 analogii i magicznych odpowiednio軼i79. Ozdobi g這w „Koron Mag闚”80. Wyruszy w drog dawno temu, gdy po raz pierwszy spotka ojca 貪arstwa. Zst徙i do „wn皻rza ziemi” i ponownie go ujrza. W璠ruj帷 z這篡 pok這n wszystkim postaciom imitatio Dei jakie mu 闚 ojciec w tym czasie podsun掖. ζma przykazanie za przykazaniem, kala b這gos豉wie雟twa, pl徠a 軼ie磬i Pa雟kie. Zarysowa kr庵, przest徙i pr鏬, stan掖 po 鈔odku mandali, ujrza Drzewo o czarno-bia造ch ga喚ziach. Zerwa z niego owoc poznania dobrego i z貫go, powtarzaj帷 grzeszny czyn prarodzic闚 ludzko軼i. Jad go z upodobaniem, dawa innym do skosztowania, mami ich prawdami o conjunctio et unio oppositorum, o przeciwie雟twie i wsp馧istnieniu dw鏂h Bog闚, o pradawnej m康ro軼i mag闚, kabalist闚, gnostyk闚, alchemik闚 i mystagog闚. By Magiem dla G逝pc闚, G逝pcem dla Mag闚, poszukuj帷ym i poszukiwanym, oszukuj帷ym i oszukanym, bo gdy na ko鎍u umar – nie zmartwychwsta, bo cho w tej grze du穎 m闚i si o zmartwychwstaniu, zmartwychwstania tam nie ma.

Rezurekcja przychodzi z takiej sfery, w kt鏎ej wszystko jest jednoznaczne i proste. W tej sferze nie istniej koniunkcj, opozycje, przenikania si, analogie. Diabe niczego jej nie zabra, w niczym nie uszczupli. S康zi, 瞠 z ni walczy, a nie jest dla niej ani wrogiem, ani przeciwnikiem, ani tym bardziej partnerem. Nie ma w niej 瘸dnego udzia逝 czy to w niebie, czy na ziemi. To my sycimy nasze umys造 wiar, 瞠 demon est deus inversus, napychaj帷 ni ka責un mrocznego trickstera. To my, ku jego uciesze, wymy郵amy gnostyckie g逝pstwa o 安ietle i Cieniu, o doskonaleniu si, oczyszczaniu, o uwik豉niu w materi i wyrywaniu z jej okow闚. To my czerpiemy rado嗆 z babrania si w astralnych 鈍iatach, z obcowania z mocami, duchami, si豉mi, duchowymi przewodnikami. To nas upaja m康ro嗆 „uczonych w Pi鄉ie”, kt鏎ym „ukryty kamie” okultyzmu i gnozy s逝篡 jako metoda wyja郾iania „rzeczy ukrytych” (a wi璚 i dowodzenia, 瞠 by mo瞠 i tym razem Lucyfer by dla G逝pca „roz鈍ietlaczem umys逝”).

Nic z „tych rzeczy”. Lucyfer nie ma tu nic do gadania. Opami皻anie ma swoje 廝鏚這 w Chrystusowym Krzy簑 roz逝puj帷ym konary czarno-bia貫go Drzewa. To jego moc sprawia, 瞠 owo udaj帷e Drzewo 砰cia Arbor Gnosis znika, a razem z nim wszystkie imitacje zbawczego 安iat豉 i pozory wszechogarniaj帷ego Mroku.

 

 

Przypisy

 

1. Bu豉wy nazywane s r闚nie kijami, pa趾ami, r騜d磬ami lub maczugami; kielichy – pucharami; pentakle – denarami, monetami b康 dyskami.

2. Teoria ta zyska豉 najwi瘯sz popularno嗆 w kr璕ach francuskiego okultyzmu (patrz: Papus, Tarot Cygan闚, Warszawa, 1994). Szerzej omawiam j w Biblii szatana (J.W.Suliga, Biblia szatana, 鏚, 1991).

3. Rafa T. Prinke, Tarot. Dzieje niezwyk貫j talii kart, Warszawa, 1991; J. W. Suliga, Biblia szatana.

4. Szerzej omawia to Rafa T. Prinke, Tarot. Dzieje niezwyk貫j talii kart.

5. Pewnego razu – pisze Girolamo Bargagli w wydanej w 1572 ksi捫ce Dialogo da Giuochi – widzia貫m m篹czyzn zabawiaj帷ych si gr w tarocco. Ka盥y z jej uczestnik闚 wylosowa z talii jedn kart i przybiera imi tej karty, po czym g這郾o wyja郾iano przyczyny dla kt鏎ych ka盥y z graczy by reprezentowany przez t kart, kt鏎 wylosowa. Tym, kt鏎y to wyja郾ia by cz這wiek rozdaj帷y karty, wielce obznajomiony z ich znaczeniami.

Cytat za: R. S. Kaplan, The Encyklopedia of Tarot, vol. I, New York, 1985, s.30.

6. Wed逝g 篡j帷ego na prze這mie XVI i XVII wieku niemieckiego pisarza Jacoba Cammerlandera system ten by bardzo rozpowszechniony w鈔鏚 hazardzist闚. I tak, na przyk豉d, pi徠ka koloru Kielich闚 mia豉 uosabia pi耩 Ksi庵 Moj瞠szowych, czw鏎ka – czterech ewangelist闚, dw鎩ka – dwie Tablice Przykaza itp. Patrz: J.W.Suliga, Biblia szatana.

7. Wyobra幟y sobie – pisze Gebelin – ogarniaj帷e nas zdumienie, kiedy niezawodnie przekonujemy si, i ta ksi璕a staro篡tnych Egipcjan wci捫 istnieje w naszych czasach; ta jedyna w 鈍iecie ksi璕a uratowana z p這mieni, kt鏎e strawi造 najwspanialsze biblioteki Egiptu, zawieraj帷a ich wierzenia i tysi帷e tak bardzo interesuj帷ych rzeczy [...]. Ta egipska ksi璕a – powtarzam – jest wszystkim, co ocala這 [...]. Z這穎na jest z 77 wzgl璠nie z 78 kart lub obrazk闚 podzielonych na pi耩 cz窷ci [...]. 安iat zna t ksi璕 jako gr w tarota.

Cytat za R. S. Kaplan, The Encyklopedia of Tarot, s. 13.

8. Proces ten Mathers przedstawi w kr鏒kiej formule, w kt鏎ej symbolami etap闚 magicznej inicjacji s (podane przez nas w nawiasach) karty Wielkich Wtajemnicze:

Ludzka wola (Mag) o鈍iecona przez wiedz (Kap豉nka) i wyra瘸j帷a si 鈍iadomym i zdecydowanym dzia豉niem (W豉dczyni) winna by zrealizowana (W豉dca) poprzez g喚bokie pok豉dy mi這sierdzia i dobroczynno軼i (Kap豉n). W闚czas m康re wskaz闚ki (Kochankowie) przynios zwyci瘰two (Rydwan) dzi瘯i umiej皻no軼i zachowania r闚nowagi (Sprawiedliwo嗆) i umiarkowania (Eremita) wobec ci庵造ch zmian losu (Ko這 Fortuny). Hart ducha (Moc) u鈍i璚ony ofiarowywaniem samego siebie (Wisielec) zatryumfuje nad nieszcz窷ciem (妃ier) albowiem intelektualna tylko d捫no嗆 do ujednolicania przeciwie雟tw (Umiarkowanie) nie mo瞠 przeciwstawia si nieuchronemu fatum (Diabe). Jednak瞠 z ka盥ej kl瘰ki (Wie瘸) jest wyj軼ie i zawsze gwiazda nadziei (Gwiazda) rozja郾ia zapadaj帷y mrok u逝dy (Ksi篹yc) i zapowiada najwy窺ze szcz窷cie (安iat) jako ostateczny i ko鎍owy wynik (S康 Ostateczny) tej drogi. I tak oto pocz徠kowe szale雟two (G逝piec) niweczy z造 urok, przynosz帷 niezniszczalna nagrod (安iat).

Cytat za: R. S. Kaplan, The Encyklopedia of Tarot, s. 5.

9. Szczeg馧owy ich opis czytelnik znajdzie w ksi捫ce Nevilla Drurego Don Juan, Mescalito i wsp馧czesna magia. Mitologia przestrzeni wewn皻rznej, Warszawa, 1992. Ujawni je i opisa Israel Regardie w The Complete Golden Dawn System of Magic, vol. I-IV, Phoenix 1984. Pisze te o nich ucze Regardiego Robert Wang w An Introduction to the Golden Dawn System Tarot, New York 1978 i w The Qabalistic Tarot, New York 1980.

10. Autork malowide by豉 Frieda Harris, kt鏎 Crowley pono hipnotyzowa po to, by wszed連zy w trans, lepiej odczuwa豉 prze篡te przeze wizje. Patrz: F. King, The Magical World of Aleister Crowley, London 1987.

11. Co oczywi軼ie doprowadzi這 do ogromnego zamieszania i dowolno軼i w sposobach przedstawiania arkan闚. Tylko nieliczne wsp馧czesne taroty mog by uznawane za okultystyczne czy ezoteryczne, gdy powsta造 jako „produkt finalny” cyklu medytacji wizualizacyjnych. W ka盥ym jednak przypadku mamy do czynienia z TAROTEM, tj. jak捷 jego (mniej lub bardziej udan) wersj. Pe軟 gam wsp馧czesnych tarot闚 prezentuje R. S. Kaplan w trzech tomach swej Encyklopedii tarota oraz R.Pollack w The New Tarot, London 1989.

12. Jej zasady Crowley opisa w wielu ksi捫kach. W Polsce ukaza豉 si najwa積iejsza z nich Magija w teorii i praktyce, Krak闚 1999. Patrz r闚nie: A. Crowley, The Magical Record of the Beast 666, London 1972, oraz The Book of Toth, London 1978.

13. Analogia – pisze Eliphas Levi w Magii transcendentalnej – jest kluczem wszystkich sekret闚 natury i jedyn fundamentaln podstaw wszelkich objawie. To dlatego mamy wra瞠nie, jakby religie napisane by造 w niebie oraz w ca貫j przyrodzie. I tak powinno by, poniewa dzie這 Boga jest ksi璕 Boga, i to, co On pisze, winno si dostrzega zar闚no w wyrazie Jego my郵i, jak i te w Jego bycie (je郵i uwa瘸my, 瞠 jest On najwy窺z my郵). Analogia jest kwintesencj kamienia filozoficznego [...] kluczem wielkiego arkanu, korzeniem drzewa 篡cia, nauk dobra i z豉. Odnale潭 dok豉dn skal analogii w rzeczach przyswajalnych przez nauk oznacza ustali podstawy wiary, a przez to wej嗆 w posiadanie r騜d磬i czarodziejskiej.

Cytat za: A. Kosto這wski, Eliphas Levi – mag jako artysta, w: Interpretacja dzie豉 sztuki, Warszawa 1976, s.126.

14. Sztuk t, kt鏎ej wyrazem jest tarot, a zw豉szcza tarot marsylski, opanowa do perfekcji Eliphas Levi, ilustruj帷 swoje ksi捫ki w豉snor璚znie wykonywanymi rysunkami (w鈔鏚 nich znalaz造 si przedstawienia dw鏂h arkan闚 tarota (Rydwan i Diabe).

 

Jak przysta這 na dobrego znawc alchemicznych ksi庵 – komentuje t umiej皻no嗆 Levi’ego Andrzej Kosto這wski – nie wyja郾ia [...] „tajemnic” swoimi rysunkami (raczej nawet rozci庵a znany z dawnych traktat闚 system ukrywania pod pozorem ujawniania ostatecznych „kluczy” tajemnic), z jednej strony pragnie trafi do prawdziwych adept闚, kt鏎zy mogliby b造skawicznie zrozumie, o co chodzi, z drugiej strony, wobec wszystkich kt鏎zy traktuj okultyzm jako jeszcze jedn wypraw w rejony ezoteryczne [...] akcentuje ornamentalne zasnuwanie problemu mg陰 tajemnicy, spoza kt鏎ej raz po raz wyzieraj symbole fanatastyczno軼i.

A. Kosto這wski, Eliphas Levi – mag jako artysta, s. 147.

 

15. Allan W. Watts, Droga zen, Pozna 1997, s. 211.

16. Ramsey Dukes, Seksualne tajemnice czarnych mag闚 obna穎ne, Pozna 1992.

17. Glossariusz okultyzmu podaje nast瘼uj帷 definicj 鈍iata astralnego, czyli astralu:

Okultyzm uznaje zasadniczo istnienie trzech 鈍iat闚: 鈍iata duchowego, 鈍iata astralnego i 鈍iata fizycznego. Dla 鈍iata astralnego substancj jest uczucie, 膨dza. Astral wyra瘸 si kszta速ami i barwami; znajduje si w ruchu nieustannym. Pe貫n jest r騜nych istot, po cz窷ci 鈍iadomych, po cz窷ci nie鈍iadomych [...]. Eliphas Levi nazywa 鈍iat astralny „wielkim w篹em”.

A. K. Gleic, Glossariusz okultyzmu, Krak闚 1936.

18. Termin zaczerpni皻y z teorii C. G. Junga i przyswojony przez literatur New Age. Z grubsza rzecz bior帷 „wy窺za ja潯” to rodzaj duchowej nad鈍iadomo軼i ka盥ego cz這wieka, kt鏎a po鈔edniczy miedzy zwyczajn (codzienn) ja幡i a Bogiem i zachowuje pami耩 wszystkich swoich wciele. W teozofii „wy窺z ja潯” okre郵ano mianem „manasu” (wy窺zego, duchowego umys逝). Wszystkie magiczne systemy okultyzmu uzale積iaj powodzenie magicznej operacji, medytacji czy modlitwy od stopnia sprz璕ni璚ia ni窺zych form 鈍iadomo軼i (a zw豉szcza pod鈍iadomo軼i) z „wy窺z ja幡i”.

19. Hebr. sefiroth. S這wo to wywodzi si od sefer – liczba (lub – ksi璕a).

20. W j瞛yku hebrajskim nosz one nazwy: Kether, Chokmah, Binah, Chesed, Geburah, Tifereth, Necach, Hod, Jesod, Malkuth.

21. S to kosmosy: aciluth, briah, lub beriah, jecirach, i assijah. Ten ostatni nosi nazw kosmosu czynienia a dw鏂h powod闚. Po pierwsze dlatego, poniewa w nim dokonuj si zbawcze (tj. wyzwalaj帷e uwi瞛ione „iskry Bo瞠”) czyny ludzi wsp馧dzia豉j帷ych z Bogiem. Po drugie z przyczyny, 瞠 jest to 鈍iat poddany prawu przyczyny i skutku (czyn x wywo逝je skutek y; y jest przyczyn skutku z itd.).

22. Grecka nazwa Imienia JHWH.

23. Pierwsz liter imienia JHWH (litera jod) symbolizuj w tarocie: as Bu豉w, kr鏊owie czterech kolor闚. Drug liter (he) – as Kielich闚, kr鏊owe. Trzeci liter (waw) – as Mieczy, rycerze. Ostatni liter („drugie” he) – as Pentakli, giermkowie.

24. Ksi璕a Wyj軼ia, 3,14.

25. Pomocnikami Raphaela s: anio Chassan, w豉dca Ariel, kr鏊 Pralada; Gabriela – anio Taliahad, w豉dca Tharsis, kr鏊 Neksa; Michaela – anio Aral, w豉dca Seraph, kr鏊 Djin; Uriela – anio Phorlakh, wladca Kerub, kr鏊 Ghob. Patrz: David Godwin, Godwin’s Cabalistic Encyklopedia. A Complete Guide to Cabalistic Magick, Llewellyn Publications, USA 1989.

26. I tak, na przyk豉d, kr鏊owa Bu豉w (zodiak Barana) uosabia: anio豉 I domu astrologicznego (Ajel), anio豉 zodiakalnego o imieniu Szarhiel, „stra積ika trzydziestu dni” (Sateraton) oraz „stra積ika trzydziestu mocy” (Septawi). Natomiast giermek Bu豉w (zodiak Strzelca) reprezentuje kolejno: anio豉 IX domu astrologicznego (Sojasel), anio豉 zodiakalnego (Saritiel), oraz „stra積ik闚” o imionach Ahoz i Lebarim. Oznakowane symbolami Barana i Strzelca s w Wielkich Wtajemniczeniach arkana W豉dcy i Umiarkowania. Personifikuj Archanio堯w okre郵anych imionami: Malkidiel i Adwakiel. Wg. Dawid Godwin, Godwin’s Cabalistic Encyklopedia.

27. Astrologiczn symbolik blotek podaj w: J. W. Suliga, Tarot mag闚, Warszawa, 1992 (II wyd. 1994). Imiona dekanoi i ich pomocnik闚 czytelnik znajdzie w: Dawid Godwin, Godwin’s Cabalistic Encyklopedia. Na przyk豉d, 2, 3, 4 Bu豉w symbolizuj trzy dekanaty zodiaku Barana oraz dekanoi o imionach Zazer, Behahemi, Satander, a tak瞠 duchy pi璚iu dni dekanatu (Wehuel, Daniel, Hechasziah, Amamiah, Nanael, Nithael). Asy upostaciowiaj 篡wio造: as Bu豉w – ogie, as – Kielich闚 – wod, as Mieczy – powietrze, as Pentakli – ziemi. Oczywi軼ie ka盥ym z tych 篡wio堯w opiekuj si ro積e grupy duch闚 anielskich i podleg造ch im byt闚 ni窺zego rz璠u.

28. W istocie ca豉 Biblia jest wg kabalist闚 jednym, wielkim Imieniem Boga, kt鏎e winno spocz望 w sercu (hebr. leb) kabalisty, poniewa ofiarowuj帷 cz這wiekowi swoje Imi B鏬 da mu swoje serce. Dlatego ostatni liter hebrajskiego tekstu Tory jest litera lamed (L), pierwsz beth (B). Ich z陰czenie tworzy s這wo leb – serce (w zapisie: LB). Wi璚ej na ten temat pisz w: J. W. Suliga, Wielcy Magowie 鈍iata. Dzieje ezoterycznej tradycji Zachodu. Tom I. Historia przymierzy. Warszawa 1997.

29. Ksi璕a Wyj軼ia 14,19-21, w przek豉dzie W. O. Jakuba Wujka S. J., Wyd. III, Krak闚 1962.

30. Patrz: Aryeh Kaplan, Meditation and Kabbalah, York Beach, Maine 1993. Metod t rozbudowa i szczeg馧owo opracowa 篡j帷y w XIII wieku kabalista 篡dowski Abraham Abulafia.

31. Analogia do trzech kolumn Drzewa 砰cia.

32. Tj. w chwili ekspansji 鈍iat豉 z Boskiej niesko鎍zono軼i nazywanej ajin sof.

33. Zdarzy這 si to wed逝g kabalistycznych legend, pi徠ego dnia stworzenia, kiedy B鏬 nakaza anio這m z這篡 ho責 Adamowi, a oni odm闚ili wykonania polecenia i wzniecili przeciw Bogu bunt, za co zostali str帷eni z niebios. Wg kaba造 przyw鏚c rebeliant闚 by archanio Samael („Ogie Bo篡”). W chrze軼ija雟twie zwie si on Lucyferem („Nosiciel 安iat豉”).

34. Pi瘯nie ujmuje to rabi Nachman:

安iat這 Niesko鎍zonego nie ma formy i przybiera kszta速 – dobry i z造 – tylko w odbiorcy. A zatem wszystko zale篡 od nas. Musimy stara si najlepiej jak potrafimy, by nada Boskiemu 鈍iat逝 form b這gos豉wie雟twa, a nie kl徠wy.

Cytat za: Puste krzes這. Ponadczasowa m康ro嗆 chasydzkiego mistrza Rabiego Nachmana z Brac豉wia, opracowa M. Mykoff i Breslov Research Institute, Pozna 1996, s. 59.

35. ζc.: Diabe jest odwr鏂eniem Boga. Okultystyczna formu豉 zapisywana wok馧 sze軼ioramiennej gwiazdy zwanej „piecz璚i Salomona”. Gwiazd tworz dwa przeplecione tr鎩k徠y: bia造 i czarny. Bia造 tr鎩k徠 symbolizuje 安iat這 (Boga), czarny Ciemno嗆 (diabe). Sens formu造 i diagramu mo積a najpro軼iej uj望 w ten spos鏏: B鏬 jest tez (aspektem pozytywnym), diabe anty-tez (aspekt negatywny). Z ich z陰czenia rodzi si synteza, czyli ca這嗆 uniwersum, kt鏎ego symbolowy wizerunek prezentuje wspomniana „piecz耩 Salomona”.

36. S這wa te wypowiada do Fausta Mefistofeles.

37. Hebr. sitra achra. Mocarzami s wspomniani w Ksi璠ze Rodzaju „synowie bo篡”, kt鏎zy p這dzili z ziemskimi kobietami potomstwo (Genesis 6.1 i 4).

38. Korelacje te zna ka盥y, kto para si tarotow kartomancj. Po鈍iadcza to r闚nie nasze w豉sne, d逝goletnie do鈍iadczenie.

39. „Kr鏊ami Edomu” wzmiankowanymi w ksi璠ze Rodzaju (Genesis 36, 31-43) s byty w豉daj帷e sefirotami ciemnego Drzewa 砰cia. Ka盥 sefir rz康zi kr鏊 i ksi捫. Pierwszy zawiaduje ca造m obszarem sefirotu, drugi – miastem usytuowanym wewn徠rz sefiry. David Godwin, Godwin’s Cabalistic Encyklopedia.

40. Demonami goetii (dos. „wyj帷ymi”) s najciemniejsze si造 piekie, kt鏎ych imiona pochodz ze staro篡tnych i 鈔edniowiecznych tekst闚 magicznych, piecz璚i, talizman闚 i amulet闚. Najwi瘯szy ich zbi鏎 zwiera przypisywany Salomonowi manuskrypt nosz帷y tytu Lemegeton.

41. Wiedza o znaczeniu imienia ducha, daje magowi nad nim w豉dz. Przekonanie to si璕a korzeniami g喚bokiej staro篡tno軼i, o czym 鈍iadcz chocia瘺y liczne fragmenty Biblii (zapa郾ik walcz帷y z patriarch Jakubem nie ujawnia swojego imienia, za B鏬 na pytanie Moj瞠sza o imi odpowiada zagadkowo „Jestem, kt鏎y jestem”).

42. Dzia豉 tu ten sam mechanizm, kt鏎y doskonale znaj wyznawcy buddyzmu tybeta雟kiego stosuj帷y do odmawiania modlitw m造nki modlitewne (zapisana na zwoju papieru i umieszczona we wn皻rzu cylindra modlitwa obraca si i „modli” za poruszaj帷ego m造nkiem cz這wieka) oraz wywieszaj帷y w miejscach kultu chor庵iewki z wypisanymi na nich tekstami sutr (wiatr porusza chor庵wi, uruchamiaj帷 mechanizm „modlitewnego automatu”). W przypadku tarota „rzecz ta” dzieje si r闚nie automatycznie bez wzgl璠u na to kto to robi i jak wersj tych kart si pos逝guje.

43. Formu豉 liczy 56 liter. Zbie積o嗆 z liczb kart Ma造ch Wtajemnicze tarota nie jest przypadkowa. Stanowi jeden z licznych dowod闚 po鈔ednich, 瞠 tarot od pocz徠ku swego istnienia by 軼i郵e zwi您any z tradycj hermetyczn.

44. ζc. kamie filozoficzny. Finalny efekt Wielkiego Dzie豉.

45. Wg Krytycznego s這wnika analizy jungowskiej indywiduacja to „proces stawania si jednostki sob, niepodzieln ca這軼i, r騜n od innych ludzi czy zbiorowej psychiki, cho pozostaj帷 z nimi w zwi您ku” (A. Samuels, B. Shorter, F. Plaut, Krytyczny s這wnik analizy jungowskiej, Warszawa 1994). Na zwi您ki indywiduacji i inicjacji Jung zwraca uwag wielokrotnie.

46. W Zakonie Z這tego Brzasku system owych stopni by bardziej rozbudowany i korelowa z dziesi璚ioma sefirotami Drzewa 砰cia (Patrz: Israel Regardie, The Complete...; R.Wang, An Introduction...). By on podporz康kowany kolejno軼i „przechodzenia” przez poszczeg鏊ne arkana Wielkich Wtajemnicze i wi您a si z do鈍iadczeniem fenomen闚 „generowanych” przez „kana造” spinaj帷e sefiroty Drzewa 安iata formowania.

47. Opisuj帷 je opieramy si na marsylskiej wersji tarota. W innych odmianach tych kart anielskie byty pojawiaj si jeszcze na arkanach VII (Rydwan) i X (Ko這 Fortuny). Ich om闚ienie „zag窷ci這by” tylko wyw鏚 i nie wprowadzi這 瘸dnych istotnych zmian poza stwierdzeniem faktu, 瞠 Rydwan jest symbolem mikrokosmosu odzwierciedlaj帷ego makrokosmos (安iat) i 瞠 Ko這 Fortuny to obraz dynamiki uniwersum, w kt鏎ym objawia si moc uosabiana przez XXI arkan.

48. Dlatego francuska wersja tarota marsylskiego nadaje VI arkanowi tytu „Zakochani”.

49. ζc. Bifurcatio. Okultystyczny tytu VI arkanu. Patrz: Grigorij Ossipowicz Mebes, Wiedza tajemna. Encyklopedyczny wyk豉d wiedzy duchowej opracowany na podstawie egipskiej symboliki, t. 1-2, Wis豉 1920-1921.

50. Co podkre郵a okultystyczny tytu tej karty w systemie Z這tego Brzasku („Dzieci G這su”). Crowley nazywa j „Wyroczni Pot篹nych”.

51. Czego alegoria ta nie ukrywa, gdy Kochanek pragnie jednocze郾ie dw鏂h kobiet, kt鏎e uosabiaj Erosa.

52. I na odwr鏒.

53. Arkan XIV nosi w Zakonie Z這tego Brzasku tytu „C鏎y Pojednania”. Crowley nazywa j „C鏎k Pojednawc闚” i „Darczyni 砰cia”. O ile wi璚 Umiarkowanie reprezentuje aspekt 瞠雟ki, diabe z arkanu XV uosabia aspekt m瘰ki (i zwie si „Dzieckiem Si Czasu” b康 „Panem Bram Materii”).

54. ζc.: „Ksi篹yc l郾i帷y biel”. Faza ta znamionuje dokonanie po這wy Wielkiego Dzie豉. Alchemik s康zi, ze to koniec, w rzeczywisto軼i to dopiero w豉軼iwy pocz徠ek operacji.

55. Tak naprawd Umiarkowanie i Diabe s jedn i t sam pot璕 jawi帷 si na dwa sposoby. 安ietlisty jej aspekt okultyzm i wsp馧czesna gnoza 陰cz z moc lucyferyczn, mroczny – z arymaniczn (od imienia boga ciemno軼i zoroastryzmu Arymana). Spotkanie z t pot璕 owocuje przekonaniem, 瞠 to ona „zrodzi豉” cz這wieka id帷ego 軼ie磬 magicznej inicjacji. Poniewa inicjacja ma zawsze na celu „powr鏒 do 廝鏚e” (do mocy i miejsca sk康 cz這wiek pochodzi, gdy tylko stamt康 mo瞠 czerpa autentyczn si喚 swej przemiany), G逝piec niejako automatycznie lokalizuje swe „duchowe korzenie” w czarno-bia貫j pot璠ze. I nie tylko „duchowe”, tak瞠 „materialne” (co przejawia si na r騜ne sposoby). 荑 matczyny aspekt Umiarkowania i ojcowski Diab豉 odbierany jest jako manifestacje „ducha gnozy i 鈍iat豉” (Umiarkowanie) i przejaw zakorzenienia w czym dobrze znanym (Diabe). W XV arkanie wszystko si wyja郾ia i, je郵i tak mo積a powiedzie, materializuje (krystalizuje). Poniewa ma這 kto chce pochodzi „od Z貫go” (bo ka盥y wierzy, 瞠 w swym wn皻rzu jest „dobry”), przewodnik G逝pca „wycofuje si” i przygotowuje do wykonania nast瘼nego ruchu. By tego dokona musi objawi si jako kto zupe軟ie inny; kto za kim G逝piec p鎩dzie wierz帷, 瞠 nie idzie za Diab貫m.

56. Opowiadaj o tym arkana XVI (Wie瘸) i XVII (Gwiazda). W kabale tytu „Syna Jutrzenki” nadawany jest Chrystusowi i Lucyferowi.

57. Okultystyczny tytu arkanu. Patrz: G. O. Mebes, Wiedza tajemna.

58. Carl Gustav Jung, Rebis czyli kamie filozof闚, Warszawa 1989, s. 439.

59. Tam瞠, s. 442.

60. Patrz: Carl Gustav Jung, Archetypy i symbole, Warszawa 1981, s. 201-247.

61. Jest to jeden z najwa積iejszych mit闚 dawnej i wsp馧czesnej gnozy. Zachowa do dzi 篡wotno嗆 w folklorze Ba趾an闚. Rozpoznajemy w nim stary, indoeuropejski mit o bli幡iaczych lub paralelnych b鏀twach, z kt鏎ych jeden jest jasny, drugi – ciemny (w hindui幟ie np. Kryszna i Balarama, Rama i Lakszmana). W parze tej szatan jest starszym bratem, Chrystus – m這dszym.

62. Mechanizm scalaj帷ej mocy „czwartego” wida r闚nie w przypadku Niewymawialnego Imienia Boga JHWH. Wg kaba造 czwarta litera Imienia (litera he) „ogarnia” sob ca貫 Imi i czyni je pe軟ym Imieniem. W kabale okultystycznej przyjmuje si, 瞠 litera jod to Ojciec, waw – Duch 安i皻y, „pierwsze” he – Chrystus, „drugie” he (czyli ostatnia litera Tetragrammatonu) – szatan. R闚nie chrze軼ija雟kie pi鄉iennictwo akcentuje dope軟iaj帷 rol „czwartego”, jednak瞠 owym „czwartym” ma by cz這wiek, nie diabe. Pi瘯nie ukazuje to  ikona 安i皻ej Tr鎩cy Andrieja Rublowa, na kt鏎ej widzimy trzech anio堯w siedz帷ych przy czworok徠nym stole. Czwarty bok jest pusty i „czeka” na cz這wieka (patrz: Benoit Standeart OSB, Ikona Tr鎩cy Andrieja Rublowa, Bydgoszcz 1995; O. Grigorij Krug, My郵i o ikonie, Bia造stok 1991; pisz o tym r闚nie w: J. W. Suliga, Krocz帷 drogami anio堯w. Anio造 w sztuce i tradycji judeochrze軼ija雟kiej, katalog wystawy, Warszawa 1998). Mo積a powiedzie, 瞠 pr鏏uj帷 sta si „czwartym elementem” 安i皻ej Tr鎩cy, diabe ponawia sw鎩 bunt przeciw Bogu, poniewa jest ono przeznaczone dla cz這wieka, kt鏎emu str帷ony anio nie chcia z這篡 pok這nu i wszcz掖 rebeli.

63. Np. w Amphitetrum sapientiae aeternae solis versae Henryka Kuhnrata (rok wydania 1609), w diagramie narysowanym przez Abrahama Franckenberga (koniec XVII wieku), zatytu這wanym Jesus mihi omnia, czy w Oedipus Aegyptiacus Athanasiusa Kirchera (1602-1680) na rycinie zatytu這wanej „Siedemdziesi徠 dwa Imiona Bo瞠”.

64. Hermes, W豉dca 安iata, kt鏎y mieszka w naszych sercach, sfera Ksi篹yca, okr庵造 i czworok徠ny, wynalazca s堯w j瞛yka, pos逝szny sprawiedliwo軼i, odziany w chlamid, o uskrzydlonych stopach, w豉dca j瞛yka wydaj帷ego wszystkie d德i瘯i, prorok przemawiaj帷y do 鄉iertelnych...

Cytat za : C. G. Jung, Rebis, czyli kamie filozof闚.

65. W t逝m. Romana Bugaja. Roman Bugaj, Hermetyzm, Wroc豉w-Warszawa-Krak闚 1991, s. 120.

66. I dlatego pierwszym, a wi璚 wprowadzaj帷ym, arkanem Wielkich Wtajemnicze tarota jest arkan Mag oznaczony znakiem planety Merkury i identyfikowany z Hermesem Trismegistosem, a szerzej – z Merkuriuszem.

67. C. G. Jung, Rebis, czyli kamie filozof闚 s. 333.

68. Wi璚ej na ten temat: Joscelyn Godwin, Robert Fludd. Hermetic philosopher and surveyor of two worlds, London 1979.

69. R. S. Kaplan, The Encyklopedia...

70. R. Bugaj, Hermetyzm, s.120. Uwagi w nawiasach – J. W. Suliga.

71. Wed逝g 篡dowskiej kaba造 Szechina uosabia immanentny aspekt B鏀twa „zamieszkuj帷ego” 鈍iat i si w nim uobecniaj帷ego. Niekt鏎zy kabali軼i, pisze Alan Unterman

postrzegali j jako odr瑿ny, powo豉ny do 篡cia byt, istot 鈍ietln, z kt鏎 cz這wiek mo瞠 nawi您a kontakt [...]. Szechina spowija ca造 lud Izraela, lecz jest te natchnieniem poszczeg鏊nych jednostek, zw豉szcza tych, kt鏎zy s逝膨 Bogu z rado軼i. W tym uj璚iu Szechin i Ruach ha-Kodesz [Ducha 安i皻ego – uwaga J. W. S.] mo積a traktowa zamiennie.

Alan Unterman, Encyklopedia tradycji i legend 篡dowskich, Warszawa 1994.

72. Cytat za: Pawe Florenski, Ikonostas i inne szkice, Bia造stok 1997, s. 70.

73. Mdr 7.26-28.

74. Koan to rodzaj zagadki, podchwytliwego pytania, kt鏎e zadaj uczniom mistrzowie buddyzmu zen. Odpowied zawsze jest absurdalna i nielogiczna, poniewa koan nic nie znaczy, s逝篡 natomiast do intuicyjnego zrozumienia „istoty rzeczy”. „Ka盥y koan – m闚i Roshi Yasutani – jest szczeg鏊nym wyra瞠niem natury Buddy, 篡wym i niepodzielnym, kt鏎e nie mo瞠 by uchwycone przez intelekt” (cytat za: Clude Durix, Sto kluczy zen, Pozna 1999, s. 232). Koan mo瞠 by „obrazoburczy” i cz瘰to nawet taki jest, nie traci jednak mocy ukierunkowania na natur Buddy, kt鏎 jest 鈉njata (pustka). Karta 安iat r闚nie kieruje nas ku „pustce”, s瘯 w tym, 瞠 buddyjska pustka nie jest nico軼i, za „pustka” XXI arkanu to po prostu nihilo.

75. Jest to okultystyczny tytu XXI arkanu.

76. Mahakala (skr. „Wielki Czarny”), demon trzymaj帷y w r瘯ach Kr庵 Czasu (skr. Kalaczakra). W buddyzmie tybeta雟kim uosobienie u逝dy, iluzji 鈍iata (po膨dliwo軼i oraz pragnie, kt鏎e nadaj 鈍iatu pozory rzeczywisto軼i i le膨 u podstaw karmana: prawa przyczyny i skutku). Mahadewa (skr.: Wielki B鏬) – przydomek hinduskiego Boga 夷wy (skr.: 豉skawy). 夷wa Natarad瘸 (夷wa Kr鏊 Ta鎍a) to niszczycielski aspekt 夷wy – kosmicznego jogina, kt鏎y medytuj帷 stwarza iluzje 鈍iata, a potem j niszczy pl御aj帷 po鈔鏚 p這mieni swej mocy. Niszcz帷 鈍iat 夷wa zbawia jednocze郾ie swych wyznawc闚. Podobie雟two 夷wy Natarad篡 i tancerki z XXI arkanu tarota jest uderzaj帷e. Z tego, co nam wiadomo, Rudolf Steiner (tw鏎ca antropozofii) twierdzi, 瞠 b鏬 夷wa reprezentuje Lucyfera w hinduistycznej triadzie naczelnych b鏀tw (Brahama, Wisznu, 夷wa) (Wisznu by豚y zatem „Chrystusem”, a b鏬-stw鏎ca Brahma „Ojcem”).

77. Cytat za: Andrzej M. Kempi雟ki, S這wnik mitologii lud闚 indoeuropejskich, Pozna 1993, s. 429. Warto zwr鏂i uwag na to, 瞠 w豉dza tytan闚 obejmowa豉 trzy sfery kosmosu symbolizowane w cytowanym tek軼ie przez 篡wio造 (ziemi, wod, powietrze). Odpowiadaj one trzem pi皻rom 鈍iat闚 formowania i czynienia (piek這m, ziemiom, niebiosom).

78. Alfa i omega to odpowiednio pierwsza i ostatnia litera alfabetu greckiego. W alfabecie hebrajskim odpowiadaj im alef i taw. Poniewa hebrajskie litery to zarazem liczby, kaba豉 stosuje kilka sposob闚 ich z nimi identyfikowania. Najbardziej rozpowszechnione s systemy: prosty i odwr鏂ony. W systemie prostym alef to 1, taw – 400. W systemie odwr鏂onym alef przyjmuje warto嗆 400, taw – 1. W zale積o軼i od systemu litera taw spoczywa na ostatniej 軼ie盧e Drzewa spinaj帷ej Podstaw z Kr鏊estwem, lub na pierwszej (Korona -M康ro嗆). Jest wi璚 najni瞠j i najwy瞠j jednocze郾ie i obejmuje ca貫 Drzewo 砰cia.

79. Kamieniem kubicznym nazywano w Zakonie Z這tego Brzasku system magicznych analogii i odpowiednio軼i, kt鏎ych znajomo嗆 koronuje inicjacj. Przedstawiano go w formie czworobocznej figury obrazuj帷ej siedem kierunk闚 przestrzeni i dwana軼ie kra鎍闚 rozci庵這軼i makro i mikrokosmosu opisanych w kabalistycznym traktacie Sefer Jecirach datowanym na II-VI stulecie po Chrystusie (w Polsce ukaza造 si dwa przek豉dy tej ksi璕i : Sefer Jecira czyli Ksi璕a Stworzenia, t逝m. W. Bojer, J. Dokt鏎, B. Kos, Warszawa 1995 oraz Ksi璕a Jecirah. Klucz kaba造, t逝m. M. Prokopowicz, Warszawa 1994). Do jego zrozumienia konieczna jest znajomo嗆 czterech praw magicznych: prawa si造 ludzkiej woli dzia豉nia na 鈍iat, prawa w豉軼iwo軼i 鈍iata astralnego, prawa magicznych analogii w 鈍iecie materialnym i astralnym, prawa tw鏎czej mocy wyobra幡i. Ich praktyczna znajomo嗆 po陰czona z kabalistyczn wiedz o strukturze kubicznego kamienia owocuje moc wp造wu na bieg rzeczy, a na poziomie poznawczym umo磧iwia rozumienie wszelkich zjawisk naturalnych i kulturowych poprzez wnikni璚ie w ich wewn皻rzn, ukryt struktur. Na jeszcze wy窺zym poziomie kubiczny kamie pozwala dokonywa wgl康u w obszar zwany aka雇, kt鏎y jest rodzajem „kosmicznej pami璚i” zawieraj帷ej informacje o przesz這軼i, tera幡iejszo軼i i przysz這軼i. Jest to, pisa Eliphas Levi:

 

wsp鏊ne zwierciad這 wszystkich my郵i i wszelkich form, zachowuje ono obrazy tego wszystkiego, co by這, odbicie minionych 鈍iat闚 i przez analogi – zarysy przysz貫go 鈍iata. Jest to narz璠zie cudotw鏎stwa i jasnowidzenia.

 

Okultystyczna kaba豉 identyfikuje kubiczny kamie z kryszta這wym sklepieniem oraz z szafirowym tronem Istoty powo膨cej Rydwanem opisanym w wizji Ezechiela. Wi璚ej na ten temat: R. Wang, The Qabalistic...

80. Corona Magica. Okultystyczny tytu XXI arkanu. G. O. Mebes, Wiedza tajemna...

http://www.gnosis.art.pl/numery/gn12_suliga_tarot2.htm

Share this topic on FacebookShare this topic on MagnoliaShare this topic on TwitterShare this topic on Google buzz 

Zapisane

Wierz w sens eksploracji i poznawania 篡cia, kolekcjonowania wra瞠, wiedzy i do鈍iadcze. Tylko otwarty i swobodny umys jest w stanie zrozumie 鈍iat!

www.imaginarium.org.pl
jolkaz
Aktywny u篡tkownik
***
Wiadomo軼i: 74




Zobacz profil
« Odpowiedz #2 : Grudzie 09, 2010, 09:17:23 »


32 圭ie磬i M康ro軼i - Tarot - tutaj s opisane wszystkie karty Tarota

http://franzbardon.pl/artykuly/kabala/32SM-tarot.php

Share this topic on FacebookShare this topic on MagnoliaShare this topic on TwitterShare this topic on Google buzz 

Zapisane
jolkaz
Aktywny u篡tkownik
***
Wiadomo軼i: 74




Zobacz profil
« Odpowiedz #3 : Grudzie 09, 2010, 09:30:31 »


Obraz Maga - pierwsza karta Tarota

Tarot nie jest gr karcian s逝膨c do cel闚 wr騜biarskich czy do przepowiedni. Jest to ksi璕a wtajemniczenia, w kt鏎ej zawarte s symbolicznie najwi瘯sze tajemnice. Pierwsza karta na ok豉dce tej ksi捫ki przedstawia Maga, kt鏎y reprezentuje panowanie nad elementami i podaje klucz do pierwszego arcanum - do tajemnicy niewypowiadalnego imienia Tetragrammaton, kabalistycznego JOD-HE-VAU-HE. Odnajdziemy tutaj bram wtajemniczenia dla mag闚. Czytelnik zda sobie naprawd spraw, jak znacz帷e i jak uniwersalne jest zastosowanie pierwszej karty Tarota. W 瘸dnej innej do tej pory wydanej ksi捫ce prawdziwe znaczenie pierwszej karty Tarota nie zosta這 tak jasno opisane jak w tej pracy. Ten system jest u這穎ny z najwi瘯sz trosk i z najwy窺z rozwag - to nie jest metoda spekulatywna, lecz rezultat trzydziestu lat bada, praktycznych 獞icze i ci庵造ch por闚na do wielu innych system闚 r騜nych l騜, tajnych stowarzysze i wiedzy Orientu, kt鏎e s dost瘼ne jedynie dla szczeg鏊nie uzdolnionych i wybranych os鏏. Jest on nota bene przeznaczony do powszechnego u篡tku, s康z帷 z mojego w豉snego do鈍iadczenia. Wszyscy moi uczniowie dowiedli, 瞠 jest to najlepszy i najbardziej u篡teczny system.


http://franzbardon.pl/ksiazki/wdh/iih_obraz.php 

Wtajemniczenie do hermetyzmu -http://franzbardon.pl/ksiazki/wdh/

Share this topic on FacebookShare this topic on MagnoliaShare this topic on TwitterShare this topic on Google buzz 

Zapisane
Strony: 1   Do g鏎y
  Drukuj  
 
Skocz do:  

Powered by SMF 1.1.19 | SMF © 2006-2009, Simple Machines
BlueSkies design by Bloc | XHTML | CSS